Overview

He Xiangning (b. 1878, Hong Kong, China; d. 1972, Beijing) was a leading woman figure in modern China, who distinguished herself as both a social activist and an artist.

In 1903, He Xiangning travelled to Japan with her husband Liao Zhongkai, where she later undertook formal training in painting. She was among the earliest Chinese artists to study art in Japan. In 1905, she joined the Tongmenghui (Chinese Revolutionary Alliance) and took part in the Xinhai Revolution, campaigns against the regional warlords and the republican revolutionary movement. After the founding of the People’s Republic of China in 1949, He Xiangning held several senior positions, including Director of the Overseas Chinese Affairs Commission, Vice Chair of the National Committee of the Chinese People’s Political Consultative Conference and Chair of the China Artists Association. Throughout her life, she devoted herself to the liberation of the Chinese people, the founding and development of New China, national unity and international cultural exchange.

He Xiangning’s paintings exude a majestic grandeur and convey profound meanings through recurring motifs such as pine trees, plum blossoms, lions, tigers and landscapes to express her moral and political convictions. Her works reflect her seventy-year revolutionary life and her virtuous character. Her collaborations and exchanges with artists, poets and political leaders alike reveal the breadth of her social networks and her charismatic personality. He Xiangning’s artistic practice is closely follows the course of modern Chinese history, offering insights into the transformation of Chinese painting from established traditions towards modern forms of expression. As a woman artist, she engaged in socio-political activities through her art, advocating women’s rights and contributing to discussions on women’s roles in society and modern Chinese art.

In 2019, He Xiangning Art Museum undertook research trips to Singapore, Malaysia and the Philippines, visiting places where He Xiangning had resided and exhibited. This field research laid the groundwork for this retrospective exhibition in Singapore. Featuring more than 50 works, the exhibition is organised chronologically into four sections, each tracing a phase of her remarkable life and artistic legacy. It includes rare archival materials related to her 1929 journey through Southeast Asia, which document her connections to the region. The exhibition aims to enrich audience appreciation of the artworks while promoting further scholarly exchange between He Xiangning Art Museum and National Gallery Singapore.

All artworks featured in this exhibition are from the collection of He Xiangning Art Museum, unless otherwise specified.

 

概述

何香凝（1878年生于香港， 中国；1972年逝于北京，中国）是中国近现代集社会活动家和艺术家于一身的伟大女性。

1903年，何香凝和丈夫廖仲恺东渡日本求学，专研绘画，成为20世纪早期留日学习美术的先驱。1905年加入中国同盟会，投身于辛亥革命、讨伐军阀等斗争，后又致力于中国民主革命。1949年后，何香凝历任华侨事务委员会主任、中国人民政治协商会议全国委员会副主席、中国美术家协会主席等众多重要职位。何香凝是中华人民共和国的杰出领导人，终其一生，为中国人民的解放事业和新中国的建立，国家的建设、民族的统一及中国人民与世界各国人民的友好事业做出了重大贡献，享有崇高的声望。

她的画作气度恢弘、立意深邃，常借对松、梅、狮、虎和山川的描绘，抒情明志，是她70年革命生涯和高尚人格的生动写照。而与众多艺术家、诗人和国家领导人的合作、唱和，则彰显了其广泛的交游及人格魅力。何香凝的艺术创作与中国近现代史密不可分，其绘画艺术为中国画从传统向现代的转型提供了独特的方案。身为女性的何香凝以其艺术参与到社会活动中来，为女性争取权益，为近现代语境中的女性艺术研究提供了丰富的视角。

2019年，何香凝美术馆追寻历史的记忆，远赴新加坡、马来西亚、菲律宾三地，重访何香凝曾经驻留、办展及生活的场域。实地的调研成为了此次何香凝艺术精品展落地新加坡的起点。展览涵盖了共计50余件书画精品，以时间为线，划分了四个区间，分别呈现何香凝传奇的人生及卓越的艺术品格。历史文献部分，我们也将近年深入研究之后，所获得有关1929年东南亚之旅的珍贵史料一并展出，以期更为贴近历史。展览期待能为观众带来艺术的品赏，也冀望未来何香凝美术馆与新加坡国家美术馆更为多元的学术交流。

 

Sorotan Pameran

He Xiangning (l. 1878, Hong Kong, China; m. 1972, Beijing) merupakan seorang tokoh wanita terkemuka di China moden, yang mencipta nama sebagai aktivis sosial dan seorang seniman.

Pada tahun 1903, He Xiangning berangkat ke Jepun bersama suaminya Liao Zhongkai di mana beliau kemudiannya menjalani latihan formal dalam bidang seni lukis. Beliau merupakan antara seniman China terawal yang menuntut ilmu seni di Jepun. Pada tahun 1905, beliau menyertai Tongmenghui (Perikatan Revolusi China) dan terlibat dalam Revolusi Xinhai, kempen menentang panglima perang wilayah, serta gerakan revolusi republik. Selepas penubuhan Republik Rakyat China pada tahun 1949, He Xiangning menyandang beberapa jawatan tinggi, termasuk Pengarah Suruhanjaya Hal Ehwal Luar Negara China, Naib Pengerusi Jawatankuasa Kebangsaan Persidangan Perundingan Politik Rakyat China, dan Pengerusi Persatuan Seniman China. Sepanjang hayatnya, beliau mengabdikan diri demi pembebasan rakyat China, penubuhan dan pembangunan Negara China Baharu, perpaduan nasional dan pertukaran budaya antarabangsa.

Karya-karya He Xiangning memancarkan keagungan yang tersergam serta menyampaikan makna yang mendalam melalui motif berulang seperti pokok pain, bunga plum, singa, harimau, dan landskap bagi menzahirkan keyakinan moral dan politik beliau. Hasil seninya mencerminkan kehidupan revolusioner selama tujuh dekad serta keperibadian beliau yang mulia. Kolaborasi dan interaksi beliau dengan para seniman, penyair dan pemimpin politik mendedahkan keluasan rangkaian sosial serta karisma peribadi beliau. Amalan seni He Xiangning menelusuri rapat arus sejarah moden China, sekali gus menawarkan wawasan terhadap transformasi seni lukis China daripada tradisi sedia ada menuju ke arah bentuk ekspresi moden. Sebagai seorang seniman wanita, beliau melibatkan diri dalam aktiviti sosio-politik melalui seninya, memperjuangkan hak wanita dan menyumbang kepada kajian seni wanita dalam konteks moden.

Pada tahun 2019, Muzium Seni He Xiangning telah mengadakan siri lawatan penyelidikan ke Singapura, Malaysia dan Filipina, bagi menjejaki tempat-tempat yang pernah didiami dan menjadi lookasi pameran karya beliau. Penyelidikan lapangan ini menjadi asas kepada pameran retrospektif di Singapura ini. Menampilkan lebih daripada 50 buah karya, pameran ini disusun mengikut kronologi kepada empat bahagian, yang setiap satunya menelusuri fasa kehidupan dan legasi seni beliau yang luar biasa. Pameran ini turut menyertakan bahan arkib bernilai yang berkaitan dengan kembara beliau ke Asia Tenggara pada 1929, yang mendokumentasikan hubungan beliau dengan rantau ini. Pameran ini bertujuan untuk memperkaya penghayatan para pengunjung terhadap karya seni tersebut, selain menggalakkan pertukaran ilmiah yang lebih mendalam antara Muzium Seni He Xiangning dan Galeri Nasional Singapura.

Kesemua karya seni yang dipaparkan dalam pameran ini adalah daripada koleksi Muzium Seni He Xiangning, kecuali dinyatakan sebaliknya.

 

மேலோட்டப்பார்வை

ஹீ க்ஷியாங்னிங் (He Xiangning) (பிறப்பு 1878, ஹாங்காங், சீனா; இறப்பு 1972, பெய்ஜிங்) நவீன சீனாவின் ஒரு முன்னணிப்பெண்மணியாகத் திகழ்ந்தார். அவர் ஒரு சமூக ஆர்வலராகவும் ஓவியராகவும் தன்னைத் தனித்துவமாக நிலைநிறுத்திக் கொண்டார்.

1903-ல், ஹீ க்ஷியாங்னிங் தனது கணவர் லியாவோ சோங்கேயுடன் (Liao Zhongkai) ஜப்பானுக்குப் பயணம் செய்தார், அங்கு அவர் ஓவியத்தில் முறையான பயிற்சி பெற்றார். இதன் மூலம், ஜப்பானில் ஓவியம் பயின்ற தொடக்கக்காலச் சீன ஓவியர்களில் ஒருவரானார். 1905-ல், அவர் டோங்மெங்குய் (Tongmenghui) (சீனப் புரட்சிக் கூட்டணி) அமைப்பில் சேர்ந்து, க்ஷின்ஹாய் (Xinhai) புரட்சியில் பங்கேற்றார், மேலும், பிராந்தியப் போர்ப்பிரபுக்களுக்கு எதிரான பரப்புரைகளிலும் குடியரசுப் புரட்சி இயக்கத்திலும் பங்கேற்றார். 1949-ல் மக்கள் சீனக் குடியரசு நிறுவப்பட்ட பிறகு, வெளிநாட்டுச் சீன விவகார ஆணையத்தின் இயக்குநர், சீனமக்கள் அரசியல் கலந்தாய்வு மாநாட்டின் தேசியக் குழுவின் துணைத் தலைவர் மற்றும் சீன ஓவியர்கள் சங்கத்தின் தலைவர் உள்ளிட்ட பல உயர் பதவிகளை ஹீ க்ஷியாங்னிங் வகித்தார். தனது வாழ்நாள் முழுவதும், அவர் சீன மக்களின் விடுதலை, புதிய சீனாவின் உருவாக்கம் மற்றும் வளர்ச்சி, தேசிய ஒற்றுமை மற்றும் சர்வதேசப் பரிமாற்றங்களுக்காகத் தன்னை அர்ப்பணித்துக் கொண்டார்.

ஹீ க்ஷியாங்னிங்கின் ஓவியங்கள் ஒரு கம்பீரமான பிரம்மாண்டத்தை வெளிப்படுத்துகின்றன. அவை பைன் (pine) மரங்கள், கொத்துப்பேரிப் (plum) பூக்கள், சிங்கங்கள், புலிகள், மலைகள் மற்றும் ஆறுகள் போன்ற நடுக்கருக்களையே மீண்டும் மீண்டும் பயன்படுத்தி, அவரது தார்மீக மற்றும் அரசியல் நம்பிக்கைகளை வெளிப்படுத்துகின்றன. அவரது படைப்புகள் அவரது எழுபது ஆண்டுக்காலப் புரட்சிகர வாழ்க்கையையும் அவரின் நற்பண்புகளையும் பிரதிபலிக்கின்றன. ஓவியர்கள், கவிஞர்கள் மற்றும் அரசியல் தலைவர்களுடனான அவரது ஒத்துழைப்புகள் மற்றும் பரிமாற்றங்கள், அவரது சமூக வலைப்பின்னல்களின் அகன்ற வீச்சையும் அவரது வசீகரமான ஆளுமையையும் வெளிப்படுத்துகின்றன. ஹீ க்ஷியாங்னிங்கின் ஓவியப் பயிற்சி நவீன சீன வரலாற்றின் போக்கை நெருக்கமாகப் பின்பற்றுகிறது. இது நிறுவப்பட்ட பாரம்பரியங்களிலிருந்து நவீன வெளிப்பாட்டு வடிவங்களுக்குச் சீன ஓவியம் மாறிய விதத்தைப் பற்றிய நுண்ணறிவை வழங்குகிறது. ஒரு பெண் ஓவியராக, அவர் தனது கலையின் மூலம் சமூக-அரசியல் நடவடிக்கைகளில் ஈடுபட்டார், பெண்களின் உரிமைகளை ஆதரித்தார் மற்றும் சமூகத்தில் பெண்களின் பங்கு மற்றும் நவீன சீனக் கலை பற்றிய விவாதங்களுக்குப் பங்களித்தார்.

2019-ல், ஹீ க்ஷியாங்னிங் கலை அரும்பொருளகம் சிங்கப்பூர், மலேசியா மற்றும் பிலிப்பைன்ஸுக்கு ஆராய்ச்சிப் பயணங்களை மேற்கொண்டது. அங்கு ஹீ க்ஷியாங்னிங் வாழ்ந்த மற்றும் தனது படைப்புகளைக் காட்சிப்படுத்திய இடங்களுக்குச் சென்றது. இக்கள ஆராய்ச்சி சிங்கப்பூரில் நடைபெறும் இந்தக் கடந்தகாலப் பார்வையியல் கண்காட்சிக்கு அடித்தளமாக அமைந்தது. 50-க்கும் மேற்பட்ட படைப்புகளைக் கொண்ட இக்கண்காட்சி, காலவரிசைப்படி நான்கு பிரிவுகளாக ஒழுங்கமைக்கப்பட்டுள்ளது. ஒவ்வொரு பிரிவும் அவரது குறிப்பிடத்தக்க வாழ்க்கை மற்றும் கலைப் பாரம்பரியத்தின் ஒரு கட்டத்தைக் காட்டுகிறது. இது 1929-ல் அவர் தென்கிழக்கு ஆசியா வழியாக மேற்கொண்ட பயணம் தொடர்பான அரிய ஆவணப் பொருள்களை உள்ளடக்கியுள்ளது, இஃது இப்பெருநிலப்பகுதியுடனான அவரது தொடர்புகள் குறித்த ஆவணப்பதிவை வழங்குகிறது. இக்கண்காட்சி, கலைப்படைப்புகள் மீதான பார்வையாளர்களின் பாராட்டை வளப்படுத்துவதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது, அதே நேரத்தில், ஹீ க்ஷியாங்னிங் கலை அரும்பொருளகத்திற்கும் சிங்கப்பூர்த் தேசியக் கலைக்கூடத்திற்கும் இடையே மேலதிக அறிவார்ந்த பரிமாற்றத்தையும் ஊக்குவிக்கிறது.

வேறுவகையில் குறிப்பிடப்படாவிட்டால், இக்கண்காட்சியில் இடம்பெறும் அனைத்துக் கலைப்படைப்புகளும் ஹீ க்ஷியாங்னிங் கலை அருங்காட்சியகத்தின் திரட்டிலிருந்து வந்தவை.

 

In Remembrance of Shuangqing Studio

“Remember the deeds of the Hall of Double Purity; even heroic spirits stand guard over the painting.

—Inscribed by the poet Liu Yazi on a lion painting by He Xiangning.

After their marriage in 1897, He Xiangning and Liao Zhongkai lived for a time at a residence known as Shuangqinglou (Shuangqing Studio), a name associated with ideas of moral integrity and purity, symbolised by the moon.  In 1903, He Xiangning accompanied Liao to Japan to study and on the advice of Sun Yat-sen, who recognised the potential of art to be used in the revolutionary cause, she studied art. She first trained with the imperial court painter Tanaka Raishō in 1908, developing skill in the depiction of animals such as lions and tigers. A year later, she enrolled at the Women’s School of Fine Arts in Japan where she studied landscape and flower painting under Hashidate Shisen.  From the painting Tiger (1910) until the deaths of Sun and Liao in 1925, the subject matter of He Xiangning’s works centred largely on lions and tigers, floral motifs and landscape. Her depictions of lions and tigers are finely detailed and attentive to visual modulation and atmosphere. Such an approach differs from classical literati painting and reflects the influence of naturalism and realism in the early 20^th century. Her work was well-received by artists and audiences of her time. For He Xiangning, this close relationship between art and revolution was both a personal conviction and a response shaped by the political climate of the period.  

 

Lion

1914

Ink and colour on silk

Inscription:

Xiangning

Seals:

Shuangqinglou (intaglio; Shuangqing Studio), He Xiangning yin (relief)

Lions, tigers and other fierce animals were central to He Xiangning’s early artistic practice, with her technique informed by the naturalistic and realistic styles prevalent in Japan then. This work stands among the finest surviving examples of her lion paintings. The lion is carefully rendered; the brushwork controlled and detailed; and the depiction vivid and lifelike. It combines the freehand brush tradition (xieyi) of Chinese painting with elements of Western realism. The seal impression reading Shuangqinglou (Shuangqing Studio) refers to a line from He Xiangning’s early poem: “May this night return year after year, with both people and the moon in purity and clarity.”

 

应念双清楼上事（1878–1925）

“应念双清楼上事，鬼雄长护此丹青。” 

—诗人柳亚子为何香凝所画狮图题诗。

何香凝、廖仲恺在1897年婚后暂寓“双清楼”，雅号喻意“人月双清”。1903年，何香凝随廖仲恺，东渡日本留学。在孙中山的建议下，何香凝转向美术专业。1908年她进入日本帝室画师田中赖璋门下研习狮、虎等动物画；后在1909年入读日本女子美术学校，师从端馆紫川，专攻山水花卉。在自1910年绘制《虎》，至1925年孙中山、廖仲恺相继离世，何香凝的创作主要是狮虎为主，兼花卉、山水。其狮虎画风细密，对于形体及氛围的营造有别于古典的文人画，令人联想到自然主义和写实的时代风气。如此崭新的视觉创造获得时人的钟爱。艺术与革命关联，既是个人，也是时代的必然。

 

狮

1914年

设色绢本

款题：

香凝

钤印：

双清楼 (白文) 、何香凝印 (朱文)

狮、虎等猛兽是何香凝早期艺术创作的主要题材，取法于当时流行于日本的博物、写实风格。此作是何香凝存世狮子题材中的精品，狮子造型严谨、笔法细腻、生动传神，集东方写意传统与西方写实精神于一体。画中钤印“双清楼”源于何香凝早年所作“愿年年此夜，人月双清”之诗句。

 

Sempena Peringatan Studio Shuangqing (1878–1925)

Kenanglah jasa bakti Dewan Kesucian Berganda; walau roh perwira tetap teguh menjaga lukisan itu.

—Nukilan penyair Liu Yazi pada lukisan singa karya He Xiangning.

Selepas perkahwinan mereka pada tahun 1897, He Xiangning dan Liao Zhongkai menetap seketika di sebuah kediaman yang dikenali sebagai Shuangqinglou (Studio Shuangqing). Nama tersebut dikaitkan dengan idea integriti moral dan kesucian, yang disimolkan oleh rembulan. Pada tahun 1903, He Xiangning menemani Liao ke Jepun untuk menuntut ilmu; dan atas nasihat Sun Yat-sen, yang menyedari potensi seni untuk dimanfaatkan dalam perjuangan revolusi, beliau pun mula mendalami bidang seni.. Beliau mula berlatih di bawah pelukis istana imperial, Tanaka Raishō pada tahun 1909, mengasah kemahiran dalam penggambaran haiwan seperti singa dan harimau. Setahun kemudian, beliau mendaftar di Sekolah Seni Halus Wanita di Jepun  untuk mempelajari lukisan landskap dan bunga-bungaan di bawah seliaan Hashidate Shisen. Bermula daripada karya Tiger (1910) sehinggalah kematian Sun dan Liao pada tahun 1925, subjek utama karya He Xiangning sebahagian besarnya berkisar tentang singa, harimau, motif flora dan landskap. Lukisan singa dan harimau beliau dihasilkan dengan perincian halus serta menitikberatkan modulasi visual dan suasana.

Pendekatan sedemikian berbeza daripada lukisan cendekiawan klasik, sekali gus mencerminkan pengaruh naturalisme dan realisme pada awal abad ke-20. Karya beliau diterima baik oleh para seniman dan khalayak pengamat pada zamannya. Bagi He Xiangning, hubungan rapat antara seni dan revolusi merupakan satu pegangan peribadi serta satu tindak balas yang dibentuk oleh iklim politik pada zaman itu.

 

Singa

1914

Dakwat dan warna pada sutera

Inskripsi:

Xiangning

Cap Mohor:

Shuangqinglou (benam; Studio Shuangqing), He Xiangning yin (timbul)

Singa, harimau dan haiwan buas lain menjadi tumpuan utama dalam amalan seni awal He Xiangning, dengan tekniknya dipengaruhi oleh gaya naturalistik dan realistik yang lazim di Jepun ketika itu. Karya ini tergolong antara contoh terunggul lukisan singa beliau yang masih wujud. Singa ini digambarkan dengan teliti; sapuan berusnya terkawal dan terperinci; manakala penyampaiannya pula tampak hidup dan bertenaga. Karya ini menggabungkan tradisi berus gaya bebas (xieyi) lukisan Cina dengan unsur-unsur realisme Barat. Cetakan mohor yang tertulis Shuangqinglou (Studio Shuangqing) merujuk kepada satu baris daripada puisi awal He Xiangning: “Semoga malam ini kembali tahun demi tahun, dengan insan dan rembulan dalam kesucian dan kejernihan”.

 

ஷுவாங்கிங் படைப்பகத்தின் (1878–1925) நினைவாக

“இரட்டைத் தூய்மை மண்டபத்தின் செயல்களை நினைவுகூருங்கள்; வீரமிக்க ஆவிகள்கூட அந்த ஓவியத்திற்குப் பாதுகாப்பாக நிற்கின்றன.”

—ஹீ க்ஷியாங்னிங் வரைந்த சிங்க ஓவியத்தில் கவிஞர் லியு யாசி (Liu Yazi) பொறித்த வரிகள்.

1897-ல் திருமணம் முடிந்த பிறகு, ஹீ க்ஷியாங்னிங் மற்றும் லியாவோ சோங்காய் (Liao Zhongkai) ஆகியோர் 'ஷுவாங்கிங்லோ' (ஷுவாங்கிங் படைப்பகம்) என்று அழைக்கப்பட்ட ஓர் இல்லத்தில் சிறிது காலம் வாழ்ந்தனர். அப்பெயர் நிலவைச் சின்னமாகக் கொண்ட ஒழுக்க நெறிகளின் ஒருமைப்பாடு மற்றும் தூய்மை பற்றிய கருத்துகளுடன் தொடர்புடையது. 1903-ல், கற்பதற்காக ஹீ க்ஷியாங்னிங் லியாவோவுடன் ஜப்பானுக்குச் சென்றார். புரட்சிக்கு ஓவியத்தைப் பயன்படுத்துகிற வாய்ப்பை அடையாளம் கண்ட சன் யாட்-சென்னின் (Sun Yat-sen) ஆலோசனையின் பேரில், அவர் தனது கவனத்தை ஓவியத்துறையின் பக்கம் திருப்பினார். 1909-ல் அவர் முதன்முதலில் அரசவை ஓவியரான டனகா ரைஷோவிடம் (Tanaka Raishō) பயிற்சி பெற்றார். அங்கு அவர் சிங்கம் மற்றும் புலி போன்ற விலங்குகளை வரையும் திறனை வளர்த்துக் கொண்டார். ஓராண்டு கழித்து, ஜப்பானில் உள்ள பெண்கள் நுண்கலைக் கல்லூரியில் சேர்ந்தார். அங்கு ஹஷிதே ஷிசென் (Hashidate Shisen) என்பவரிடம் இயற்கை நிலக்காட்சி மற்றும் மலர் ஓவியங்களைக் கற்றார். 1910-ல் வரையப்பட்ட 'புலி' ஓவியம் முதல், 1925-ல் சன் மற்றும் லியாவோ ஆகியோரின் இறப்பு வரை, ஹீ க்ஷியாங்னிங்கின் படைப்புகளின் கருப்பொருள் பெரும்பாலும் சிங்கங்கள், புலிகள், மலர்கள் மற்றும் இயற்கை நிலக்காட்சிகளை மையமாகக் கொண்டிருந்தது. அவர் வரைந்த சிங்கம் மற்றும் புலி ஓவியங்கள் நுணுக்கமான விவரங்களுடனும், காட்சித்தொனி மாற்றங்கள் மற்றும் சூழல் மீது கவனத்தைச் செலுத்தியும் இருந்தன. இத்தகைய அணுகுமுறை பாரம்பரிய அறிஞர்களின் ஓவியங்களிலிருந்து வேறுபட்டு, 20-ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியில் இருந்த இயற்கைவாதம் மற்றும் இயல்புவாதத்தின் தாக்கத்தைப் பிரதிபலித்தது. அவரது படைப்புகள் அக்கால ஓவியர்கள் மற்றும் பார்வையாளர்களால் நன்கு வரவேற்கப்பட்டன. ஹீ க்ஷியாங்னிங்கைப் பொறுத்தவரை, ஓவியத்துக்கும் புரட்சிக்கும் இடையிலான இந்நெருங்கிய உறவு, ஒரு தனிப்பட்ட நம்பிக்கையாகவும், அக்கால அரசியல் சூழலால் வடிவமைக்கப்பட்ட ஒரு பிரதிபலிப்பாகவும் இருந்தது.

சிங்கம்

1914

பட்டுத் துணியில் மை மற்றும் வண்ணங்கள்

பொறிப்புரை:

க்ஷியாங்னிங் (Xiangning)

முத்திரைகள்:

ஷுவாங்கிங்லோ (Shuangqinglou) (பொறிப்பு முத்திரை; ஷுவாங்கிங் படைப்பகம்), ஹீ க்ஷியாங்னிங் யின் (He Xiangning yin) (புடைப்பு முத்திரை)

சிங்கங்கள், புலிகள் மற்றும் மற்றக் கொடிய விலங்குகள் ஹீ க்ஷியாங்னிங்கின் (He Xiangning) தொடக்கக்காலப் படைப்புகளுக்கு நடுக்கருவாக இருந்தன. அவரது நுட்பம், அப்போது ஜப்பானில் நிலவிய இயல்புவாத (naturalistic) மற்றும் மெய்ம்மைவாதப் (realistic) பாணிகளால் ஈர்க்கப்பட்டிருந்தது. இவ்வோவியம், அவரது சிங்கம் குறித்த ஓவியங்களில் அழியாமலிருக்கும் ஆகச்சிறந்த எடுத்துக்காட்டுகளில் ஒன்றாகத் திகழ்கிறது. சிங்கம் கவனமாக வரையப்பட்டுள்ளது; தூரிகை வேலைப்பாடு கட்டுக்கோப்பாகவும் நுணுக்கமாகவும் உள்ளது; மேலும், சித்தரிப்பு துடிப்பாகவும் உயிரி போன்றும் இருக்கிறது. இது சீன ஓவியத்தின் தன்னிச்சையான தூரிகை மரபையும் (க்ஷியேய்) (xieyi) மேற்கத்திய மெய்ம்மைவாதத்தின் (realism) கூறுகளையும் ஒருங்கிணைக்கிறது. ஷுவாங்கிங்லோ (Shuangqinglou) (ஷுவாங்கிங் படைப்பகம்) என்று எழுதப்பட்டுள்ள முத்திரை, ஹீ க்ஷியாங்னிங்கின் தொடக்கக்காலக் கவிதையின் ஒரு வரியைக் குறிக்கிறது: "இந்த இரவு ஆண்டுதோறும் திரும்ப வரட்டும், மக்களும் நிலவும் தூய்மையுடனும் தெளிவுடனும் இருக்கட்டும்."

 

The Friends of Winter by the Shores of Baima Lake (1926–1937)

In the late 1920s, He Xiangning moved to Shanghai and frequently spent time at Baima Lake, Shaoxing. At the time, Shanghai was known for its open intellectual climate, academic freedom and strong artistic associations. She took part in several literary and artistic groups in Shanghai, including the Friends of Winter Society, the Chinese Women’s Painting and Calligraphy Association and the Li Society. During this period, she moved away from the meticulous style of her early works on silk and began working in ink on paper. Her brushwork became more classical and elegant. On 18 September 1929, He Xiangning travelled to Singapore, Penang and the Philippines, bringing with her more than 300 works created by herself and by other leading artists for a series of charity calligraphy and painting exhibitions. She then continued her journey to Europe, where she interacted with overseas Chinese students, artists and scholars. After learning of the Manchurian Incident in 1931, He Xiangning returned to China without delay and actively participated in national civic activities, including organising the Calligraphy and Painting Exhibition for the Relief of National Crisis.

 

Ode to the Plum Blossom (1926)

In the southern lands, on branches proud and tall,
plum blossoms open first on the ridge.

Against the wind they stand, unbent and free,
defying frost and snow’s cold decree.

             

On the Way to France (1929)

How could I bear to leave my homeland far behind?
Yet the boat sails miles through scenes serene and pure.
Birds take flight, as if to carry words from me;
Clouds drift by, unwittingly obscuring the moon’s brightness.
Years of rise and fall pass like a single dream.
Who will lament thirty years of tragic history?
Moored here, I too face a bleak and desolate day,
forced to endure the triumphant songs of foreign lands.

 

 

A Sprig of Plum Blossoms Heralds the Spring in Longtou

1929

Ink and colour on paper

Inscription:

A sprig of plum blossom heralds spring from the distant frontier with elegance and unparalleled beauty.  Ask not the hermit of Solitary Hill, Master Lin, where he has been. Perhaps his former self was the emerald-feathered bird of Luofu's dream. Inscribed as instructed by Madam Xiangning. Yazi.

Seals:

Xiangning sishi hou zuo (intaglio; Painted by Xiangning after the age of forty), Liu Yazi (intaglio)

When painting plum blossoms, He Xiangning preferred to begin by rendering the aged trunk in dense ink with deliberate, weighty strokes. She would then extend new branches that sprouted upwards or downwards in lighter ink, before adding blossoms to the tips of the branches. This approach, pairing old trunks with new growth, recurs throughout He Xiangning's plum blossoms paintings across her life. The inscribed poem was written by Liu Yazi, with the poetry and painting complementing each other. Their collaboration was praised as “He’s painting with Liu’s inscription.”

*Liu Yazi (1887–1958), courtesy name Anru and sobriquet Yazi, was a democratic revolutionary and a patriotic poet. In 1923, he met Liao Zhongkai and He Xiangning in Shanghai through the activities of the suihanshe. For more than twenty years thereafter, He would paint and Liu would inscribe. That became their regular mode of collaboration, reflecting the deep friendship between Liu and He.  

 

(b. 1884, Guangzhou, China; d. 1948, Hong Kong, China)

Yu You Ren

(b. 1879, Shanxi, China; d. 1964, China)

Pine, Bamboo and Plum Blossoms

1936

Ink and colour on paper

Inscription:

The tomb of Sun Yat-sen is on Zijin Mountain; when the time comes for tomb sweeping, the season is already cold. All things dormant are awakened by thunder, and this painting is created for posterity. The pine is striking, the plum austere, the bamboo free in spirit. Jing raised a cup, Chen composed his verses and He Xiangning cried for Liao Zhongkai. With an idle moment at hand, I embellished the landscape with my brush to capture our present mood. In January, the 17^th year [of the Republic], in the New Capital. In November, the 25^th year [of the Republic], we have come together to make another joint work. Youren. Yiyuan painted the pine. Xiangning painted the plum blossoms. Shuren painted the bamboo.

Seals:

Youren (relief), Yiyuan (relief), He Xiangning yin (intaglio), Shuren shihua (intaglio; Poetry and painting of Shuren)      

In nature, pine, bamboo and plum blossom are admired for their resilience in the cold, as well as their purity and steadfastness. They are therefore likened to the “Three Friends of Winter.” Long favoured by literati painters, the motif was often rendered in an unrestrained and spontaneous style, serving as a means for self-expression and encouragement. Between 1928 and 1936, the four artists collaborated on this subject on several occasions but only four such works are known to survive. In these paintings, the pine, bamboo and plum blossoms were painted respectively by He Xiangning, Jing Hengyi and Chen Shuren, with He Xiangning alternating between painting the plum blossom and the pine. The accompanying poems on the paintings were inscribed by Yu Youren.

* Yiyuan was the courtesy name for Jing Hengyi 经亨颐 (1876–1938), an educator and artist from Shangyu in Zhejiang. In the late 1920s, he initiated the Friends of Winter Society in Shanghai. He and He Xiangning were close friends who often gathered to paint together, and their families were later connected through marriage.    

 

A Moonlit Scene

c. 1920s

Ink and colour on paper

Inscription:

Xiangning

Seals:

He Xiangning (intaglio), Xiangning sishi hou zuo (intaglio; Painted by Xiangning after the age of forty)

A Moonlit Scene is a carefully conceived work in He Xiangning’s landscape practice. The painting depicts a bright moon in the sky, while rippling water and sparse shadows are rendered through ink washes. Marked by its clear departure from traditional shanshui conventions, scholars have categorised it as a “landscape painting” or an “ink landscape painting.” This work reflects He Xiangning’s distinctive approach to landscape in the first half of the 20^th century. Her work brings together a modern way of looking at “scenery” with the poetic sensibility associated with classical shanshui painting.

 

Pine and Chrysanthemums

1931

Ink and colour on paper

Inscription:

For forty years of revolution, Sun Yat-sen, Liao [Zhongkai] and He [Xiangning] stood together as comrades of a common cause.  Like Chang Hong, whose blood was buried yet whose death remains undying, or Lady Zhou, whose steadfast devotion still endures in memory. In earlier years, many talents emerged in Nanyue (*ancient name for Guangdong);  yet I recognised early the ambitions of men not unlike the overbearing General Huan Wen. Tears were shed in Xinting and the wine shared in Heshuo dissipated like clouds after we parted. Too humble to call myself foresighted, I bade farewell to the King of Yue’s palace. Shutting my doors, I later regretted remaining hidden, like an awl left unused in its bag, and in exile, I feared the blade that might be turned against me. Although Wuchang is small, it is still a revered place. One may solemnly watch the clash of contending forces. How pitiful to see weak horses gnawing at fine mounts, while at court, factions opposed one another as irreconcilably as water and fire. Prophecies of Qin’s fall were emptied of meaning by idle talk, and the lament for Ying returned again and again on the turning wind.

Crossing the river, famed men were as numerous as carp, yet only you rose clear above the multitude. One final cry at Zhaoling cut away all worldly ties; you vowed to leave the motherland and pursue lofty ideals. For three years, you lived overseas, with your brush rack and tea stove lying at ease. The dream of mending the sky and refining the rocks was but a fantasy; and mixing powder and grinding cinnabar fill you with melancholy. This incidental skill in painting stands far beyond the ordinary, ashamed to render the outward likeness of common blossoms. Instead, you turned to the late-falling pine and chrysanthemum. How could the cruelty of snow and frost not weigh upon the heart? There is truth in writing and spirit in friendship; you and I share a true, spiritual connection. 

As rivers and mountains fall into decline, a thousand tears are shed; the fates of home and nation rest with people such as us.

Why waste words condemning the ministers of the Qin court?
Why should the modest Three Paths of Tao Qian be scorned for their poverty? Alas! Steadfast character and solitary integrity have grown rare in this world. May you cherish and preserve your resolute heart.

Inscribed in the spring of the 20^th year [of the Republic] for He Xiangning’s monumental painting of pine and chrysanthemum, based on a draft by Liu Yazi, written while sojourning in Shanghai. Painted in the French capital by the Master of Shuangqing Studio in the 20^th year [of the Republic].

Seals:

Yazi (relief), Shuangqingguan (intaglio; Shuangqing Studio), Xiangning sishi hou zuo (intaglio; Painted by Xiangning after the age of forty)

The dense pine and the lightly rendered chrysanthemums are set in contrast, balancing strength with softness. The pine trunk is rounded and solid, its form shaped by subtle shifts of light and shadow that suggest vitality. Set against the cluster of flowers, the open structure of the tree creates a sense of depth. The brushwork is meticulous and precise, with restrained colour, combining naturalistic description with the boneless painting (mogu) technique. The long inscription was written by He Xiangning’s close friend Liu Yazi. Spanning the years from 1911 to 1931, the poem reflects on the people, the nation and revolutionary heroes, earning the title of an “Epic Poem.”

*锥处囊, lit. “An awl in the bag” refers to an awl placed inside a sack, the tip of which protrudes. This idiom describes someone whose ability cannot remain concealed; true talent will always reveal itself.

**三户必亡秦, lit. “Three households will defeat the Qin,” expresses the idea that even the smallest forces, united, can defeat the mighty.

***九章哀郢 has sometimes been attributed to the statesman and poet Qu Yuan and is found in the Songs of Chu (Chuci 楚辞), an anthology of poetry from the Warring States Period.

****Shuangqing Studio refers to the first marital home shared by He Xiangning and her husband, Liao Zhongkai.

 

 

Wu Qingxia

(b. 1910, Changzhou, China; d. 2008, Shanghai, China)

Reeds and Geese

1929

Ink and colour on paper

Inscription:

A line of geese flies across mid-sky, circling above the islet of reed flowers. With a sweep of brush I set down this quiet, unhurried mood, a pleasure surpassing the labour of painting a colourful, exquisite phoenix. 1 February, the 18^th year [of the Republic], after the manner of Bian Yigong. Respectfully presented for the guidance of Madam Xiangning, Wu Qingxia of Wujin.

Seals:

Qingxia’s □ painting (intaglio), Lady of Longcheng (relief)

Wu Qingxia was a key member of the Chinese Women’s Calligraphy and Painting Association. Born into a family of painters and calligraphers, she worked across landscape, figure and bird-and-flower painting and was particularly known for her depictions of carp and geese among reeds. Her reed-and-goose paintings followed the tradition of the Qing painter Bian Shoumin, characterised by bold ink and a relaxed and exact brush manner. As indicated by the inscription, Reeds and Geese was painted by Wu as a gift to He Xiangning, reflecting the artistic exchange among women painters during the Republican period. 

*Wu Qingxia’s original name De Shu, sobriquets Zhuanxiang Pavilion Master and Lady of Longcheng. She graduated from Changzhou Women’s Normal School and was among the founders of the Chinese Women’s Calligraphy and Painting Association, serving as an executive committee member. After the founding of the People’s Republic of China, she was appointed a first-rank painter at the Shanghai Chinese Painting Academy and later served as a researcher at the Shanghai Research Institute of Culture and History.

 

白马湖畔寒之友（1926–1937） 

何香凝于20世纪20年代末移居上海及白马湖 （绍兴）。彼时的上海，思想开放、学术自由、结社风气浓厚。何香凝参与了寒之友社、中国女子书画会、力社等上海地区的文艺社团。此时画作从早期绢本的细腻工写转向纸本水墨，笔墨韵味更趋古典雅致。1929年9月18日，何香凝带着自己创作及征集而来的三百余幅名家作品，前往新加坡，槟城和菲律宾等城市，举办书画义卖展。随后，何香凝继续旅途，前往欧洲，在柏林与好友宋庆龄会面。旅欧期间，还与当地的中国留学生、画家、学者联络互动。闻讯“九一八事变”，何香凝旋即归国，积极投入“救济国难书画展览会”, “图存救亡”运动等之中。

 

咏梅 （1926）

南国有高枝，先开岭上梅。
临风高挺立，不畏雪霜吹。

 

往法国途中（1929）

我岂忍心离故国？舟行万里物华清。鸟飞有意传音讯，云出无心碍月明。几载兴衰如一梦，卅年惨史待谁鸣？停舟我亦凄凉日，忍听夷歌奏凯声！

 

一枝梅讯陇头春

1929年

设色纸本

款题：

一枝梅讯陇头春，点缀风华迥绝尘。莫问孤山林处士，罗浮翠羽倘前身。香凝先生命题。亚子。

钤印：

香凝四十后作 (白文) 、柳亚子印 (白文)

何香凝画梅，喜先以浓墨重笔写出老干，然后以淡墨或上或下抽出新枝，最后以花朵点染枝头。这种老干新枝的画法，贯穿在何香凝一生的梅画创作之中。画中的题诗由柳亚子所书写，诗画互映，二人的合作模式有“何画柳题”之誉。

 

何香凝

经亨颐

(1877年生于绍兴，中国；1938年逝于上海，中国）

陈树人

(1884年生于广州，中国；1948年逝于广州 ，中国）

于右任

(1879年生于陕西，中国；1964年逝于中国）

松•竹•梅

1936年

设色纸本

款题：

紫金山上中山墓，扫墓来时岁已寒。万物昭苏雷启蛰，画图留作后人看。松奇梅古竹潇洒，经酒陈诗廖哭声。润色江山一枝笔，无聊来写此时情。十七年一月作于南京。廿五年十一月又同作。右任。颐渊画松。香凝画梅。树人画竹。

钤印：

右任 （朱文）、 颐渊 （朱文）、 何香凝印 （白文）、 树人诗画（白文）

自然中，松、竹、梅以耐寒、高洁、坚贞著称，故喻为“岁寒三友”。“岁寒三友”为文人所图写，逸笔草草，籍此抒怀自勉是也。自1928年至1936年，四人多次合作，惜存世仅四件。画中的松、竹、梅分别由何香凝、经亨颐、陈树人所绘，何香凝或梅或松，随时轮换；画中题诗则始终由于右任书写。

*经亨颐 (1877–1938) ，字子渊，号颐渊，浙江上虞人。近代教育家、书画家。1920年代末在上海发起成立 “寒之友社” 。经亨颐为何香凝好友，时二人常雅集合作，后更结儿女之亲。

 

月下小景

约1920年代

设色纸本

款题：

香凝

钤印：

何香凝 （白文）、香凝四十后作 (白文)

《月下小景》是何香凝山水题材的精心之作。画面，皓月当空；波光、疏影以水墨渲染。因与传统山水画有明显区别，学界将之归类为“风景画”或“水墨风景画”。作品反映了20世纪前半期，何香凝对山水（风景）的独特关照。她的“山水”创作，既有“风景”的现代观看也有古典山水的诗意精神。

 

松•菊

1931年

设色纸本

款题：

卌年革命中山孙，廖何仙俪同及门。苌弘埋血死不朽，周嫠恤纬今犹存。当年南粤盛才人，跋扈早识桓将军。新亭涕泪河朔饮，酒徒一散都如云。微言愧我称先见，慷慨长辞粤王殿。杜门已悔锥处囊，亡命还愁剑刲面。武昌虽小正朔尊，巍然坐看玄黄战。可怜驽马啮騧骢，水火朝端论不同。三户亡秦乖语谶，九章哀郢悲回风。过江名士多于鲫，惟君杰出群流中。一恸昭陵毕万缘，誓言去国凌长空。去国三年居海上，笔床茶灶东西向。补天炼石梦荒唐，滴粉研朱情惘怅。余技丹青迥绝伦，羞为凡葩写形相。后凋松菊入画图，雪虐霜饕岂沮丧。文章有道交有神，唯我与君同性真。江山摇落千行泪，家国兴亡我辈人！秦庭大夫宁足骂，陶家三径岂嫌贫。吁嗟乎！劲质孤芳世已稀，愿君善葆坚贞身。二十年春奉题香凝松菊巨幅，亚子柳弃疾稿，时客海上。

双清楼主，二十年作于法京。

钤印：

亚子 (朱文)、 双清馆 (白文)、 香凝四十后作 (白文)

华茂的苍松与飘逸的幽菊，刚柔并济、相互映衬。松树主干圆劲，形体明暗有度，生机郁郁。树体开阔，与花丛参照，呈现出纵深的透视空间。笔法上，工致细腻，设色典雅，写实与“没骨”并置。画中的长诗为挚友柳亚子所题。诗文叙述了1911至1931年间，民族、国家、革命义士的种种，堪称“史诗”。

 

吴青霞

(1910年生于常州，中国；2008年逝于上海，中国）

芦雁

1929年

设色纸本

官穗琼女士捐赠

款题：

天半飞来雁一行，芦花洲上好回翔。挥毫为写幽闲意，却胜丹青绘凤皇。十八年二月一日仿边颐公笔。奉香凝先生大方家诲正，武进吴青霞。

钤印：

青霞□画（白文）、龙城女史（朱文）

吴青霞是中国女子书画会的骨干成员，她出身于书画世家，山水、人物、花鸟兼能，尤善画鲤鱼、芦雁。吴青霞的芦雁师承清代画家边寿民，大笔落墨、洒脱精准。根据款题所示，此《芦雁》为吴青霞赠予何香凝所作，可见民国时期女性画家之间的笔墨交流。

*吴青霞原名德舒，号篆香阁主，龙城女主，毕业于常州女子师范学校，曾发起创建中国女子书画会任常务理事。新中国成立后任上海中国画院一级画师、上海文史馆馆员等职。

 

Sahabat Musim Sejuk di Pesisir Tasik Baima (1926–1937)

Pada lewat 1920-an, He Xiangning berpindah ke Shanghai dan sering menghabiskan masa di Tasik Baima, Shaoxing. Pada masa itu, Shanghai dikenali sebagai kota bersuasana intelektual yang terbuka, kebebasan akademik serta budaya persatuan seni yang kukuh. Beliau menyertai beberapa kumpulan sastera dan seni di Shanghai, termasuk Persatuan Sahabat Musim Sejuk, Persatuan Lukisan dan Kaligrafi Wanita China, serta Persatuan Li. Dalam tempoh ini, beliau mula beralih daripada gaya halus dan teliti yang mencirikan karya-karya awal beliau pada sutera, dan mula menggunakan  dakwat pada kertas. Teknik berus beliau menjadi lebih klasik dan elegan.

Pada 18 September 1929, He Xiangning mengembara ke Singapura, Pulau Pinang dan Filipina, dengan membawa lebih daripada 300 karya yang dihasilkan atau dikumpul oleh seniman-seniman terkemuka untuk siri pameran kaligrafi dan lukisan amal. Susulan itu, beliau meneruskan kembara ke Eropah, di mana beliau bertemu rakan baiknya Soong Ching-ling di Berlin. Sepanjang berada di Eropah, beliau berinteraksi dengan pelajar, seniman dan cendekiawan Cina di luar negara. Sebaik sahaja mengetahui Insiden Manchuria pada tahun 1931, He Xiangning segera kembali ke China dan terlibat secara aktif dalam aktiviti kemasyarakatan nasional, termasuk menganjurkan Pameran Kaligrafi dan Lukisan bagi Bantuan Krisis Negara.

 

Oda kepada Bunga Prem (1926)

Di tanah selatan, di dahan yang tinggi dan megah,
bunga plum mekar terlebih dahulu di lereng pergunungan.
Menongkah angin mereka berdiri,
tidak tergoyah dan bebas, mencabar kedinginan embun beku dan salji.

 

Dalam Perjalanan ke Perancis (1929)

Bagaimanakah harus kusanggupi perpisahan dengan tanah air yang kian jauh kutinggalkan?
Namun kapal terus belayar merentasi saujana yang tenang dan suci. Burung-burung terbang, seolah-olah membawa pesan dariku;
Awan pula melintas, tanpa disedari menyelubungi cahaya rembulan.
Tahun-tahun yang penuh pasang surut berlalu bagaikan sebuah mimpi.
Siapakah yang akan meratapi sejarah tragis selama tiga puluh tahun ini?
Tatkala berlabuh di sini, aku turut menempuh hari yang suram dan sunyi,
terpaksa menahan diri mendengar sorakan kemenangan di tanah asing.

 

Setangkai Bunga Plum Menyambut Musim Bunga di Longtou

1929
Dakwat dan warna pada kertas 

Inskripsi:

Setangkai bunga plum menyambut musim bunga dari sempadan yang jauh dengan keanggunan dan keindahan yang tiada tandingan. Jangan bertanya kepada pertapa di Bukit Sunyi, Maestro Lin, ke mana beliau telah pergi. Mungkin diri beliau yang dahulu adalah burung berbulu zamrud dalam mimpi Luofu. Ditulis seperti yang diarahkan oleh Puan Xiangning. Yazi.

Cap Mohor: Xiangning sishi hou zuo (benam; Dilukis oleh Xiangning selepas umur empat puluh tahun), Liu Yazi (benam)

Apabila melukis bunga plum, He Xiangning lebih gemar memulakan dengan melukis batang pohon yang tua menggunakan dakwat pekat dengan sapuan sengaja dan berat. Beliau kemudian akan menyambung dahan-dahan baharu yang tumbuh ke atas atau ke bawah dengan dakwat yang lebih cerah, sebelum menambah bunga pada hujung dahan tersebut. Teknik memadankan batang tua dengan pertumbuhan baharu ini menjadi teras dalam karya bunga plum He Xiangning sepanjang hayat beliau. Puisi yang tertulis adalah hasil karya Liu Yazi, di mana puisi dan lukisan tersebut saling melengkapi antara satu sama lain. Gaya kolaborasi mereka dipuji sebagai “Lukisan He dengan inskripsi Liu.”

*Liu Yazi (1887–1958), nama gelaran Anru dan nama samaran Yazi, merupakan seorang revolusioner demokratik dan penyair patriotik. Pada tahun 1923, beliau bertemu dengan Liao Zhongkai dan He Xiangning di Shanghai melalui aktiviti suihanshe. Selama lebih daripada dua puluh tahun selepas itu, He akan melukis dan Liu akan menulis inskripsi. Ini menjadi gaya kolaborasi tetap mereka, yang mencerminkan persahabatan mendalam antara Liu dan He.

 

He Xiangning

Jing Heng Yi

(l. 1876, Shaoxing, China; m. 1938, Shanghai, China)

Chen Shu Ren

(l. 1884, Guangzhou, China; m. 1948, Hong Kong, China)

Yu You Ren

(l. 1879, Shanxi, China; m. 1964, China)

Pain, Buluh dan Bunga Plum

1936

Dakwat dan warna pada kertas 

Inskripsi:

Makam Sun Yat-sen terletak di Gunung Zijin; apabila tiba masanya untuk pembersihan makam, musim sudah pun dingin. Segala yang dorman dikejutkan oleh guruh, dan lukisan ini dicipta untuk generasi akan datang. Pohon pain itu mengagumkan, bunga plum itu bersahaja, manakala buluh itu bebas jiwanya. Jing menjulang cawan, Chen menggubah bait-bait puisinya dan He Xiangning menangisi Liao Zhongkai. Dengan waktu senggang yang ada, aku menghiasi saujana landskap di hadapan kita dengan berusku untuk merakam suasana hati kita saat ini. Dicipta pada bulan Januari, tahun ke-17 [Republik], di Ibu Kota Baharu. Pada bulan November, dalam tahun ke-25 [Republik], kami berkumpul semula untuk menghasilkan satu lagi karya bersama. Youren. Yiyuan melukis pohon pain. Xiangning melukis bunga plum. Shuren melukis buluh

Cap mohor: Youren (legasi), Yiyuan (legasi), He Xiangning yin (intaglio), Shuren shihua (intaglio; Puisi dan lukisan Shuren)

Di alam semula jadi, pohon pain, buluh dan bunga plum dikagumi kerana daya tahan mereka dalam cuaca dingin, serta kesucian dan keteguhan mereka. Oleh itu, mereka diibaratkan sebagai “Tiga Sahabat Musim Sejuk.” Motif ini telah lama digemari oleh pelukis cendekiawan, motif ini sering dilukis dengan gaya bebas dan spontan, berfungsi sebagai cara untuk mengekspresikan diri dan dorongan semangat. Antara tahun 1928 dan 1936, keempat-empat seniman ini telah berkolaborasi dalam subjek ini beberapa kali, namun hanya empat karya sedemikian yang diketahui masih wujud. Dalam lukisan-lukisan ini, pohon pain, buluh dan bunga plum masing-masing dilukis oleh He Xiangning, Jing Hengyi dan Chen Shuren, dengan He Xiangning bergilir-gilir melukis bunga plum dan pohon pain. Puisi yang menyertai pada lukisan-lukisan itu ditulis oleh Yu Youren.

*Yiyuan merupakan nama gelaran bagi Jing Hengyi (1876–1938), seorang pendidik dan seniman dari Shangyu di Zhejiang. Pada lewat 1920-an, beliau mengasaskan Persatuan Sahabat Musim Sejuk di Shanghai. Beliau dan He Xiangning merupakan rakan karib yang sering berkumpul untuk melukis bersama, dan keluarga mereka kemudiannya dihubungkan melalui perkahwinan.

 

Pemandangan di Bawah Sinar Rembulan

s. 1920-an

Dakwat dan warna di atas kertas

Inskripsi:

Xiangning

Cap Mohor:  He Xiangning (benam), Xiangning sishi hou zuo (benam; Dilukis oleh Xiangning selepas umur empat puluh tahun)

Pemandangan di Bawah Sinar Rembulan adalah sebuah karya yang dirancang dengan teliti dalam amalan landskap He Xiangning. Lukisan ini menggambarkan bulan yang terang di langit, manakala riak air dan bayang-bayang yang jarang digambarkan melalui lapisan dakwat. Ditandai dengan perbezaan ketara daripada konvensi shanshui tradisional, para cendekiawan menggambarkannya sebagai "lukisan landskap" atau "lukisan landskap dakwat." Karya ini mencerminkan pendekatan unik He Xiangning terhadap landskap pada separuh pertama abad ke-20. Karyanya menggabungkan cara moden menanggapi "pemandangan" dengan kepekaan puitis yang sering dikaitkan dengan lukisan shanshui klasik.

 

Pain dan Kekwa

1931

Dakwat dan warna pada kertas

Inskripsi:

Selama empat puluh tahun revolusi, Sun Yat-sen, Liao [Zhongkai] dan He [Xiangning] berdiri teguh bersama sebagai rakan seperjuangan dengan matlamat yang sama. Seperti Chang Hong, yang darahnya dikubur namun kematiannya kekal abadi, atau Lady Zhou, yang kesetiaan teguhnya masih kekal dalam ingatan. Pada tahun-tahun awal, banyak bakat muncul di Nanyue (*nama lama untuk Guangdong); namun aku menyedari lebih awal cita-cita manusia yang tidak tumpas seperti Jeneral Huan Wen yang angkuh. Air mata tumpah di Xinting dan wain yang dikongsi di Heshuo hilang seperti awan selepas kita berpisah. Terlalu rendah diri untuk menggelar diriku berpandangan jauh, aku mengucapkan selamat tinggal kepada istana Raja Yue. Menutup pintuku, aku kemudian menyesal kerana terus bersembunyi, seperti pahat yang terbiar di dalam karungnya, dan dalam buangan, aku takut akan mata pedang yang mungkin dihalakan kepada saya. Walaupun Wuchang itu kecil, ia tetap menjadi tempat yang dihormati. Seseorang boleh menyaksikan pertembungan kuasa-kuasa yang bersengketa. Betapa menyedihkan melihat kuda-kuda lemah cuba menumbangkan kuda-kuda baka terpilih, sementara di istana, puak-puak saling bertentangan seperti air dan api yang tidak mungkin bersatu.  Ramalan tentang kejatuhan Qin menjadi tidak bermakna akibat bualan kosong, dan tangisan untuk Ying berulang kali kembali dibawa angin yang berputar.

Menyeberangi sungai, adalah ramai lelaki terkenal sebanyak ikan karp, namun hanya kamu yang menonjol melebihi orang ramai. Satu teriakan terakhir di Zhaoling memutuskan semua ikatan duniawi; kamu berikrar untuk meninggalkan tanah air dan mengejar cita-cita tinggi. Selama tiga tahun, kamu menetap di luar negara, ditemani rak berus dan dapur teh yang tenang di sisi. Impian untuk memperbaiki langit dan menapis batu hanyalah fantasi; dan mencampur serbuk serta menumbuk sinabar memenuhi diri kamu dengan kesedihan. Kemahiran sampingan dalam melukis ini jauh melampaui kebiasaan, malu untuk sekadar menggambarkan rupa luaran bunga-bunga biasa. Sebaliknya, anda beralih  kepada pohon pain dan kekwa yang gugur lewat. Bagaimanakah kekejaman salji dan embun beku tidak membebani hati? Ada kebenaran dalam penulisan dan semangat dalam persahabatan; kamu dan aku berkongsi hubungan rohani yang sejati.

Tatkala sungai dan gunung yang merosot, seribu titisan air mata tumpah; nasib rumah tangga dan negara bergantung pada orang seperti kita. Mengapa membazir katapkata mengecam menteri-menteri istana Qin? Mengapa ‘Tiga Laluan’ Tao Qian yang sederhana dipandang hina kerana kemiskinan mereka? Alangkah malangnya! Peribadi yang teguh dan integriti bersendirian semakin jarang ditemui di dunia ini. Semoga anda menghargai dan memelihara hati anda yang cekal.

Ditulis pada musim bunga tahun ke-20 [Republik] untuk lukisan monumental pain dan kekwa oleh He Xiangning, berdasarkan lakaran oleh Liu Yazi, ditulis ketika menetap di Shanghai. Dilukis di ibu kota Perancis oleh Maestro dari Studio Shuangqing pada tahun ke-20 [Republik].

Cap Mohor: Yazi (timbul), Studio Shuangqing (benam; Dewan Kesucian Berganda), Xiangning sishi hou zuo (benam; Dilukis oleh Xiangning selepas umur empat puluh tahun)

Pain yang padat dan bunga kekwa yang digambarkandengan lembut diletakkan secara kontras, mengimbangi kekuatan dengan kelembutan. Batang pohon pain bulat dan teguh, bentuknya dihasilkan melalui peralihan halus cahaya dan bayangan yang membayangkan kecergasan. Berbanding dengan kelompok bunga, struktur terbuka pohon menciptakan rasa kedalaman. Sapuan berusnya sangat teliti dan tepat, dengan warna yang terkawal, menggabungkan huraian naturalistik dengan teknik lukisan tanpa rangka (mogu). Inskripsi panjang ditulis oleh sahabat karib He Xiangning, Liu Yazi. Merangkumi tahun 1911 hingga 1931, puisi ini merenung tentang rakyat, negara dan wira-wira revolusi, sehingga meraih gelaran sebuah "Puisi Epik" oleh cendekiawan.

*锥处囊, secara harfiah “Penebuk di dalam karung” merujuk kepada penebuk yang diletakkan di dalam karung, yang mana hujungnya menonjol keluar. Peribahasa ini menggambarkan seseorang yang mana bakatnya tidak dapat disembunyikan; bakat sebenar akan sentiasa menyerlah akhirnya.

**三户必亡秦, secara harfiah “Tiga keluarga akan mengalahkan Qin,” yang membawa maksud bahawa walaupun dengan kekuatan yang paling kecil, jika bersatu padu, ia mampu menumbangkan kuasa yang besar.
***九章哀郢 “Ratapan buat Ying” kadangkala dikaitkan dengan negarawan dan penyair Qu Yuan serta boleh didapati dalam Songs of Chu (Chuci 楚辞), sebuah antologi puisi dari Zaman Negara-Negara Berperang.
****Studio Shuangqing merujuk kepada kediaman pertama  He Xiangning bersama suaminya, Liao Zhongkai, selepas berkahwin.

 

Wu Qingxia
(l. 1910, Changzhou, China; m. 2008, Shanghai, China)
Reed dan Angsa
1929
Dakwat dan warna pada kertas

Inskripsi:
Sekawan angsa terbang melintasi langit, berlegar-legar di atas pulau  yang dipenuhi bunga lalang. Dengan satu sapuan berus aku abadikan suasana tenang dan santai ini, keseronokan yang melebihi kerja melukis, burung phoenix yang berwarna-warni dan eksklusif. 1 Februari pada tahun ke-18 [Republik], mengikut gaya Bian Yigong. Dipersembahkan dengan penuh hormat untuk panduan Puan Xiangning, Wu Qingxia dari Wujin.

Cap Mohor:

Lukisan □ Qingxia (intaglio), Lady of Longcheng (relief)

Wu Qingxia merupakan ahli utama Persatuan Kaligrafi dan Lukisan Wanita China. Dilahirkan dalam keluarga pelukis dan ahli kaligrafi, beliau berkarya merentasi genre landskap, figura serta burung dan bunga. Beliau amat dikenali melalui gambaran ikan karp dan angsa di tengah-tengah lalang. Lukisan lalang dan angsanya mengikuti tradisi pelukis Qing, Bian Shoumin, yang dicirikan dengan dakwat tebal dan gaya berus yang santai serta tepat. Seperti yang dinyatakan dalam inskripsi, Angsa dan Lalang dihasilkan oleh Wu sebagai hadiah untuk He Xiangning, mencerminkan pertukaran seni antara pelukis wanita pada zaman Republik.

*Nama asal Wu Qingxia ialah De Shu, dengan gelaran Zhuanxiang Pavilion Master dan Lady of Longcheng. Beliau merupakan lulusan  Sekolah Normal Wanita Changzhou dan merupakan antara pengasas Persatuan Kaligrafi dan Lukisan Wanita China, serta berkhidmat sebagai anggota jawatankuasa eksekutif. Selepas penubuhan Republik Rakyat China, beliau telah dilantik sebagai pelukis gred pertama di Akademi Lukisan Cina Shanghai dan kemudiannya berkhidmat sebagai penyelidik di Institut Penyelidikan Budaya dan Sejarah Shanghai.

 

பைமா (Baima) ஏரிக்கரையில் குளிர்கால நண்பர்கள் (1926–1937)

1920-களின் பிற்பகுதியில், ஹீ க்ஷியாங்னிங் ஷாங்காய் நகர்க்குக் குடிபெயர்ந்தார். அவர் ஷாவோக்சிங்கில் உள்ள பைமா ஏரியில் அடிக்கடி தன் நேரத்தைச் செலவிட்டார். அக்காலத்தில், ஷாங்காய் ஒரு திறந்த அறிவுசார் சூழல், கல்விச் சுதந்திரம் மற்றும் வலுவான ஓவியச் சங்கங்கள் ஆகியவற்றுக்காக அறியப்பட்ட ஒரு நகரமாக இருந்தது. அவர் ஷாங்காயில் உள்ள குளிர்காலக் கழகத்தின் நண்பர்கள், சீனப் பெண்களின் ஓவியம் மற்றும் கையெழுது எழிலெழுத்துக் கலைச் சங்கம் மற்றும் லி (Li) கழகம் உட்பட பல இலக்கிய மற்றும் ஓவியக் குழுக்களில் பங்கேற்றார். இக்காலகட்டத்தில், அவர் தனது தொடக்கக்காலப் படைப்புகளில் பட்டுத் துணியில் வரைந்த நுணுக்கமான பாணியிலிருந்து விலகி, காகிதத்தில் மை கொண்டு வரையும் முறையைத் தொடங்கினார். அவரது தூரிகை வேலைப்பாடு மேலும் செம்மையானதாகவும் நேர்த்தியானதாகவும் மாறியது. 1929 ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் 18 ஆம் தேதி, ஹீ க்ஷியாங்னிங் சிங்கப்பூர், பினாங்கு மற்றும் பிலிப்பைன்ஸுக்குப் பயணம் செய்தார். அப்போது, தன்னாலும் ​​முன்னணி ஓவியர்களாலும் உருவாக்கப்பட்ட 300-க்கும் மேற்பட்ட படைப்புகளை, அறக்கொடை சார்ந்த கையெழுது எழிலெழுத்துக் கலை மற்றும் ஓவியக் கண்காட்சித் தொடர் ஒன்றுக்காக அவர் தன்னுடன் எடுத்துச் சென்றார். அவர் தனது பயணத்தை ஐரோப்பாவிற்குத் தொடர்ந்தார், அங்கு பெர்லினில் தனது நல்ல தோழியான சூங் சிங்-லிங்கைச் (Soong Ching-ling) சந்தித்தார். ஐரோப்பாவில் இருந்த காலத்தில், அவர் வெளிநாட்டுச் சீன மாணவர்கள், ஓவியர்கள் மற்றும் அறிஞர்களுடன் கலந்துரையாடினார். 1931 ஆம் ஆண்டில் மன்சூரியன் (Manchurian) நிகழ்வு பற்றிக் கேள்விப்பட்ட பிறகு, ஹீ க்ஷியாங்னிங் காலம் தாழ்த்தாமல் சீனாவுக்குத் திரும்பி, தேசிய நெருக்கடி நிவாரணத்திற்கான கையெழுது எழிலெழுத்துக் கலை மற்றும் ஓவியக் கண்காட்சியை ஏற்பாடு செய்வது உட்பட தேசியக் குடிமையியல் நடவடிக்கைகளில் தீவிரமாகப் பங்கேற்றார்.

 

கொத்துப்பேரிப் பூவைப் பற்றிய பண் (1926)

தென்னக நிலங்களில், கம்பீரமான உயரமான கிளைகளில்,

மலை முகட்டில் கொத்துப்பேரிப் பூக்கள் முதலில் மலர்கின்றன.

காற்றை எதிர்த்து, வளைந்து கொடுக்காமல், பனியையும் பனியின் குளிர்ந்த கட்டளையையும் மீறி.சுதந்திரமாக அவை நிற்கின்றன,

 

பிரான்சு நோக்கிய பயணத்தில் (1929)

என் தாய்நாட்டைத் தொலைவில் விட்டுச் செல்ல என் மனம் எப்படித் தாங்கும்?

ஆயினும், படகு அமைதியான, தூய்மையான காட்சிகளுக்கிடையே பல மைல்கள் பயணிக்கிறது.

பறவைகள், என்னிடமிருந்து செய்திகளைக் கொண்டு செல்வது போலப் பறந்து செல்கின்றன;

மேகங்கள் மிதந்து வந்து, அறியாமலேயே நிலவின் ஒளியை மறைக்கின்றன.

ஏற்ற இறக்கங்கள் நிறைந்த ஆண்டுகள் ஒரு கனவைப் போலக் கடந்து செல்கின்றன.

முப்பது ஆண்டுகாலத் துயர வரலாற்றிற்காக யார் வருந்துவார்கள்?

இங்கே நங்கூரமிட்ட நிலையில், நானும் ஓர் இருண்ட, பாழடைந்த நாளை எதிர்கொள்கிறேன்,

அந்நிய நாடுகளின் வெற்றிப் பாடல்களைச் சகித்துக்கொள்ள வேண்டிய கட்டாயத்தில்.

 

லாங்தௌவில் (Longtou) ஒரு கொத்துப்பேரிப் (Plum) பூங்கொத்து வசந்த காலத்தை வரவேற்கிறது

1929

காகிதத்தில் மை மற்றும் வண்ணங்கள்

பொறிப்புரை:

கொத்துப்பேரிப் (Plum) பூங்கொத்தொன்று, தொலைவிலுள்ள எல்லையிலிருந்து வரவிருக்கும் வசந்த காலத்தை நேர்த்தியுடனும் நிகரற்ற அழகுடனும் வரவேற்கிறது. தனிமை மலைத் துறவியான குருநாதர் லின்னிடம் (Lin), அவர் எங்கே சென்றிருந்தார் என்று கேட்காதீர்கள். ஒருவேளை, அவரது முந்தைய தோற்றம் லூவொஃபுவின் (Luofu) கனவில் வந்த மரகத இறகுகள் கொண்ட பறவையாகக்கூட இருந்திருக்கலாம். திருவாட்டி க்ஷியாங்னிங்கின் (Xiangning) அறிவுறுத்தலின்படி பொறிக்கப்பட்டது. யாசி (Yazi).

முத்திரைகள்:

க்ஷியாங்னிங் சிஷி ஹவ் ஸுவொ (Xiangning sishi hou zuo) (பொறிப்பு முத்திரை; நாற்பது வயதிற்குப் பிறகு ‘க்ஷியாங்னிங்’கால் வரையப்பட்டது, லியு யாசி (Liu Yazi) (பொறிப்பு முத்திரை)

கொத்துப்பேரிப் (plum) பூக்களை வரையும்போது, ​​ஹீ க்ஷியாங்னிங் (He Xiangning) அடர்த்தியான மையைக்கொண்டு, திட்டமிட்ட, கனமான கோடுகளால் முதிர்ந்த மரத்தண்டை வரைவதில் தொடங்க விரும்புவார். பின்னர், அவர் இலகுவான மையில் மேல்நோக்கியோ அல்லது கீழ்நோக்கியோ முளைத்த புதிய கிளைகளை வரைந்து, அதன் பிறகு கிளைகளின் நுனிகளில் பூக்களைச் சேர்ப்பார். பழைய தண்டுகளுடன் புதிய வளர்ச்சியை இணைக்கும் இந்த நுட்பம், ஹீ க்ஷியாங்னிங்கின் (He Xiangning) வாழ்நாள் முழுவதும் அவர் வரைந்த கொத்துப்பேரிப் பூக்கள் ஓவியங்களில் காணப்படுகிறது. அதில் பொறிக்கப்பட்ட கவிதை லியு யாசியால் (Liu Yazi) எழுதப்பட்டது; கவிதையும் ஓவியமும் ஒன்றுக்கொன்று துணையாக அமைந்தன. அவர்களின் இக்கூட்டு முயற்சி, "லியுவின் பொறிப்புடன் ஹீயின் ஓவியம்" என்று பாராட்டப்பட்டது.

*லியு யாசி (Liu Yazi) (1887–1958), அவரது இயற்பெயர் அன்ரு (Anru) மற்றும் அவரது புனைப்பெயர் யாசி (Yazi) என்பதாகும், அவர் ஒரு மக்களாட்சிப் புரட்சியாளரும் நாட்டுப்பற்றுமிக்க கவிஞரும் ஆவார். 1923-ல், அவர் ஷாங்காயில் சுய்ஹான்ஷேவின் (suihanshe) செயல்பாடுகள் மூலம் லியாவோ ஸோங்காய் (Liao Zhongkai) மற்றும் ஹீ க்ஷியாங்னிங்கைச் (He Xiangning) சந்தித்தார். அதன் பிறகு இருபது ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக, ஹீ ஓவியம் வரையவும் லியு பொறிப்புகளைப் பொறிக்கவும் செய்தனர். அதுவே அவர்களின் வழக்கமான கூட்டுப் பணியாக மாறியது, இது லியு மற்றும் ஹீ ஆகியோருக்கு இடையிலான ஆழமான நட்பைப் பிரதிபலித்தது.

 

ஹீ க்ஷியாங்னிங் (He Xiangning)

ஜிங் ஹெங் யி (Jing Heng Yi)

(பிறப்பு 1876, ஷாவோக்ஷிங், சீனா; இறப்பு 1938, ஷாங்காய், சீனா)

சென் ஷு ரென்

(பிறப்பு 1884, குவாங்ஸோ, சீனா; இறப்பு 1948, ஹாங்காங், சீனா)

யு யோவ் ரென் (Yu You Ren)

(பிறப்பு 1879, ஷான்க்ஷி, சீனா; இறப்பு 1964, சீனா)

பைன் (Pine), மூங்கில் மற்றும் கொத்துப்பேரிப் (plum) பூக்கள்

1936

பொறிப்புரை:

சன் யாட்-சென்னின் (Sun Yat-sen) கல்லறை ஜிஜின் (Zijin) மலையில் உள்ளது; கல்லறைக்குச் சென்று அஞ்சலி செலுத்தும் காலம் வரும்போது, ​​பருவநிலை குளிராக மாறியிருக்கிறது. உறங்கிக்கிடக்கும் அனைத்தும் இடியால் தட்டியெழுப்பப்படுகின்றன, மேலும் இவ்வோவியம் வருங்காலச் சந்ததியினருக்காக உருவாக்கப்பட்டுள்ளது. பைன் (pine) மரம் கம்பீரமாக உள்ளது, கொத்துப்பேரி (plum) மரம் மிடுக்காக உள்ளது, மூங்கில் சுதந்திரமான மனப்பான்மையுடன் உள்ளது. ஜிங் (Jing) ஒரு கோப்பையை உயர்த்தினார், சென் (Chen) தனது கவிதைகளை இயற்றினார், மேலும் ஹீ க்ஷியாங்னிங் (He Xiangning) லியாவோ ஸோங்காய்க்காக (Liao Zhongkai) அழுதார். கையில் கிடைத்த ஓர் ஓய்வு நேரத்தில், எங்களின் அப்போதையமனநிலையைப் படம்பிடிக்கும் வகையில், என் தூரிகையால் இயற்கை நிலக்காட்சிக்கு அழகூட்டினேன். குடியரசின் 17 ஆம் ஆண்டு, ஜனவரி மாதம், புதுத் தலைநகரில் உருவாக்கப்பட்டது. குடியரசின் 25 ஆம் ஆண்டு, நவம்பர் மாதம், நாங்கள் மற்றொரு கூட்டுப் படைப்பை உருவாக்க ஒன்றிணைந்துள்ளோம். யோவ்ரென் (Youren). யியுவான் (Yiyuan) பைன் மரத்தை வரைந்தார். க்ஷியாங்னிங் (Xiangning) கொத்துப்பேரிப் (plum) பூக்களை வரைந்தார். ஷுரென் (Shuren) மூங்கிலை வரைந்தார்.

முத்திரைகள்:

யோவ்ரென் (Youren) (புடைப்பு முத்திரை), யியுவான் (புடைப்பு முத்திரை), ஹீ க்ஷியாங்னிங் யின் (He Xiangning yin) (பொறிப்பு முத்திரை), ஷுரென் ஷிஹுவா (Shuren shihua) (பொறிப்பு முத்திரை; ஷுரெனின் (Shuren) கவிதையும் ஓவியமும்)

இயற்கையில், பைன், மூங்கில் மற்றும் கொத்துப்பேரிப் பூக்கள் ஆகியவை குளிரின்போது அவை கொண்டிருக்கும் மீள்தன்மைக்காகவும், அவற்றின் தூய்மை மற்றும் உறுதிக்காகவும் போற்றப்படுகின்றன. எனவே, அவை "குளிர்காலத்தின் மூன்று நண்பர்கள்" என்று ஒப்பிடப்படுகின்றன. இலக்கியவாத ஓவியர்களால் நீண்ட காலமாக விரும்பப்பட்ட இந்த நடுக்கரு, தன் வெளிப்பாட்டிற்கும் ஊக்கத்திற்கும் கட்டுப்பாடற்ற மற்றும் தன்னிச்சையான பாணியில் அடிக்கடி சித்தரிக்கப்பட்டது. 1928 மற்றும் 1936-க்கு இடையில், இந்த நான்கு கலைஞர்களும் இந்த விஷயத்தில் பல நேரங்களில் இணைந்து பணியாற்றினர், ஆனால் அத்தகைய நான்கு படைப்புகள் மட்டுமே தற்போது அழியாதிருப்பதாக அறியப்படுகிறது. இந்த ஓவியங்களில், பைன், மூங்கில் மற்றும் கொத்துப்பேரிப் பூக்கள் முறையே ஹீ க்ஷியாங்னிங் (He Xiangning), ஜிங் ஹெங்யி (Jing Hengyi) மற்றும் சென் ஷுரென் (Chen Shuren) ஆகியோரால் வரையப்பட்டன; ஹீ க்ஷியாங்னிங் (He Xiangning) கொத்துப்பேரிப் பூ மற்றும் பைன் மரத்தை மாறி மாறி வரைந்தார். ஓவியங்களில் உள்ள கவிதைகள் யூ யோவ்ரென் (Yu Youren) என்பவரால் பொறிக்கப்பட்டன.

*யியுவான் (Yiyuan) என்பது, ஜெஜியாங்கில் (Zhejiang) உள்ள ஷாங்யுவைச் (Shangyu) சேர்ந்த கல்வியாளரும் கலைஞருமான ஜிங் ஹெங்கியி (Jing Hengyi) (1876–1938) என்பவரின் புனைப்பெயர் ஆகும். 1920-களின் பிற்பகுதியில், அவர் ஷாங்காயில் ‘குளிர்கால நண்பர்கள்’ சங்கத்தைத் தொடங்கினார். அவரும் ஹீ க்ஷியாங்னிங்கும் (He Xiangning) நெருங்கிய நண்பர்கள்; அவர்கள் அடிக்கடி ஒன்றாகச் சேர்ந்து ஓவியம் வரைவார்கள், மேலும் அவர்களின் குடும்பங்கள் பின்னர் திருமண உறவால் இணைக்கப்பட்டன.

 

ஒரு நிலவொளிக் காட்சி

சுமார் 1920கள்

காகிதத்தில் மை மற்றும் வண்ணங்கள்

பொறிப்புரை:

க்ஷியாங்னிங் (Xiangning)

முத்திரைகள்:

ஹீ க்ஷியாங்னிங் (He Xiangning) (பொறிப்பு முத்திரை), க்ஷியாங்னிங் சிஷி ஹொவ் ஸுவொ (Xiangning sishi hou zuo) (பொறிப்பு முத்திரை: நாற்பது வயதிற்குப் பிறகு ‘க்ஷியாங்னிங்’கால் வரையப்பட்டது)

நிலவொளிக் காட்சி என்பது ஹீ க்ஷியாங்னிங்கின் (He Xiangning) இயற்கை நிலக்காட்சி ஓவியப் படைப்புகளில் கவனமாக வடிவமைக்கப்பட்ட ஒரு படைப்பாகும். இவ்வோவியம் வானத்தில் ஓர் ஒளிர்வுமிகுந்த நிலவைக் காட்டுகிறது, அதே நேரத்தில் அலைபாயும் நீரும் மெல்லிய நிழல்களும் மை வண்ணப் பூச்சுகளால் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளன. பாரம்பரிய ஷான்ஷுய் (shanshui) மரபுகளிலிருந்து இது தெளிவாக வேறுபடுவதால், அறிஞர்கள் இதனை ஓர் "இயற்கை நிலக்காட்சி ஓவியம்" அல்லது "மை இயற்கை நிலக்காட்சி ஓவியம்" என்று விவரித்துள்ளனர். இப்படைப்பு, 20 ஆம் நூற்றாண்டின் முதல் பாதியில் இயற்கை நிலக்காட்சி ஓவியத்தில் ஹீ க்ஷியாங்னிங்கின் (He Xiangning) தனித்துவமான அணுகுமுறையைப் பிரதிபலிக்கிறது. இவரது படைப்பு, "காட்சியை" பார்க்கும் ஒரு நவீனப் பார்வையையும், பாரம்பரிய ஷான்ஷுய் (shanshui) ஓவியத்துடன் தொடர்புடைய கவித்துவ உணர்வையும் ஒன்றிணைக்கிறது.

 

பைன் (Pine) மரமும் செவ்வந்திப் பூக்களும்

1931

காகிதத்தில் மை மற்றும் வண்ணங்கள்

பொறிப்புரை:

நாற்பது ஆண்டுக்காலப் புரட்சியில், சன் யாட்-சென் (Sun Yat-sen), லியாவோ [ஸோங்காய்] மற்றும் ஹீ [க்ஷியாங்னிங்] ஆகியோர் ஒரு பொதுவான இலக்கிற்காகத் தோழர்களாக ஒன்றிணைந்து நின்றனர். இரத்தம் மண்ணில் புதைக்கப்பட்டும், இறக்காமல் என்றும் நிலைத்திருக்கும் சாங் ஹாங் (Chang Hong) போலவும், அல்லது உறுதியான முழு ஈடுபாட்டுக்காக நினைவில் நிலைத்திருக்கும் பெண்மணி ஷோவுவைப் (Lady Zhou) போலவும். முந்தைய ஆண்டுகளில், நான்யூவில் (Nanyue) (குவாங்டாங்கின் (Guangdong) பழங்காலப் பெயர்) பல திறமையாளர்கள் தோன்றினர்; ஆயினும், ஆணவமிக்க தளபதி ஹுவான் வென்னைப் (Huan Wen) போலல்லாமல், மனிதர்களின் லட்சியங்களை நான் முன்கூட்டியே அடையாளம் கண்டுகொண்டேன். நாங்கள் பிரிந்த பிறகு, சிண்டிங்கில் (Xinting) கண்ணீர் சிந்தப்பட்டது, ஹெஷுவோவில் (Heshuo) பகிர்ந்துகொள்ளப்பட்ட மது மேகங்களைப் போலக் கரைந்து போனது. என்னை முன்கூட்டியே பார்ப்பவன் என்று சொல்லிக்கொள்ளத் தகுதியற்றவனாக, யூ (Yue) மன்னனின் அரண்மனையிலிருந்து நான் விடைபெற்றேன். என் கதவுகளை மூடிக்கொண்டு, பையில் பயன்படுத்தப்படாமல் கிடக்கும் குத்தூசிபோல, மறைந்திருந்ததற்காகப் பின்னர் வருந்தினேன், மேலும் நாடுகடத்தப்பட்ட நிலையில், எனக்கு எதிராகத் திருப்பப்படக்கூடிய வாளைப் பற்றி அஞ்சினேன். வுசாங் (Wuchang) சிறியதாக இருந்தாலும், அஃது ஒரு போற்றப்படும் இடமாகும். போட்டியிடும் சக்திகளின் மோதலை ஒருவர் கம்பீரமாகக் காண முடியும். பலவீனமான குதிரைகள் சிறந்த குதிரைகளைக் கடித்துக் கொண்டிருப்பதைக் காண்பது எவ்வளவு பரிதாபம், அதே சமயம் அரசவையில், பிரிவுகள் நீரும் நெருப்பும் போல சமரசமற்ற முறையில் ஒன்றுக்கொன்று முரண்பட்டன. கின்னின் (Qin) வீழ்ச்சி பற்றிய தீர்க்கதரிசனங்கள் வீண் பேச்சுகளால் அர்த்தமற்றதாகிப் போயின, மேலும் யிங்கிற்கான (Ying) புலம்பல் சுழலும் காற்றில் மீண்டும் மீண்டும் ஒலித்தது.

ஆற்றைக் கடந்தபோது, ​​புகழ்பெற்ற மனிதர்கள் கெண்டை மீன்களைப் போல ஏராளமாக இருந்தனர், ஆயினும், நீ மட்டுமே அந்தப் பெருங்கூட்டத்திலிருந்து தனித்து உயர்ந்து நின்றாய். ஷாவொலிங்கில் (Zhaoling) எழுந்த ஓர் இறுதி ஓலம், உலகப் பற்றுகள் அனைத்தையும் அறுத்துவிட்டது; தாய்நாட்டைத் துறந்து உயர்ந்த இலட்சியங்களைத் தொடர நீ சபதம் பூண்டாய். மூன்று ஆண்டுகள், உன் தூரிகைப் பேழையையும் தேநீர் அடுப்பும் அமைதியாக ஓய்ந்திருக்க, நீ வெளிநாட்டில் வாழ்ந்தாய். வானத்தைச் செப்பனிட்டுப் பாறைகளைச் செம்மைப்படுத்தும் கனவு ஒரு வெறும் கற்பனையாகவே இருந்தது; தூளைக் கலப்பதும், செந்தூரத்தை அரைப்பதும் உனக்கு மனச்சோர்வை அளித்தன. ஓவியத்தில் உனக்குள்ள இந்தத் தற்செயலான திறமை சாதாரணமானவற்றைக் கடந்து நிற்கிறது; சாதாரண மலர்களின் வெளித்தோற்றத்தை வரைவதற்கு அது வெட்கப்படுகிறது. அதற்குப் பதிலாக, நீ தாமதமாகப் பூக்கும் பைன் மரத்தையும் செவ்வந்திப் பூவையும் நாடினாய். பனி மற்றும் உறைபனியின் கொடுமை இதயத்தை வருத்தாமல் இருக்குமா? எழுத்தில் உண்மை இருக்கிறது, நட்பில் ஆன்மா இருக்கிறது; நீயும் நானும் ஓர் உண்மையான, ஆன்மீகத் தொடர்பைப் பகிர்ந்து கொள்கிறோம்.

ஆறுகளும் மலைகளும் சீரழியும்போது, ​​ஆயிரம் கண்ணீர்த் துளிகள் சிந்துகின்றன; வீட்டின் தலைவிதியும் நாட்டின் தலைவிதியும் நம்மைப் போன்றவர்களின் கைகளிலேயே தங்கியுள்ளது.

கின்னின் (Qin) அரசவையிலுள்ள அமைச்சர்களைக் கண்டித்து வார்த்தைகளை வீணாக்குவது ஏன்?

டாவோ கியானின் (Tao Qian) எளிமையான மூன்று பாதைகள் அவற்றின் வறுமைக்காக ஏன் இகழப்பட ​​வேண்டும்? ஐயோ! உறுதியான குணமும் தனிமையான நேர்மையும் இந்த உலகில் அரிதாகிவிட்டனவே. உங்கள் திடமான இதயத்தை நீங்கள் போற்றிப் பாதுகாக்க வேண்டும்.

லியு யாசியின் (Liu Yazi) எழுதலை அடிப்படையாகக் கொண்டு, ஷாங்காயில் தங்கியிருந்தபோது வரையப்பட்ட, ஹீ க்ஷியாங்னிங்கின் பிரம்மாண்டமான பைன் மற்றும் செவ்வந்தி மலர் ஓவியத்திற்காக, குடியரசின் 20வது ஆண்டின் வசந்த காலத்தில் பொறிக்கப்பட்டது. குடியரசின் 20வது ஆண்டில், ஷுவாங்கிங் படைப்பகத்தின் வல்லுநரால் பிரெஞ்சுத் தலைநகரில் வரையப்பட்டது.

முத்திரைகள்:

யாசி (Yazi) (புடைப்பு முத்திரை), ஷுவாங்கிங்குவான் (Shuangqing) (பொறிப்பு முத்திரை; ஷுவாங்கிங் படைப்பகம்),

க்ஷியாங்னிங் சிஷி ஹொவ் ஸூவொ (Xiangning sishi hou zuo) (பொறிப்பு முத்திரை; நாற்பது வயதிற்குப் பிறகு க்ஷியாங்னிங்கால் வரையப்பட்டது)

அடர்ந்த பைன் மரமும் மென்மையாக வரையப்பட்ட செவ்வந்திப் பூக்களும் முரண்பட்டுக் காட்டப்பட்டு, வலிமையையும் மென்மையையும் சமநிலைப்படுத்துகின்றன. பைன் மரத்தின் தண்டு உருண்டையாகவும் திடமாகவும் உள்ளது; ஒளி மற்றும் நிழலின் நுட்பமான மாற்றங்களால் அதன் வடிவம் செதுக்கப்பட்டு, அஃது ஒருவித உயிர்ப்பை உணர்த்துகிறது. பூங்கொத்துகளுக்கு எதிராக அமைக்கப்பட்டுள்ள மரத்தின் திறந்த அமைப்பு, ஓர் ஆழமான உணர்வை உருவாக்குகிறது. தூரிகை வேலைப்பாடு நுணுக்கமாகவும் துல்லியமாகவும் உள்ளது; கட்டுப்படுத்தப்பட்ட வண்ணங்களுடன், இஃது இயல்பான சித்தரிப்பை எலும்பில்லா ஓவிய (மோகு) (mogu) நுட்பத்துடன் இணைக்கிறது. இந்த நீண்ட பொறிப்புரையை ஹீ க்ஷியாங்னிங்கின் நெருங்கிய நண்பரான லியு யாசி எழுதியுள்ளார். 1911 முதல் 1931 வரையில் நீண்டுள்ள இக்கவிதை, மக்கள், தேசம் மற்றும் புரட்சிகர வீரர்களைப் பற்றிப் பேசி, ஒரு "காப்பியக் கவிதை" என்ற பட்டத்தைப் பெறுகிறது.

‘பைக்குள் இருக்கும் குத்தூசி’ என்பது, ஒரு சாக்குப்பைக்குள் வைக்கப்பட்ட குத்தூசியைக் குறிக்கிறது, அதன் முனை வெளியே நீட்டிக்கொண்டிருக்கும். இந்தச் சொற்றொடர், ஒருவரின் திறமையை மறைக்க முடியாது என்பதைக் குறிக்கிறது; உண்மையான திறமை எப்போதும் தன்னை வெளிப்படுத்திக்கொள்ளும்.

‘மூன்று குடும்பங்கள் கின் வம்சத்தை வீழ்த்தும்’ என்பது, மிகச் சிறிய சக்திகள்கூட ஒன்றுபட்டால், வலிமை வாய்ந்தவர்களைத் தோற்கடிக்க முடியும் என்ற கருத்தை வெளிப்படுத்துகிறது.

“ஒன்பது கவிதைகள்: யிங்கிற்காக புலம்பல்” என்ற படைப்பு சில சமயங்களில் அரசியல்வாதியும் கவிஞருமான கு யுவான்னால் (Qu Yuan) எழுதப்பட்டதாகக் கூறப்படுகிறது, மேலும் இது போரிடும் நாடுகள் காலத்தைச் சேர்ந்த கவிதைகளின் தொகுப்பான சூ (Chu) பாடல்கள் (Chuci-சூசி) என்ற நூலில் காணப்படுகிறது.

ஷுவாங்கிங் படைப்பகம் என்பது, ஹீ க்ஷியாங்னிங் (He Xiangning) மற்றும் அவரது கணவர் லியாவோ ஸோங்காய் (Liao Zhongkai) ஆகியோர் பகிர்ந்துகொண்ட முதல் இல்லற வீட்டைக் குறிக்கிறது.

 

வூ கிங்க்ஷியா (Wu Qingxia)

(பிறப்பு 1910, சாங்ஸோ (Changzhou), சீனா; இறப்பு 2008, ஷாங்காய், சீனா)

நாணல்களும் வாத்துகளும்

1929

காகிதத்தில் மை மற்றும் வண்ணம்

பொறிப்புரை:

வானத்தின் நடுவே வாத்துகளின் ஒரு வரிசை பறந்து செல்கிறது, நாணல் பூக்கள் நிறைந்த சிறு தீவின் மீது வட்டமிடுகிறது. தூரிகையின் ஓர் துடைப்பால் இந்த அமைதியான, நிதானமான மனநிலையை நான் பதிவு செய்கிறேன்; இது, வண்ணமயமான, நேர்த்தியான ஒரு ஃபீனிக்ஸ் (phoenix) பறவையை வரையும் உழைப்பை விட மேலான ஓர் இன்பம். குடியரசின் 18 ஆம் ஆண்டு, பிப்ரவரி 1 ஆம் தேதி, பியான் யிகோங்கின் (Bian Yigong) பாணியில், க்ஷியங்னிங் (Xiangning) அம்மையாரின் வழிகாட்டுதலுக்காக வுஜினைச் (Wujin) சேர்ந்த வு கிங்க்ஷியாவால் (Wu Qingxia) மரியாதையுடன் சமர்ப்பிக்கப்பட்டது,

முத்திரைகள்:

க்ஷிங்சியாவின் ஓவியம் (பொறிப்பு முத்திரை), லாங்செங் சீமாட்டி (புடைப்பு முத்திரை)

வூ கிங்ஷியா (Wu Qingxia) சீனப் பெண்கள் கையெழுது எழிலெழுத்து (Calligraphy) மற்றும் ஓவியச் சங்கத்தின் ஒரு முக்கிய உறுப்பினராக இருந்தார். ஓவியர்கள் மற்றும் கையெழுது எழிலெழுத்துக் கலைஞர்கள் நிறைந்த குடும்பத்தில் பிறந்த இவர், இயற்கை நிலக்காட்சி, உருவப்படம் மற்றும் பறவை-மலர் ஓவியம் எனப் பலத் துறைகளிலும் பணியாற்றினார். குறிப்பாக, கெண்டை மீன்கள் மற்றும் நாணல்களுக்கு மத்தியில் உள்ள வாத்துகளைச் சித்தரித்ததற்காக இவர் அறியப்பட்டார். இவரது நாணல்-வாத்து ஓவியங்கள், தைரியமான மை மற்றும் தளர்வான, துல்லியமான தூரிகைப் பாணியால் வகைப்படுத்தப்படும் கிங் வம்ச ஓவியர் பியான் ஷௌமினின் (Bian Shoumin) பாரம்பரியத்தைப் பின்பற்றின. பொறிப்புரையில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளபடி, 'நாணல்களும் வாத்துகளும்' என்ற ஓவியம், குடியரசுக் காலத்தில் பெண் ஓவியர்களிடையே நிலவிய கலைப் பரிமாற்றத்தைப் பிரதிபலிக்கும் வகையில், வூவால் (Wu) ஹீ க்ஷியாங்னிங்கிற்குப் (He Xiangning) பரிசாக வரையப்பட்டது.

*வூ கிங்க்ஷியாவின் (Wu Qingxia) இயற்பெயர் டே ஷு (De Shu). புனைப்பெயர்கள் ஸூவான்க்ஷியாங் (Zhuanxiang) பார்வையாளர் மாடத்தின் குரு மற்றும் லாங்செங் (Longcheng) சீமாட்டி ஆகியனவாகும். இவர் சாங்ஸொவு பெண்கள் ஆசிரியர்ப் பள்ளியில் பட்டம் பெற்றவர் மற்றும் சீனப் பெண்கள் கையெழுது எழிலெழுத்து மற்றும் ஓவியச் சங்கத்தின் நிறுவனர்களில் ஒருவராக இருந்து, அதன் செயற்குழு உறுப்பினராகவும் பணியாற்றினார். மக்கள் சீனக் குடியரசு நிறுவப்பட்ட பிறகு, இவர் ஷாங்காய் சீன ஓவியக் கழகத்தில் முதல் தர ஓவியராக நியமிக்கப்பட்டார், பின்னர் ஷாங்காய் கலாச்சாரம் மற்றும் வரலாற்று ஆராய்ச்சி நிறுவனத்தில் ஆராய்ச்சியாளராகப் பணியாற்றினார்.

 

War and Frontiers at Dusk (1938–1948)

Following the outbreak of the Marco Polo Bridge Incident on 7 July 1937, the War of Resistance against Japan fully unfolded, and He Xiangning found herself in the political upheaval of the period. Harnessing her political influence and artistic standing, she sought to rally morale and foster solidarity during the turmoil of war. Her works from this period, depicting plum blossoms braving the snow, lone pine resisting the snow, layered snow-covered mountains and tiger roaring in the snow, bear the symbolism of literati painting. Her paintings are majestic and bold, accompanied by poetic inscriptions that articulate her political convictions. The subjects span flowers, trees, landscapes, ferocious beasts, with imagery that became increasingly pared back yet profound. Green Plum Blossoms (1943) embodies her moral resolve in adversity—her brushwork is measured, expansive and brimming with fortitude.

 

Inscription on a Plum Blossom Painting (1939)
On the ridge,
late blooms carry thoughtful grace,
wind-tossed, rain-beaten,
the highest boughs still hold their place.
How can I bear to see half our land altered,
torn apart?
With iron resolve and an icy heart,
I hold fast to what is just.

 

Reflection (1943)
Drifting towards the world’s edge, I take refuge in
Guilin’s embrace; a nation’s grief and a country’s strife
pierce this place.
Why is the road to Shu so hard to tread?
What seems without cause is never without reason.
Warfare rages across the mountains and passes at dusk;
I fear climbing the tower to seek reunion with the moon.
Homesickness cuts deeper as our land lies in ruin;
two more years have passed since I survived the calamity.

 

Green Plum Blossoms

1943

Ink and colour on paper

Seal:

He Xiangning yin (intaglio)

According to a letter written to her daughter Liao Mengxing in 1944, He Xiangning painted Green Plum Blossoms during the Second Sino-Japanese War against Japan while she was living in temporary lodgings in Guangxi. Conditions at the time were harsh. Basic necessities were scarce. She relied on selling paintings to support herself. Even so, He Xiangning remained optimistic. Working with limited means, she continued to paint. The improvised materials she used out of necessity contributed to the plain, unadorned quality of the work. Poems and writings that survive from this period likewise reflect the circumstances she was facing.

 

The Tall Pine Stands at the Sea’s Edge 

1960

Ink and colour on paper

Inscription:

Tall pine stands by the edge of the sea, protected by plum blossoms and chrysanthemums. Quiet orchids emerge between them, and clear spring water murmurs through the rocks. Green bamboo stands at ease, tall and unyielding even in winter. In painting trees, one seeks their purity; and in painting flowers, their uniqueness. Only a great master can capture their essence on a single sheet of paper. A painting reflects its maker; its course never strays. As the artistic skill thrives, so too does longevity. May both flourish together. Inscribed with respect in June, 1960, at the request of Elder Xiangning, for her painting of the tall pine. Chen Yi, obediently fulfilling the request.

Painted by He Xiangning in the capital when she was 82 years old.

Seals:

He Xiangning (relief), Chen Yi (intaglio), Zhong Hong (intaglio)

“A painting reflects its maker; its course never strays. As the painting endures, so too does longevity. May both flourish together.”  This inscription was written by then China’s Vice-Premier Chen Yi on The Tall Pine Stands at the Sea’s Edge. Other works in this section likewise bear inscriptions by other national leaders, such as Liu Shaoqi on Mountains and Rivers of the Motherland and Shen Junru on Peaceful Realm and Three Friends of Winter. Collectively, these inscriptions attest to the respect and esteem accorded to He Xiangning. In 1960, He Xiangning was elected as the Chairperson of the Chinese Artists Association, becoming the first woman Chairperson of the association since the founding of New China, and to this day, she remains the only woman to have held the position. 

*Chen Yi (1901–1972), military commander and Mayor of Shanghai, then Foreign Minister of China.

 

戎马关山欲暮天（1938–1948）

“七七卢沟桥事变”，抗日战争全面爆发，身处于战争中的何香凝，面对国内外政局的动荡。何香凝以其声望及画笔，于战争的洪流中，鼓舞人心，凝聚各界力量。此时留下的作品，如 寒梅傲雪, 孤松抗雪, 层峦积雪及猛虎哮雪等，皆可见清晰的文人画的象征手法。其画雄奇，诗跋壮阔。题材广涉花木、山水及猛兽，意象由简约而奥渺。1943年创作的《绿梅》是何香凝处在艰难之中，高贵人格的寄寓——墨笔的线条沉着且苍茫，意境内蓄刚毅。

 

题画梅（1939）

岭上迟开有所思，风吹雨打最高枝。
忍看半壁河山异，铁骨冰心正义持。

 

感怀（1943)

漂泊天涯隐桂林，国愁家恨两相侵。
难行蜀道知何故？事出无因却有因。
戎马关山欲暮天，怕登楼见月团圆。
思乡更痛河山碎，劫后余生又两年。

 

绿梅

1943年

设色纸本

钤印：

何香凝印（白文）

依据1944年致女儿廖梦醒信件得知，《绿梅》为何香凝在“抗战”时期，留寓广西期间所作。时局非常糟糕，生活物资获取艰难，惟以卖画得钱。虽然如此，何香凝依旧乐观。虽然作画条件有限，但创作不断。因陋就简的画材反而成了《绿梅》的朴素品格。现存诗文亦可反映何香凝当时处境。

 

高松立海隅

1960年

设色纸本

款题：

高松立海隅，梅菊为之护。幽兰亦间出，清泉石中漱。绿竹更悠然，岁寒挺如故。画树重高洁，画花喜独步。大师撮其神，一纸皆留住。绘画如其人，方向毫不误。画高寿亦高，但祝两繁富。一九六零年六月香凝老人以所画高松图嘱题，陈毅谨遵命。

何香凝画于首都，时年八十有二。

钤印：

何香凝 （朱文）、 陈毅 （白文）、仲弘 （白文）

“绘画如其人，方向毫不误。画高寿亦高，但祝两繁富。”是陈毅副主席在《高松立海隅》上的跋语。这个展区其他国家领导人题跋的画作，还有刘少奇题《祖国山河》，沈钧儒题《和平之境》《岁寒三友》等，莫不是对何香凝的敬重和褒扬。1960年，何香凝当选为中国美术家协会主席，成为新中国成立以来的首位女性美协主席，也是迄今为止唯一的一位。

 

Peperangan dan Sempadan di Ambang Senja (1938–1948)

Susulan tercetusnya Insiden Jambatan Marco Polo pada 7 Julai 1937, menandakan fasa baharu dalam Perang Penentangan terhadap Jepun, dan He Xiangning mendapati dirinya berada di tengah-tengah pergolakan politik pada zaman tersebut. Memanfaatkan pengaruh politik serta kedudukan artistiknya, beliau berusaha membangkitkan semangat dan memupuk perpaduan semasa kekacauan peperangan. Hasil karya-karya beliau dari tempoh ini, termasuk Bunga Plum Menongkah Salji, Pohon Pain Tunggal Menentang Salji, Banjaran Gunung Berselaput Salji, dan Harimau Mengaum di Tengah Salji kesemuanya memaparkan simbolisme lukisan cendekiawan. Lukisan-lukisan beliau kelihatan megah dan berani, disertakan dengan inskripisi puitis yang menzahirkan keyakinan politik beliau. Subjeknya merangkumi bunga-bungaan, pepohon, landska serta haiwan buas, dengan imej yang semakin ringkas namun mempunyai makna yang mendalam. Karya Bunga Plum Hijau (1934) mencerminkan keteguhan moral beliau dalam menghadapi kesukaran—setiap sapuan berusnya terkawal, luas dan sarat dengan ketabahan.

Inskripsi pada Lukisan Bunga Plum (1939)
Di permatang pergunungan, bunga yang lewat mekar membawa keanggunan penuh makna,
Ditiup angin, dibasahi hujan, dahan tertinggi masih teguh di tempatnya.
Bagaimanakah sanggup kulihat separuh tanah air kita berubah dan terpisah?
Dengan tekad sekeras besi dan hati sesejuk ais,
aku tetapberpegang teguh pada kebenaran.

Refleksi (1943)
Hanyut ke tepi dunia, aku berlindung dalam dakapan Guilin,
Kesedihan satu bangsa dan kemelut negara menusuk higga ke sini.
Mengapakah jalan ke Shu begitu sukar dtempuh?
Apa yang kelihatan tanpa punca, sebenarnya tidak pernah tanpa alasan.
Perang marak di sebalik gunung dan perbatasan di ambang senja;
aku khuatir memanjat menara untuk mencari pertemuan semula dengan rembulan.
Kerinduan terhadap laman sendiri semakin menghiris saat tanah air hancur binasa;
dua tahun lagi telah berlalu sejak aku terselamat daripada bencana.

 

Bunga Plum Hijau

1943

Dakwat dan warna pada kertas

Cap Mohor:  He Xiangning yin (benam)

Menurut sepucuk surat yang ditulis kepada anak perempuannya, Liao Mengxing pada tahun 1944, He Xiangning melukis Bunga Plum Hijau semasa Perang Penentangan terhadap Jepun, ketika beliau menetap di penginapan sementara di Guangxi. Keadaan pada masa itu sangat sukar. Keperluan asas adalah terhad. Beliau tepaksa bergantung pada jualan lukisan untuk menyara hidup.

Meskipun begitu, He Xiangning tetap optimistik. Walaupun bekerja dengan sumber yang terhad, beliau terus melukis. Penggunaan bahan-bahan sedia ada yang serba kekurangan - lahir daripada keterpaksaan - telah memberikan kualiti yang polos dan bersahaja pada karya ini. Puisi dan tulisan yang terselamat dari zaman ini turut mencerminkan kesukaran hidup yang beliau hadapi ketika itu. 

 

Pohon Pain Tinggi  di Pinggir Laut

1960

Dakwat dan warna pada kertas

Inskripsi:

Pohon pain yang tinggi berdiri di tepi laut, dilindungi oleh bunga plum dan bunga kekwa. Orkid yang tenang muncul di antara mereka, dan air mata air yang jernih berdesir melalui celahan batu. Buluh hijau berdiri dengan tenang, menjulang dan tidak tunduk walaupun pada musim sejuk. Dalam melukis pohon, seseorang mencari kemurniannya; dan dalam melukis bunga, keunikannya. Hanya seorang maestro yang boleh menangkap intipatinya di atas sehelai kertas. Sebuah lukisan mencerminkan penciptanya; haluannya tidak pernah tersasar. Tatkala kemahiran seni kian berkembang, begitu juga ketahanan hidup. Semoga kedua-duanya berkembang bersama. Ditulis dengan hormat pada Jun 1960 atas permintaan Yang Berbahagia Xiangning, untuk lukisannya tentang pohon pain yang tinggi. Chen Yi, menunaikan permintaan dengan patuh.

Dilukis oleh He Xiangning di ibu kota ketika beliau berusia 82 tahun.

Cap Mohor: He Xiangning (timbul), Chen Yi (benam), Zhong Hong (benam)

“Sebuah lukisan mencerminkan penciptanya; haluannya tidak pernah tersasar. Seperti lukisan itu bertahan, begitu juga ketahanan hidup. Semoga kedua-duanya berkembang bersama.” Inskripsi ini ditulis oleh Timbalan Perdana Menteri China ketika itu, Chen Yi pada lukisan Pohon Pain Tinggi di Pinggir Laut. Karya-karya lain dalam pameran ini juga memuatkan inskripsi oleh pemimpin negara lain, seperti Liu Shaoqi pada Gunung dan Sungai Tanah Air dan Shen Junru pada Alam Damai dan Tiga Sahabat Musim Sejuk. Secara kolektif, inskripsi-inskripsi ini menunjukkan penghormatan dan sanjungan yang diberikan kepada He Xiangning. Pada tahun 1960, He Xiangning telah dipilih sebagai Pengerusi Persatuan Artis China, menjadi pengerusi wanita pertama sejak penubuhan China Baharu, dan sehingga hari ini, beliau masih merupakan satu-satunya wanita yang pernah memegang jawatan tersebut.

*Chen Yi (1901–1972), panglima tentera dan Datuk Bandar Shanghai, kemudian menjadi Menteri Luar China.

 

போர் மற்றும் மாலை நேர எல்லைகள் (1938–1948)

ஜூலை 7, 1937 அன்று மார்கோ போலோ (Marco Polo) பால நிகழ்வு வெடித்தவுடன், ஜப்பானுக்கு எதிரான எதிர்ப்புப் போர் ஒரு புதிய கட்டத்திற்குள் நுழைந்தது, மேலும் ஹீ க்ஷியாங்னிங் அக்காலக்கட்டத்தின் அரசியல் எழுச்சியில் தன்னைக் கண்டார். தனது அரசியல் செல்வாக்கு மற்றும் கலை நிலைப்பாட்டைப் பயன்படுத்தி, போரின் கொந்தளிப்பின் போது மன உறுதியையும் ஒற்றுமையையும் வளர்க்க முயன்றார். இக்காலகட்டத்தின் அவரது படைப்புகளான ‘கொத்துப்பேரிப் பூக்கள் பனியை எதிர்த்து நிற்கின்றன’, ‘தனியான பைன் மரம் பனியை எதிர்க்கிறது’, ‘அடுக்கடுக்கான பனி மலைகளை மூடுகிறது’ மற்றும் ‘பனிப்பொழிவில் புலி உறுமுகிறது’ உள்ளிட்டவை இலக்கிய ஓவியத்தின் அடையாளத்தைத் தாங்கி நிற்கின்றன. அவரது ஓவியங்கள் கம்பீரமானவை மற்றும் தைரியமானவை, மேலும் அவரது அரசியல் நம்பிக்கைகளை வெளிப்படுத்தும் கவிதைப் பொறிப்புகளுடன் உள்ளன. மலர்கள், மரங்கள், இயற்கை நிலப்பரப்புகள், மூர்க்கமான மிருகங்கள், பெருகிய முறையில் பின்னோக்கிச் சென்ற ஆனால் ஆழமான படங்களுடன் பாடங்கள் பரவியுள்ளன. பச்சைக் கொத்துப்பேரிப் பூக்கள் (1934) துன்பத்தில் அவரது தார்மீக உறுதியை வெளிப்படுத்துகிறது - அவரது தூரிகை வேலை, விரிவானது மற்றும் துணிச்சலால் நிறைந்துள்ளது என அளவிடப்படுகிறது.

 

ஒரு கொத்துப்பேரிப் பூ ஓவியத்தில் உள்ள பொறிப்பு (1939)

மலை முகட்டில், தாமதமாக மலர்ந்த பூக்கள் சிந்தனைக்குரிய அழகைக் கொண்டுள்ளன,

காற்றால் அலைக்கழிக்கப்பட்டும், மழையால் தாக்கப்பட்டும்கூட, உயரமான கிளைகள் இன்னும் தங்கள் நிலையைத் தக்கவைத்துள்ளன.

நம் நாட்டின் பாதிப் பகுதி மாற்றப்பட்டு, சிதைக்கப்பட்டிருப்பதை என்னால் எப்படிப் பொறுத்துக்கொள்ள முடியும்?

இரும்பு போன்ற உறுதியுடனும், பனிக்கட்டி போன்ற குளிர்ந்த இதயத்துடனும், நான் நீதிக்குரியதைக் கெட்டியாகப் பற்றிக்கொள்கிறேன்.

 

பிரதிபலிப்பு (1943)

உலகின் விளிம்பை நோக்கி நகர்ந்து, நான் குய்லினின் (Guilin) அரவணைப்பில் தஞ்சம் புகுகிறேன்,

ஒரு தேசத்தின் துயரமும் ஒரு நாட்டின் போராட்டமும் இந்த இடத்தைப் பிளக்கின்றன.

ஷு (Shu) செல்லும் பாதை ஏன் இவ்வளவு கடினமாக இருக்கிறது? காரணமற்றது என்று தோன்றுவது ஒருபோதும் காரணமின்றி இருப்பதில்லை.

மாலை நேரத்தில் மலைகளிலும் கணவாய்களிலும் போர் மூள்கிறது; நிலவுடன் மீண்டும் சேர கோபுரத்தின் மீது ஏற நான் அஞ்சுகிறேன்.

நம் நாடு அழிவில் கிடக்கும்போது, ​​தாய்நாட்டு ஏக்கம் ஆழமாகத் தாக்குகிறது; அப்பேரழிவிலிருந்து நான் தப்பிப் பிழைத்து மேலும் இரண்டு ஆண்டுகள் கடந்துவிட்டன.

பச்சைக் கொத்துப்பேரிப் பூக்கள்

1943

காகிதத்தில் மை மற்றும் வண்ணம்

முத்திரை:

ஹீ க்ஷியாங்னிங் யின் (பொறிப்பு முத்திரை)

1944-ல் தனது மகள் லியாவோ மெங்ஷிங்கிற்கு (Liao Mengxing) அவர் எழுதிய கடிதத்தின்படி, ஹீ ஷியாங்னிங் ஜப்பானுக்கு எதிரான எதிர்ப்புப் போரின் போது, ​​குவாங்ஷியில் (Guangxi) தற்காலிகத் தங்குமிடத்தில் வாழ்ந்துகொண்டிருந்தபோது 'பச்சைக் கொத்துப்பேரிப் பூ' ஓவியத்தை வரைந்தார். அக்காலத்தில் சூழ்நிலைகள் மிகவும் கடினமாக இருந்தன. அடிப்படைத் தேவைகளுக்கே பற்றாக்குறை நிலவியது. அவர் தன்னைத் தக்கவைத்துக்கொள்ள ஓவியங்களை விற்பதையே நம்பியிருந்தார். அப்படியிருந்தும், ஹீ க்ஷியாங்னிங் நம்பிக்கையுடன் இருந்தார். குறைந்த வசதிகளுடன், அவர் தொடர்ந்து ஓவியம் வரைந்தார். அவசியத்தின் காரணமாக அவர் பயன்படுத்திய மாற்றுப் பொருள்கள், அந்த ஓவியத்திற்கு ஓர் எளிமையான, அலங்காரமற்ற தன்மையை அளித்தன. இந்தக் காலகட்டத்தைச் சேர்ந்த அவரது கவிதைகளும் எழுத்துகளும் அவர் எதிர்கொண்ட சூழ்நிலைகளை அப்படியே பிரதிபலிக்கின்றன.

 

கடற்கரையோரத்தில் உயர்ந்து நிற்கும் பைன் மரம்

1960

காகிதத்தில் மை மற்றும் வண்ணங்கள்

பொறிப்புரை:

உயர்ந்த பைன் மரம் கடலோரத்தில் நிற்கிறது, அது கொத்துப்பேரிப் பூக்களாலும் செவ்வந்திப் பூக்களாலும் சூழப்பட்டுப் பாதுகாக்கப்படுகிறது. அவற்றுக்கிடையே அமைதியான மந்தாரை மலர்கள் தோன்றுகின்றன, மேலும் தெளிந்த நீரூற்றின் நீர் பாறைகளுக்கு இடையே முணுமுணுத்து ஓடுகிறது. பசுமையான மூங்கில் கம்பீரமாக நிற்கிறது, குளிர்காலத்திலும் கூட உயர்ந்து வளைந்து கொடுக்காமல் இருக்கிறது. மரங்களை வரையும்போது, ​​அவற்றின் தூய்மையை நாடுகிறோம்; பூக்களை வரையும்போது, ​​அவற்றின் தனித்துவத்தை நாடுகிறோம். ஒரு சிறந்த ஓவியரால் மட்டுமே அவற்றின் சாரத்தை ஒரே தாளில் படம்பிடிக்க முடியும். ஓர் ஓவியம் அதை வரைந்தவரையே பிரதிபலிக்கிறது; அதன் பாதை ஒருபோதும் விலகுவதில்லை. ஓவியத் திறன் செழிக்கும்போது, நீளிருப்பும் (longetivity) வளரும். இரண்டும் ஒன்றாகச் செழிக்கட்டும். மூத்த க்ஷியாங்னிங்கின் (Xiangning) கோரிக்கையின் பேரில், அவரது உயர்ந்த பைன் மர ஓவியத்திற்காக, ஜூன் 1960-ல் மரியாதையுடன் பொறிக்கப்பட்டது. சென் யீ (Chen Yi), பணிவுடன் கோரிக்கையை நிறைவேற்றினார்.

82 வயதாக இருந்தபோது ஹீ க்ஷியாங்னிங்கால் (He Xiangning) தலைநகரில் வரையப்பட்டது.

முத்திரைகள்:

ஹீ க்ஷியாங்னிங் (புடைப்பு முத்திரை), சென் யீ (Chen Yi) (பொறிப்பு), ஷாங் ஹாங் (Zhong Hong) (பொறிப்பு முத்திரை)

“ஓர் ஓவியம் அதை வரைந்தவரைப் பிரதிபலிக்கிறது; அதன் பாதை ஒருபோதும் திசைமாறுவதில்லை. ஓவியம் நிலைத்திருப்பது போலவே, புகழும் நிலைத்திருக்கும். இரண்டும் ஒருங்கே செழிக்கட்டும்.” இந்த சொற்றொடர் அப்போதைய சீனாவின் துணைப் பிரதமராக இருந்த சென் யீயால் (Chen Yi) ‘கடற்கரையில் உயர்ந்து நிற்கும் பைன் மரம்’ என்ற ஓவியத்தில் எழுதப்பட்டது. இந்தக் கண்காட்சியில் உள்ள மற்ற படைப்புகளிலும், ‘தாய்நாட்டின் மலைகளும் நதிகளும்’ என்ற ஓவியத்தில் லியு ஷாவோகி (Liu Shaoqi) மற்றும் ‘அமைதியான ராஜ்ஜியம் மற்றும் குளிர்காலத்தின் மூன்று நண்பர்கள்’ என்ற ஓவியத்தில் ஷென் ஜுன்ரு (Shen Junru) போன்ற பிற தேசியத் தலைவர்களின் சொற்றொடர்களும் இடம்பெற்றுள்ளன. ஒட்டுமொத்தமாக, இச்சொற்றொடர்கள் அனைத்தும் ஹீ க்ஷியாங்னிங்கிற்கு அளிக்கப்பட்ட மரியாதையையும் மதிப்பையும் பறைசாற்றுகின்றன. 1960-ல், ஹீ க்ஷியாங்னிங் சீன ஓவியர்கள் சங்கத்தின் தலைவராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். புதிய சீனா நிறுவப்பட்டதிலிருந்து அச்சங்கத்தின் முதல் பெண் தலைவர் இவரே ஆவார். இன்றுவரை, அப்பதவியை வகித்த ஒரே பெண்மணியும் இவரே ஆவார்.

*சென் யீ (Chen Yi) (1901–1972), இராணுவத் தளபதி மற்றும் ஷாங்காயின் மேயர், பின்னர் சீனாவின் வெளியுறவுத் துறை அமைச்சர்.

 

Longevity in Art and Life (1949–1972)

In 1945, following China’s victory in the Second Sino-Japanese War, He Xiangning returned to Hong Kong, where she celebrated her 70^th birthday in 1948. She looked back on her life shaped by revolution, turmoil, displacement and uncertainty. Soon after, she travelled north to take part in discussions relating to the construction of New China at the invitation of friends and colleagues. From 1949 through the final decades of her life, He Xiangning described this period as the most stable and contented she had known. This period also ushered in one of her most productive phases as an artist. She continued to explore motifs related to moral integrity and virtues, while her landscape paintings increasingly incorporated elements inspired by antiquity. Alongside her individual practice, He Xiangning engaged in collaborative exchanges with national leaders and participated in artistic gatherings with painters from different regions, including the Beijing School, Shanghai School and Hangzhou artists. These works may be understood as important examples of how modern Chinese art was produced and transformed during this period. They preserve the refined tradition of literati exchange while pointing towards a new collective ethos that emerged within Chinese painting.

 

He Xiangning

Fu Baoshi

(b. 1904, Nanchang, China; d. 1965, Nanjing, China)

Appreciating the Snow

1962

Ink and colour on paper

Inscription:

In former days, when I set out, the willows trailed gently.
Now I return in thought, amidst falling rain and snow. Elder Xiangning painted the willow and requested me to add the figure. While travelling, I lacked my usual painting materials,
so I rendered the figure using portrait-painting technique,
and, following the spirit of the Song masters, completed the setting and added these four lines from the Book of Songs for amusement.
I respectfully ask for her guidance and correction.
At the end of the Renyin (1962) year, when we were both in Hangzhou. Recorded by Fu Baoshi.

 

Seal:

Baoshi siyin (intaglio; Personal seal of Baoshi)

Looking back over He Xiangning’s life, from early episodes, such as “Baima Lake pact” and in 1928, bereaving the passing of Sun Yat-sen at Purple Mountain with Jing Hengyi and Chen Shuren, to her later years of close exchange with artists in Beijing and Shanghai, her collaboration with friends, fellow activists and artists never ceased. These sustained partnerships form a well-known and widely admired chapter in the history of modern Chinese art.

Appreciating the Snow is a figure painting jointly created by He Xiangning and Fu Baoshi. He Xiangning adopts the willow as her motif, setting slender branches diagonally across the composition, while Fu Baoshi deftly renders a lady in red who glances back amid falling snow. A mood of hesitation and parting emerges with clarity. Each artist draws on their strength, resulting in a composition that feels natural and unified.

 

He Xiangning

Chen Banding (b. 1876, Shaoxing, China; d. 1970, Beijing, China)

Hu Peiheng (b. 1892, Hubei, China; d. 1962, Beijing, China)

Wang Shensheng (b. 1896, Quzhou, China; d. 1972, Beijing, China)

Luo Ming (b. 1912, Shantou, China; d. 1998, Beijing, China)

Qiu Ji (b. 1910, Jieyang, China; d. 1984, Beijing, China)

Spring across the Land

c. 1950s

Ink and colour on paper

Inscription:

Spring across the Land. Jointly painted by He Xiangning, Chen Banding, Hu Peiheng, Wang Shensheng, Luo Ming, Qiu Ji, inscribed by Ye Gongchuo.

In the 1950s, He Xiangning collaborated with returned overseas Chinese artists Luo Ming and Qiu Ji on large-scale paintings such as Blooming Boldly Against the Frost and Spring across the Land. These works are carefully composed, rich in subject matter and vibrant in colour, a quality aptly reflected in Ye Gongchuo’s inscription “Spring across the Land.” Produced through collaboration between established artists in the capital and those returning from overseas, these works show He Xiangning as a bridging figure between the two artistic circles.

 

画高寿亦高（1949–1972）

1945年抗战胜利，何香凝返回香港，并在此度过她七十岁生日。此时，她回望七十年，革命、动荡、流离、不安等是常态。其后，她应邀与众多友朋北上讨论国家政府建构。从1949年到晚年的20年间，据何香凝的自述，是其人生最为安稳愉悦的时光。也因此，迎来了何香凝创作的丰产时期。她保持着对岁寒题材的持续探索，另一方面，山水巨迹增加了“仿古”的元素。独立创作之外，她与众多国家领导人的唱和，以及不同地域，如“京派”、“海派”、杭州艺术家的雅集合作，可视为近现代美术创作和转型的重要个案。令人激赏的合作画既是古典文人雅集以来，与好友笔墨酬唱的风雅遗存，也是崭新时期中国画坛集体创作的新风貌。 

 

何香凝

傅抱石

(1904南昌，中国；1965年逝于南京，中国）

赏雪图

1962年

设色纸本

款题：

昔我往矣，杨柳依依。今我来思，雨雪霏霏。香凝老人写柳命画，旅中丹青不备，回用画象法写人物，用宋人意补景并题诗经四句，籍博一粲，谨乞诲政。壬寅岁末，同客杭州。傅抱石并记。

钤印：

抱石私印 (白文)

回顾何香凝一生，无论是早年“白马湖之约”1928年与经恒颐，陈树人“紫金山扫墓”，还是晚年与京沪地区的艺术家频繁交游，与挚友、志士、艺术家的合作从未间断，堪称艺林佳话。《赏雪图》是何香凝与傅抱石合作的人物画，何香凝以杨柳为“题”，斜出柳干，傅抱石巧绘红衣仕女，雪中回眸，徘徊踌躇的离情跃然纸面。二人各展所长，宛若天成。

 

何香凝

陈半丁（1876年生于绍兴，中国；1970年逝于北京，中国）

胡佩衡（1892年生于河北，中国；1962年逝于北京，中国）

汪慎生（1896年生于衢州，中国；1972年逝于北京，中国）

罗铭（1912年生于汕头，中国；1998年逝于北京，中国）

邱及（1910年生于揭阳，中国；1984年逝于北京，中国）

大地之春

约1950年代

设色纸本

款题：

大地之春。何香凝、陈半丁、胡佩衡、汪慎生、罗铭、邱及合写，叶恭绰题。

1950年代，何香凝与归侨画家罗铭、邱及合作了《凌霜逞艳》《大地之春》等大型画作。此作构图讲究、品类丰富、色彩纷呈，一如叶恭绰所题“大地之春”。作品由京城名家与归侨画家共同完成，何香凝无疑是连接二者的纽带。

 

Keabadian dalam Seni dan Hayat (1949–1972)

Pada tahun 1945, susulan kemenangan China dalam Perang Sino-Jepun Kedua, He Xiangning kembali ke Hong Kong, dan menyambut ulang tahun kelahirannya yang ke-70 di sana pada tahun 1948. Beliau merenung kembali pada kehidupannya yang diwarnai oleh revolusi, pergolakan, pelarian dan ketidaktentuan. Tidak lama kemudian, beliau berangkat ke utara atas jemputan rakan-rakan dan rakan sejawat bagi mengambil bahagian dalam Negara China Baharu. Bermula tahun 1949 sehingga dekad-dekad terakhir hayatnya, He Xiangning menyifatkan tempoh ini sebagai fasa paling stabil dan memuaskan yang pernah dilaluinya.

Tempoh ini juga meyaksikan salah satu fasa paling produktif beliau sebagai seorang seniman. Beliau terus meneroka tema-tema yang berkaitan dengan musim sejuk, manakala lukisan landskapnya semakin banyak menerapkan unsur-unsur yang diilhamkan oleh zaman purba. Seiring dengan amalan individu beliau, He Xiangning turut terlibat dalam pertukaran kolaboratif dengan pemimpin negara dan menyertai perhimpunan seni dengan pelukis dari pelbagai wilayah, termasuklah dari Aliran Beijing, Aliran Shanghai dan seniman Hangzhou. Karya-karya ini boleh difahami sebagai contoh penting tentang bagaimana seni China moden dihasilkan dan ditransformasikan sepanjang tempoh tersebut. Ia memelihara tradisi pertukaran cendekiawan yang halus, sambil menunjukkan ke arah etos kolektif baharu yang muncul dalam dunia lukisan China pada zaman itu.

 

He Xiangning

Fu Baoshi

(l. 1904, Nanchang, China; m. 1965, Nanjing, China)

Menikmati Salji

1962

Dakwat dan warna pada kertas

Inskripsi:

Pada zaman dahulu, ketika aku memulakan perjalanan, dahan-dahan dedalu melambai perlahan. Kinidalam kenangan  aku kembali, di tengah curahan hujan dan salji. Yang Berbahagia Xiangning melukis pohon dedalu dan meminta aku menambah sosok manusia. Semasa dalam perjalanan, aku kekurangan bahan melukis yang biasa digunakan, maka aku melukis sosok tersebut menggunakan teknik lukisan potret, dan, mengikut semangat para maestro zaman Song, aku lengkapkan latarnya dan menambah empat baris ayat daripada Kitab Puisi sekadar untuk hiasan. Aku dengan penuh hormat memohon bimbingan dan teguran beliau. Pada akhir tahun Renyin (1962), ketika kami berdua berada di Hangzhou. Dicatatkan oleh Fu Baoshi.

Cap Mohor:

Baoshi siyin (benam; mohor peribadi Baoshi)

Mengimbau kembali perjalanan hidup He Xiangning, daripada peristiwa awal yang dikenali sebagai "Perjanjian Tasik Baima" dan "Ziarah Makam di Gunung Zishan" sehinggalah tahun-tahun terakhir beliau yang berinteraksi rapat dengan seniman di Beijing dan Shanghai, kolaborasi beliau bersama rakan-rakan, aktivis dan seniman tidak pernah terhenti. Perkongsian berterusan ini membentuk satu lembaran yang terkenal dan amat dikagumi dalam sejarah seni moden China.

Menikmati Salji adalah sebuah lukisan figura yang dihasilkan bersama oleh He Xiangning dan Fu Baoshi. He Xiangning memilih pohon dedalu sebagai motifnya, dengan menyusun dahan-dahannya yang halus secara menyerong merentasi komposisi, manakala Fu Baoshi dengan mahir melukis seorang wanita berbaju merah yang menoleh ke belakang semasa salji turun. Suasana ragu-ragu dan perpisahan terpancar dengan jelas. Setiap seniman meyerlahkan kekuatan masing-masing, menghasilkan satu komposisi yang terasa semula jadi dan bersatu.

 

He Xiangning

Chen Banding (l. 1876, Shaoxing, China; m. 1970, Beijing, China)

Hu Peiheng (l. 1892, Hubei, China; m. 1962, Beijing, China)

Wang Shensheng (l. 1896, Quzhou, China; m. 1972, Beijing, China) Luo Ming (l. 1912, Jieyang, China; m. 1998, Beijing, China)

Qiu Ji (l. 1910, Jieyang, China; m. 1984, Beijing, China)

Musim Bunga di Seluruh Tanah Air

s. 1950-an

Dakwat dan warna pada kertas

Inskripsi:

Musim bunga di seluruh Tanah Air. Dilukis bersama oleh He Xiangning, Chen Banding, Hu Peiheng, Wang Shensheng, Luo Ming, Qiu Ji, dan diinskripsikan oleh Ye Gongchuo.

Pada tahun 1950-an, He Xiangning bekerjasama dengan seniman perantau Cina yang kembali ke tanah air, Luo Ming dan Qiu Ji untuk menghasilkan lukisan berskala besar seperti Mekar Megah Mencabar Embun Beku dan Musim Bunga di Seluruh Tanah Air. Karya-karya ini disusun dengan teliti, kaya dengan subjek serta warna yang bertenaga, suatu kualiti yang dirakam dengan tepat melalui inskripsi Ye Gongchuo “Musim Bunga di Seluruh Tanah Air.” Dihasilkan melalui kerjasama antara seniman terkemuka di ibu kota dan pelukis perantau yang kembali ke tanah air, karya-karya ini menonjolkan peranan He Xiangning sebagai tokoh penghubung antara dua kalangan seni tersebut.

 

கலையிலும் வாழ்விலும் நீளிருப்புத்தன்மை (1949–1972)

1960களின் பிற்பகுதியில், மார்கோஸின் (Marcos) ஆட்சியின் கீழ் பிலிப்பைன்ஸில் நிலவிய கொந்தளிப்பான காலக்கட்டத்தில் தனது கலை வாழ்க்கையைத் தொடங்கினார். 1970கள் மற்றும் 1980களில், பெருகிவந்த சமூக அநீதிகளை எதிர்கொண்ட எண்டயா (Endaya), "உள்ளேயுள்ள கோபமும் சுற்றிலுமுள்ள கோபமும்" என்று விவரித்ததை கலையில் கொண்டுவந்தார். உள்ளூர் சார்ந்த பொருள்களையும் புதிய பொருள்களையும் இணைத்து, ஓரங்கட்டப்பட்ட சமூகங்கள் எதிர்கொள்ளும் அடக்குமுறை நிலைமைகளை எடுத்துக்காட்டும் ஒரு சமூக அடிப்படையில் ஈடுபடுத்தப்பட்ட பயிற்சிமுறையை அவர் உருவாக்கினார்.

1980களில் ஏற்பட்ட அரசியல் மாற்றங்களும், 1986 இல் மார்கோஸ் தூக்கியெறியப்பட்ட பிறகு ஏற்பட்ட குறுகிய கால நம்பிக்கையான சூழலும், எண்டயா மற்றும் அவரது சகாக்களுக்குப் பெண்கள் என்ற தங்கள் நிலைப்பாடுகளையும் கூட்டு நடவடிக்கையால் வந்த அதிகாரமளிப்பையும் கருத்தில் கொள்ள நேரத்தையும் இடத்தையும் அளித்தன. தென்கிழக்கு ஆசியாவில் மிக நீண்ட காலமாக இயங்கும் பெண்ணியக் கலைக் கூட்டமைப்பான KASIBULAN-ஐ 1987-இல் இணைந்து நிறுவினார். அவரது படைப்பகத்துக்கு அப்பால், பிலிப்பைன்ஸ் ஓவியம் தொடர்பான முதல் பெரிய காட்சிக் கலை இதழான PANANAW-ஐ நிறுவிய ஓர் ஆசிரியர், அமைப்பாளர் மற்றும் எழுத்தாளர் அவர் ஆவார்.

 

ஹீ க்ஷியாங்னிங்

ஃபூ பாவோஷி (Fu Baoshi)

(பிறப்பு: 1904, நான்சாங், சீனா; இறப்பு: 1965, நான்ஜிங், சீனா)

பனியைப் போற்றுதல்

1962

காகிதத்தில் மை மற்றும் வண்ணங்கள்

பொறிப்புரை:

முற்காலத்தில், நான் புறப்பட்டபோது, ​​வில்லோ மரக்கிளைகள் மென்மையாகத் தொங்கிக்கொண்டிருந்தன.

இப்போது, ​​விழும் மழையிலும் பனியிலும், நான் நினைவுகளால் திரும்புகிறேன். மூத்த க்ஷியாங்னிங் வில்லோ மரத்தை வரைந்து, அதில் உருவத்தைச் சேர்க்கும்படி என்னிடம் கேட்டுக்கொண்டார். பயணம் செய்துகொண்டிருந்ததால், என்னிடம் எனது வழக்கமான ஓவியப் பொருள்கள் இல்லை,

அதனால், உருவத்தை உருவப்பட ஓவிய நுட்பத்தைப் பயன்படுத்தி வரைந்தேன்,

மேலும், சாங் (Song) காலப் பேரறிஞர்களின் பாணியைப் பின்பற்றி, பின்னணியை முடித்து, பொழுதுபோக்கிற்காகப் பாடல் நூலிலிருந்து இந்நான்கு வரிகளைச் சேர்த்தேன்.

அவருடைய வழிகாட்டுதலையும் திருத்தங்களையும் பணிவுடன் வேண்டுகிறேன்.

ரென்யின் (Renyin) (1962) ஆண்டின் இறுதியில், நாங்கள் இருவரும் ஹாங்ஸோவில் (Hangzhou) இருந்தபோது. ஃபு பாவோஷி (Fu Baoshi) என்பவரால் பதிவு செய்யப்பட்டது.

முத்திரை:

பாவுஷி சியின் (பொறிப்பு முத்திரை; பாவோஷியின் (Baoshi) தனிப்பட்ட முத்திரை)

ஹீ க்ஷியாங்னிங்கின் வாழ்க்கையைத் திரும்பிப் பார்க்கும்போது, ​​'பைமா ஏரி ஒப்பந்தம்' மற்றும் 'ஜிஷான் மலையில் கல்லறைக்கு அஞ்சலி செலுத்தியது' போன்ற தொடக்கக்கால நிகழ்வுகள் முதல், பீஜிங் மற்றும் ஷாங்காயில் உள்ள ஓவியர்களுடன் அவர் பிற்காலங்களில் கொண்டிருந்த நெருங்கிய பரிமாற்றங்கள் வரை, நண்பர்கள், சக ஆர்வலர்கள் மற்றும் ஓவியர்களுடனான அவரது ஒத்துழைப்பு ஒருபோதும் நிற்கவில்லை. இந்தத் தொடர்ச்சியான கூட்டாண்மைகள் நவீன சீனக் கலை வரலாற்றில் நன்கு அறியப்பட்ட மற்றும் பரவலாகப் போற்றப்படும் அத்தியாயமாகத் திகழ்கின்றன.

'பனியைப் போற்றுதல்' என்பது ஹீ க்ஷியாங்னிங் (He Xiangning) மற்றும் ஃபு பாவுஷி (Fu Baoshi) ஆகியோரால் இணைந்து உருவாக்கப்பட்ட ஓர் உருவப்பட ஓவியமாகும். ஹீ க்ஷியாங்னிங் (He Xiangning) வில்லோ மரத்தைத் தனது நடுக்கருவாக ஏற்றுக் கொண்டு, மெல்லிய கிளைகளை ஓவியத்தில் குறுக்காக அமைத்துள்ளார். அதே நேரத்தில், ஃபு பாவுஷி (Fu Baoshi), பொழியும் பனிக்கு மத்தியில் திரும்பிப் பார்க்கும் சிவப்பு ஆடை அணிந்த ஒரு பெண்ணை மிகத் திறமையாக வரைந்துள்ளார். தயக்கம் மற்றும் பிரிவின் மனநிலை இதில் தெளிவாக வெளிப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. ஒவ்வோர் ஓவியரும் தங்கள் பலங்களை இவ்வோவியத்திற்குக் கொண்டு வந்துள்ளனர், இதன் விளைவாக இயல்பான மற்றும் ஒருமைப்பாடு கொண்ட ஒரு படைப்பு உருவாகியுள்ளது.

 

ஹீ க்ஷியாங்னிங் (He Xiangning)

சென் பேண்டிங் (Chen Banding) (பிறப்பு 1876, ஷாவோக்ஷிங், சீனா; இறப்பு 1970, பெய்ஜிங், சீனா)

ஹு பெய்ஹெங் (Hu Peiheng) (பிறப்பு 1892, ஹுபேய், சீனா; இறப்பு 1962, பெய்ஜிங், சீனா)

வாங் ஷென்ஷெங் (Wang Shensheng) (பிறப்பு 1896, குஷாவு, சீனா; இறப்பு 1972, பெய்ஜிங், சீனா)

லுவொ மிங் (Luo Ming) (பிறப்பு 1912, ஜியேங், சீனா; இறப்பு 1998, பெய்ஜிங், சீனா)

கியு ஜி (Qiu Ji) (பிறப்பு 1910, ஜியேங், சீனா; இறப்பு 1984, பெய்ஜிங், சீனா)

நாடெங்கிலும் வசந்தம்

சுமார் 1950கள்

காகிதத்தில் மை மற்றும் வண்ணங்கள்

பொறிப்புரை:

நாடெங்கிலும் வசந்தம். ஹீ க்ஷியாங்னிங் (He Xiangning), சென் பேண்டிங் (Chen Banding), ஹு பெய்ஹெங் (Hu Peiheng), வாங் ஷென்ஷெங் (Wang Shensheng), லுவொ மிங் (Luo Ming), கியு ஜி (Qiu Ji) ஆகியோரால் கூட்டாக வரையப்பட்டது, யே கோங்சுவோவால் (Ye Gongchuo) பொறிக்கப்பட்டது.

1950களில், ஹீ க்ஷியாங்னிங், வெளிநாடுகளிலிருந்து திரும்பிய சீன ஓவியர்களான லுவொ மிங் (Luo Ming) மற்றும் கியு ஜி (Qiu Ji) ஆகியோருடன் இணைந்து, "உறைபனிக்கு எதிராகத் தைரியமாகப் பூக்கிற" மற்றும் "நாடெங்கிலும் வசந்தம்" போன்ற பெரிய அளவிலான ஓவியங்களை வரைந்தார். இப்படைப்புகள் கவனமாக வரையப்பட்டவை, கருப்பொருள் நிறைந்தவை மற்றும் துடிப்பான வண்ணங்கள் கொண்டவை, யே கோங்சுவோவின் (Ye Gongchuo) "நாடெங்கிலும் வசந்தம்" என்ற பொறிப்புரையில் பொருத்தமாக விவரிக்கப்பட்டுள்ளபடியான தரம் கொண்டவை. தலைநகரில் தம்மை நிறுவிக்கொண்ட ஓவியர்களுக்கும் வெளிநாட்டிலிருந்து திரும்பிய ஓவியர்களுக்கும் இடையிலான ஒத்துழைப்பின் மூலம் உருவாக்கப்பட்ட இந்தப் படைப்புகள், ஹீ க்ஷியாங்னிங்கை (He Xiangning) இரண்டு கலை வட்டங்களுக்கிடையில் இணைக்கும் நபராகக் காட்டுகின்றன.

 

Conclusion

Inscription on a Chrysanthemum and Rock Painting (c. 1930s)

Chrysanthemum and rock,
their qualities are noble and pure.
Rock and chrysanthemum,
their nature is unyielding.
A gentle spring flows on,
a moon gleaming above, calm and full.
Chrysanthemum and rock,
their qualities are noble and pure.

 

结语

题菊石图（1930年代）

惟菊与石，品质高洁。
惟石与菊，天生硬骨。
悠悠清泉，娟娟皓月。
惟菊与石，品质高洁。

 

Kesimpulan

Inskripsi pada Lukisan Kekwa dan Batu (s. 1930-an)

Bunga Kekwa dan batu, sifatnya mulia dan murni.
Batu dan bunga kekwa, tabiatnya tegas tidak berbelah bagi.
Mata air yang tenang terus mengalir, rembulan bersinar di atas, tenang dan penuh.
Bunga kekwa dan batu, sifatnya mulia dan murni.

 

இமெல்டா காஜிபே எண்டாயா

முடிவு

'செவ்வந்திப் பூவும் பாறையும்'  (சுமார் 1930கள்) ஓவியத்திலுள்ள பொறிப்பு

செவ்வந்திப் பூவும் பாறையும், அவற்றின் குணங்கள் உன்னதமானவை மற்றும் தூய்மையானவை.
பாறையும் செவ்வந்திப் பூவும், அவற்றின் இயல்பு வளைந்து கொடுக்காதது.
ஒரு மென்மையான நீரூற்று ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது, மேலே நிலவு அமைதியாகவும் முழுமையாகவும் ஒளிர்கிறது.
செவ்வந்திப் பூவும் பாறையும், அவற்றின் குணங்கள் உன்னதமானவை மற்றும் தூய்மையானவை.