Art, beauty, love, sex and desire

have been wedded to one another for a long time. Human desires, from the emotional to the carnal, are often translated erotically through aesthetic and sensorial means. An ancient Greek myth about the origins of art describes a woman drawing the outline of her lover’s shadow on a wall. Her father later uses the drawing to model a relief sculpture. Yet these terms of pleasure have often become taboo in the public experience and interpretation of art.

Passion is Volcanic: Desire in Southeast Asian Art draws from the Nanyang artist Liu Kang’s 1953 essay “Trip to Bali.” Observing passionate relations in the region, Liu saw that erotic forms of desire could be creative forces for questioning social norms and prompting change.

Here, the erotic is taken as an affective experience that can advance alternative forms of knowledge and subjectivity in art. The exhibition explores the erotic through three key sections: enduring legacies of pre-modern cultural narratives in modern and contemporary practices; the human body in different aesthetic conventions of the erotic; and how the erotic figures in the relationship between sexual identities and social spaces.

This exhibition uses the erotic as a productive lens to revisit artworks from our National Collection and the wider region. These works invite us into embodied experiences that prompt us to reconsider the development of modern and contemporary art in Southeast Asia.

 

艺术、美、爱、性与欲望，

自古以来便紧密相连。无论情感抑或肉欲，人类的欲望常借助美学和感官手段，被转化为带有情色意味的呈现形式。古希腊 关于艺术起源的一个神话讲述了一位女子将爱人的影子轮廓描绘在墙上的故事。后来，她的父亲以此为蓝本，制作了一件浮雕。然而，在公众 体验和解读艺术的过程中，这些与愉悦相关的概念却常常沦为禁忌。

《炽焰: 东南亚艺术中的情欲》灵感源自南洋艺术家刘抗1953年的散文《巴厘岛之旅》。通过观察该地区充满激情的人际关系，刘抗意识到，情色形式的欲望能转变为一种创造力，从而对社会规范提出质疑并促成变革。

在此，情色被视为一种情感体验，能够推动艺术中另类知识形式与主体性的发展。本次展览通过三个核心板块来探讨情色：前现代文化叙事在现代与当代艺术实践中的持久影响；不同情色美学范式中的人体；以及情色在性别身份与社会空间关系中的体现。

本次展览将情色作为一种富有启发性的视角，重新审视来自国家馆藏及更广泛地区的艺术作品。这些作品引领我们进入一种身临其境的体验，促使我们重新思考东南亚现代与当代艺术的发展历程。

 

Seni, keindahan, cinta, seks dan keinginan

telah lama bersatu antara satu sama lain. Keinginan manusia, dari emosi sehinggalah kepada nafsu, sering diterjemahkan secara erotik melalui cara estetika dan sensori. Sebuah mitos Yunani kuno tentang asal-usul seni menggambarkan seorang wanita melukis garis bayangan kekasihnya di dinding. Bapanya kemudian menggunakan lukisan tersebut untuk menghasilkan arca relif. Namun istilah-istilah keseronokan ini sering menjadi tabu dalam pengalaman dan tafsiran seni awam.

Keghairahan Bak Gunung Berapi: Keinginan dalam Seni Asia Tenggara dipetik daripada esei seniman Nanyang, Liu Kang pada tahun 1953 yang bertajuk “Perjalanan ke Bali.” Melalui pemerhatian terhadap hubungan yang penuh berahi di rantau ini, Liu melihat bahawa bentuk keinginan erotik boleh menjadi daya kreatif untuk mempersoalkan norma sosial dan mencetuskan perubahan.

Di sini, unsur erotik dianggap sebagai satu pengalaman afektif yang boleh memajukan bentuk pengetahuan dan subjektiviti alternatif dalam seni. Pameran ini meneroka unsur erotik melalui tiga bahagian utama: warisan naratif budaya pra-moden yang kekal dalam amalan moden dan kontemporari; tubuh manusia dalam pelbagai konvensyen estetik erotik; dan bagaimana unsur erotik berperanan dalam hubungan antara identiti seksual dan ruang sosial.

Pameran ini menggunakan unsur erotik sebagai lensa produktif untuk meneliti semula karya seni daripada Koleksi Kebangsaan kita dan rantau yang lebih luas. Karya-karya ini mengajak kita melalui pengalaman yang menyeluruh yang mencetuskan pemikiran semula tentang pertumbuhan seni moden dan kontemporari di Asia Tenggara.

 

கலை, அழகு, காதல், பாலின்பம் மற்றும் ஆசை

ஆகியவை நீண்ட காலமாக ஒன்றோடொன்று பிணைந்துள்ளன. மனித விருப்பங்கள், உணர்ச்சிசார்ந்தவை முதல் உடல்சார்ந்தவை வரையிலான, பெரும்பாலும் அழகியல் மற்றும் புலன்சார் வடிவங்கள் வாயிலாகச் சிற்றின்ப ரீதியில் வெளிப்படுத்தப்படுகின்றன. கலையின் தோற்றம் குறித்து ஒரு பண்டைய கிரேக்க புராணம், ஒரு பெண் தனது காதலனின் நிழல் வடிவத்தைச் சுவரில் வரையும் நிகழ்வை விவரிக்கிறது. பின்னர், அவளது தந்தை அந்த ஓவியத்தை மாதிரியாகக் கொண்டு ஒரு புடைப்புச் சிற்பத்தை உருவாக்குகிறார். ஆயினும், இத்தகைய இன்ப வடிவங்கள், இக்கலை குறித்த பொது அனுபவத்திலும் விளக்கத்திலும் பெரும்பாலும் சமூகத்திலிருந்து விலக்கப்பட்டவையாகவே ஆகிவிட்டன.

இச்சை எப்போதும் எரிமலைப் போன்றது: தென்கிழக்காசியக் கலைகளில் ஆசை என்பது, நன்யாங் ஓவியர் லியு காங் அவர்களின் 1953-ஆம் ஆண்டு வெளியான “ட்ரிப் டூ பாலி (Trip to Bali)” என்ற கட்டுரையிலிருந்து உத்வேகம் பெறுகிறது. அப்பகுதியில் நிலவிய உணர்ச்சிமயமான உறவுகளைக் கவனித்ததன் மூலம், ஆசையின் பாலின்ப உணர்வு வெளிப்பாடுகள் சமூக நெறிகளுக்குச் சவால் விடுத்து மாற்றத்தை ஊக்குவிக்கும் ஆக்கப்பூர்வ சக்திகளாகச் செயல்பட முடியும் என்பதை லியு உணர்ந்தார்.

இங்கு, பாலின்ப உணர்வானது கலையில் மாற்று வடிவங்களிலான அறிவையும் அகநிலையும் வளர்க்கக்கூடிய ஒரு உணர்வுப் பூர்வமான அனுபவமாகக் கருதப்படுகிறது. இக்கண்காட்சி, பின்வரும் மூன்று முக்கியப் பிரிவுகளின் வாயிலாகப் பாலின்பத்தை ஆராய்கிறது: நவீன மற்றும் சமகால நடைமுறைகளில், முன்-நவீன கலாச்சாரக் கதையாடல்களின் நீடித்த மரபுகள்; பாலின்பத்திற்கான வெவ்வேறு அழகியல் அணுகுமுறைகளில் மனித உடலின் பிரதிநிதித்துவம்; மற்றும் பாலின அடையாளங்களுக்கும் சமூக இடங்களுக்கும் இடையிலான உறவுகளை வடிவமைப்பதில் பாலின்பத்தின் பங்காகும்.

தேசிய தொகுப்பிலிருந்தும் பரந்த பிராந்தியத்திலிருந்தும் பெறப்பட்ட கலைப்படைப்புகளை மறுபார்வையிடுவதற்கான ஒரு ஆக்கபூர்வமானக் கண்ணோட்டமாக, இக்கண்காட்சி பாலின்ப உனர்வை அணுகுகிறது. இந்தக் கலைப்படைப்புகள் நம்மை உடல்சார் அனுபவங்களுக்குள் அழைத்துச் சென்று, தென்கிழக்காசியாவில் நவீன மற்றும் சமகாலக் கலையின் வளர்ச்சியை மறுபரிசீலனை செய்ய நம்மைத் தூண்டுகின்றன.

Araya Rasdjarmrearnsook

(b. 1957, Thailand)
I’m Living

2002
Single-channel video, 4:3 aspect ratio, colour, 24 min 59 sec

Collection of the artist

Since 1997, Rasdjarmrearnsook has repeatedly visited a hospital morgue in Chiang Mai to film corpses. In this video, which is a landmark work in her oeuvre, the artist dresses a corpse of a young girl. The artist carefully lays different outfits over her, drawing our eyes to observe the body. This sensuous engagement with the dead transforms our uncomfortable experience with death by drawing attention to the female body as a previously living being, brimming with potential and desire, and not just as a passive object for us to project our desires upon.

This video is complemented by textual extracts from the artist’s own erotic short story, Plaisao, with the title suggesting the end of girlhood or being at the cusp of womanhood.

 

阿拉亚·拉斯贾姆雷恩索克

（1957年生于泰国）
《我活着》

2002年
单频道视频，4:3画面比例，彩色，24分59秒

艺术家自藏

自1997年以来，拉斯贾姆雷恩索克多次前往清迈的一家医院停尸房拍摄尸体。在这部被视为其艺术生涯里程碑的作品中，她为一具年轻女性的遗体进行着衣。她小心翼翼地为遗体披上不同的衣物，引导我们的视线去观察这具躯体。这种与死者之间充满感官体验的接触，将目光引向女性身体，使其被理解为一个曾经活着、充满潜能与欲望的存在，而非供人投射欲望的被动对象，从而转化了我们面对死亡时的不适感。

该视频辅以艺术家本人所著情色短篇小说《Plaisao》中的文字节选，其标题暗示着少女时代的终结，或是正处于步入成年女性的临界点。

 

Araya Rasdjarmrearnsook

(l. 1957, Thailand)
Saya Hidup

2002
Video saluran tunggal, nisbah aspek 4:3, warna, 24 min 59 saat

Koleksi seniman

Sejak 1997, Rasdjarmrearnsook telah berulang kali mengunjungi bilik mayat hospital di Chiang Mai untuk merakam mayat-mayat di sana. Dalam video ini, yang merupakan karya penting dalam keseluruhan seni beliau, seniman itu mengenakan pakaian pada mayat seorang kanak-kanak perempuan. Beliau menyusun pelbagai persalinan di atas tubuh tersebut dengan teliti, sekaligus menarik perhatian kita untuk memerhatikan jasad tersebut. Interaksi yang menyentuh perasaan terhadap jasad ini merubah keresahan kita terhadap kematian; ia mengajak kita melihat tubuh wanita sebagai satu kewujudan yang pernah bernyawa dan penuh aspirasi, bukan sekadar objek kaku untuk unjuran keinginan kita.

Video ini dilengkapi dengan petikan teks daripada cerpen erotik karya seniman itu sendiri, yang bertajuk Plaisao, dengan judul yang membayangkan berakhirnya zaman kanak-kanak atau fasa di ambang kedewasaan wanita.

 

அரயா ரச்ஜார்ம்ரியர்ன்சூக்

(பிறப்பு: 1957, தாய்லாந்து)
நான் வாழ்ந்துகொண்டிருக்கிறேன்

2002
ஒற்றை சேனல் வீடியோ, 4:3 தோற்ற விகிதம், வண்ணம், 24 நிமிடம் 59 விநாடிகள்

ஓவியரின் திரட்டு

1997 முதல், ரச்ஜார்ம்ரியர்ன்சூக், சியாங் மையில் உள்ள ஒரு மருத்துவமனை பிணவறைக்கு மீண்டும் மீண்டும் சென்று பிணங்களைப் படம்பிடித்து வருகிறார். அவரது முக்கியமான படைப்புகளில் ஒன்றான இந்த வீடியோவில், ஓவியர் ஒரு இளம் பெண்ணின் சடலத்திற்கு ஆடைகளை அணிவிக்கிறார். ஓவியர் பல்வேறு ஆடைகளைக் கவனமாக அவள்மேல் போடுகிறார்; இது நம் கண்களை அவளது உடலை உற்றுநோக்கச் செய்கிறது. இவ்வாறு இறந்த உடலுடன் ஏற்படும் உணர்வுப்பூர்வமான தொடர்பு, அந்த பெண் உடலை விருப்பங்கள் வெறும் புறவயமாகப் பதிக்கப்படும் ஒரு செயலற்றப் பொருளாகக் கருதாமல், அது ஒரு காலத்தில் உயிர்த்துடிப்புடன் விளங்கிய, சாத்தியக்கூறுகளும் விருப்பங்களும் நிறைந்த ஒரு இருப்பாக முன்னிறுத்துவதன் மூலம், மரணத்துடனான நமது சங்கடமான சந்திப்பை மறுவடிவமைக்கிறது.

இந்த வீடியோவுக்கு இணையாக, ஓவியரின் சொந்த காமவெறி சிறுகதை Plaisao (பிளைசாவோ)-விலிருந்து எடுத்த உரைப்பகுதிகளும் இடம்பெற்றுள்ளன; இத்தலைப்பு, சிறுமிப் பருவத்தின் முடிவையோ அல்லது பெண்மையின் தொடக்கத்தையோ குறிப்பதாக உள்ளது.

Asian Mythos and Rituals

Across history and across Asia, the erotic in art and culture has reflected the bonds between humans and the divine. It features in many enduring stories where the erotic is linked with power and destruction, where feminine figures or principles can be both celebrated and abjected. Eroticism may appear playful, beautiful and energetic, but it can also be sublimated, sordid or terrifying. 

Buddhist and Hindu art shaped by Tantra present erotic union as cosmic perfection. Images of Vajradhara embracing Prajnaparamita express enlightenment, wisdom and compassion. Yet in Balinese paintings, tantric scenes merge conflict and desire as emotion courses through bodies. Haliya, the Bicolano warrior goddess of the moon, is represented by the artist’s recumbent, pregnant body, celebrating not just fertility but also the ritual significance of planetary movements and feminine creative vitality.

You are invited to see how the throes of human passion elicit imaginations of relations with nature and the cosmos, with politics and society. Across these works, the body moves through cycles of desire, death and life, becoming ways to think about connection, transformation and balance.

 

亚洲的神话与仪式

纵观历史，纵观亚洲，艺术与文化中的情色元素始终映射着人类与神灵之间的纽带。在许多流传至今的故事中，情色与权力及毁灭紧密相连，女性形象或女性特质既可能受到颂扬，也可能遭到贬抑。情色可能显得俏皮、美丽且充满活力，但也可能呈现为升华、龌龊或令人恐惧的形态。

佛教与印度教艺术受密宗影响，将情欲结合描绘为宇宙的完美。金刚持拥抱般若波罗蜜多的形象，表达了觉悟、智慧与慈悲。然而在巴厘岛绘画中，密教场景将冲突与欲望交融，使情感在躯体间奔涌。比科尔地区的月亮战神哈莉雅，由艺术家以仰卧的孕体形象呈现，不仅颂扬生育力，更彰显行星运行的仪式意义与女性的创造活力。

诚邀观者体会，人类激情的悸动如何激发对自然、宇宙、政治及社会关系的想象。在这些作品中，身体穿行于欲望、死亡与生命的循环之中，成为思考联结、转化与平衡的途径。

 

Mitos dan Ritual Asia

Sepanjang sejarah dan di seluruh Asia, unsur erotik dalam seni dan budaya telah mencerminkan ikatan antara manusia dan Tuhan. Ia muncul dalam pelbagai kisah yang kekal zaman di mana unsur erotik dikaitkan dengan kuasa dan kemusnahan, serta watak atau prinsip feminin yang boleh diraikan sekaligus disisihkan. Erotisisme mungkin kelihatan bersifat main-main, indah dan bertenaga, tetapi ia juga boleh disublimasikan, menjadi keji atau mengerikan.

Seni Buddha dan Hindu yang dibentuk oleh Tantra mempersembahkan penyatuan erotik sebagai kesempurnaan kosmik. Imej Vajradhara yang memeluk Prajnaparamita melambangkan pencerahan, kebijaksanaan dan belas kasihan. Namun dalam lukisan Bali, babak tantrik menggabungkan konflik dan keinginan saat emosi mengalir melalui tubuh. Haliya, dewi srikandi bulan masyarakat Bicol, diwakili oleh tubuh seniman yang berbaring dan hamil, bagi meraikan bukan sahaja kesuburan tetapi juga kepentingan ritual pergerakan planet dan daya kreatif feminin.

Anda dijemput untuk melihat bagaimana gelora semangat manusia mencetuskan imaginasi tentang hubungan dengan alam semula jadi dan alam semesta, serta dengan politik dan masyarakat. Merentas karya-karya ini, tubuh bergerak melalui kitaran keinginan, kematian dan kehidupan, lalu menjadi wahana untuk berfikit tentang keterhubungan, transformasi dan keseimbangan.

 

ஆசிய புராணங்கள் மற்றும் சடங்குகள்

வரலாறு முழுவதும் மற்றும் ஆசியா முழுவதும், கலை மற்றும் கலாச்சாரத்தில் உள்ள பாலின்ப உனர்வு மனிதர்களுக்கும் தெய்வீகத்திற்கும் உள்ள பிணைப்புகளைப் பிரதிபலித்துள்ளது. பாலின்ப உனர்வு என்பது அதிகாரத்துடனும் அழிவுடனும் தொடர்புபடுத்தப்படும், அதேவேளையில் பெண் உருவங்களோ அல்லது பெண்மைக் கோட்பாடுகளோ போற்றவும் மறுக்கவும் படும் பல நிலைத்திருக்கும் கதைமரபுகளில் இது இடம்பெறுகிறது. பால் விருப்பத் தூண்டல் விளையாட்டுத்தனமாகவும், அழகாகவும், ஆற்றல்மிக்கதாகவும் தோன்றலாம், ஆனால் அது மேன்மைப்படுத்தப்பட்டதாகவும், இழிவானதாகவும் அல்லது அச்சமூட்டுவதாகவும் கூட இருக்கக்கூடும். 

தந்திரத்தின் தாக்கத்தில் உருவான புத்த மற்றும் இந்துக் கலைகள், பாலின்ப உனர்வு நிறைந்த ஒன்றிணைப்பைப் பிரபஞ்சத்தின் பரிபூரணமாகக் காட்டுகின்றன. வஜ்ரதாரா ப்ரஜ்ஞாபாரமிதாவை அணைத்துள்ள படங்கள், ஞானம், அறிவு மற்றும் கருணையை வெளிப்படுத்துகின்றன. ஆயினும் பாலி ஓவியங்களில், தந்திரக் காட்சிகள் மனஉணர்வுகள் உடல்களில் ஓடிக்கொண்டிருக்கும் போது முரண்பாடும் ஆசையும் ஒன்றிணைக்கப்படுகின்றன. பிகோலானோ சந்திரப் போர்த் தெய்வமான ஹலியா, ஓவியரின் சயன நிலையில் உள்ள கர்ப்பிணி உடலின் மூலம் சித்தரிக்கப்படுகிறார்; இது கருவுறுதலை மட்டுமல்லாமல், கோள்களின் இயக்கங்களின் சடங்கு முக்கியத்துவத்தையும், பெண்மையின் படைப்பாற்றல் ஆற்றலையும் கொண்டாடுகிறது.

மனித வேட்கையின் உச்சக்கட்டங்கள் இயற்கையுடனும் பிரபஞ்சத்துடனும், அரசியலும் சமுதாயத்துடனும் உள்ள உறவுகளை எவ்வாறு கற்பனை செய்ய வைக்கின்றன என்பதை நீங்கள் காண அழைக்கப்படுகிறீர்கள். இந்தக் கலைப்பணிகள் முழுவதும், உடல் ஆசை, மரணம் மற்றும் வாழ்வின் சுழற்சிகள் வழியாகப் பயணிக்கிறது; இது தொடர்பு, மாற்றம் மற்றும் சமநிலையைக் குறித்துச் சிந்திக்க வழிவகுக்கிறது.

Xiyadie, Artist unknown and Ding Yanyong

Left to right

Xiyadie
(b. 1963, China)
Cave (洞)

2003
Papercut with water-based dye and Chinesem pigments on xuan paper

Collection of Jim Amberson

Artist unknown
[Not titled] (Erotic Subject)

c. 19th century
Ink on paper

Collection of Asian Civilisations Museum

Ding Yanyong
(b. 1902, China; d. 1978, Hong Kong)
Drunken Gui Fei and the King

1977
Chinese ink and colour on paper

Collection of National Gallery Singapore

Chinese art and literature have a long tradition of erotic representation in the genre called chun gong hua (春宫画), which is primarily used for sexual instruction or private enjoyment. While little is known about the context of this scene, the painting shows a couple in a finely decorated bedroom during carnal play and preparing themselves for sexual congress.

The contemporary Chinese queer artist Xiyadie began making traditional Chinese paper-cuttings to physically process the stress he felt from conservative societal values. In Cave, two entangled human forms share an intimate, embryonic moment within nature. The delicate, lightly coloured paper, however, suggests their meeting as a fleeting homoerotic fantasy.

Ding Yanyong’s ink painting references a famous Peking opera “The Drunken Concubine,” which is about the legendary Tang dynasty beauty, Yang Guifei, a beloved imperial consort of Emperor Xuanzong, who drowns her sorrows in alcohol after being stood up by him. Contrary to more popular receptions of Yang as a femme fatale, whose voracious sexuality caused the besottedness of the Emperor and later the ruin and tragedy of the country, Ding’s Gui Fei is instead shown as a sad, spurned lover.

 

西亚蝶, 艺术家未知和丁衍庸

从左至右

西亚蝶
（1963年生于中国）
《洞》

2003年
宣纸剪纸，水性染料及中国传统颜料

吉姆·安伯森藏品

艺术家未知
[无题]（情色题材）

约19世纪
纸本水墨

亚洲文明博物馆馆藏

丁衍庸
（1902年生于中国；1978年逝于香港）
《醉贵妃与国王》

1977年
纸本水墨设色

新加坡国家美术馆馆藏

中国艺术与文学中，长期存在一种名为“春宫画”的色情表现传统，多用于性知识启蒙或私人赏玩。尽管关于这幅画作背景已不可考，画面呈现一对男女置身装饰精美的闺房，在亲昵互动之中，准备进入交合。

当代中国酷儿艺术家西亚蝶开始创作中国传统剪纸，以此来排解保守社会价值观带给他的压力。在《洞穴》中，两个交缠的人形在自然中共享着亲密而宛如胚胎般的瞬间。然而，那轻柔淡雅的纸张却暗示着，他们的相遇不过是一场转瞬即逝的同性恋情幻想。

丁衍庸的这幅水墨画借鉴了京剧名目《醉妃》，该剧讲述了唐代传奇美女杨贵妃的故事。这位深得唐玄宗宠爱的妃子，在苦候未至之际，唯有借酒派遣愁绪。有别于大众普遍将杨贵妃视为“蛇蝎美人”的认知，即认为她以放纵的欲望令皇帝沉迷，并最终念成国家覆灭的悲剧，丁衍庸笔下的贵妃却被描绘成一位悲伤而遭遗弃人的情人。

 

Xiyadie, Seniman tidak dikenali dan Ding Yanyong

Dari kiri ke kanan

Xiyadie
(l. 1963, China)
Gua (洞)

2003
Potongan kertas dengan pewarna berasaskan air dan pigmen Cina pada kertas xuan

Koleksi Jim Amberson

Seniman tidak dikenali
[Tidak bertajuk] (Subjek Erotik)

sekitar abad ke-19
Dakwat pada kertas

Koleksi Muzium Tamadun Asia

Ding Yanyong
(l. 1902, China; m. 1978, Hong Kong)
Gui Fei yang Mabuk dan Sang Raja

1977
Dakwat Cina dan warna pada kertas

Koleksi Galeri Negara Singapura

Seni dan sastera Cina mempunyai tradisi panjang dalam perwakilan erotik dalam genre yang dikenali sebagai chun gong hua (春宫画), yang digunakan terutamanya untuk pengajaran seksual atau keseronokan peribadi. Walaupun sedikit yang diketahui tentang konteks adegan ini, lukisan itu menunjukkan sepasang kekasih di dalam bilik tidur yang dihias dengan indah semasa bermain asmara dan bersiap sedia untuk persetubuhan seksual.

Seniman queer Cina kontemporari Xiyadie mula menghasilkan seni potongan kertas tradisional Cina untuk memproses tekanan fizikal dan emosi yang dirasainya akibat nilai kemasyarakatan yang konservatif. Dalam Gua, dua susuk manusia yang terjalin berkongsi momen intim yang seolah-olah berada di dalam rahim, di tengah-tengah alam semula jadi. Namun, kertas yang halus dan berwarna lembut itu membayangkan pertemuan mereka sebagai sebuah fantasi homoerotik yang singkat.

Lukisan dakwat Ding Yanyong merujuk kepada opera Beijing yang terkenal, “Gundik yang Mabuk” yang mengisahkan tentang jelitawan legenda dinasti Tang, Yang Guifei, seorang gundik istana kesayangan Maharaja Xuanzong, yang memendam kesedihannya dengan meminum arak setelah dihampakan oleh baginda. Bertentangan dengan persepsi popular yang sering menggambarkan Yang sebagai wanita penggoda pembawa bencana, yang nafsu seksualnya dikatakan punca Maharaja hilang pertimbangan sehingga membawa kehancuran serta tragedi negara, sosok Gui Fei dalam karya Ding sebaliknya dipaparkan sebagai seorang kekasih yang sedih dan tersisih.

 

சியாடியே, ஓவியர் அறியப்படவில்லைமற்றும்டிங் யன்யொங்

இடமிருந்து வலமாக

சியாடியே
(பிறப்பு: 1963, சீனா)
குகை (洞)

2003
ஷுவான் காகிதத்தில் நீர் அடிப்படையிலான வண்ணம் மற்றும் சீன வண்ணப்பொடிக் கொண்டு செய்யப்பட்ட காகித வெட்டும் கலை

ஜிம் ஆம்பர்சனின் திரட்டு

ஓவியர் அறியப்படவில்லை
[தலைப்பு இல்லை] (பாலின்ப உனர்வு கருப்பொருள்)

19ஆம் நூற்றாண்டு
காகிதத்தில் மை

ஆசிய நாகரிகங்களின் அருங்காட்சியகத் திரட்டு

டிங் யன்யொங்
(பிறப்பு: 1902, சீனா; இறப்பு: 1978, ஹாங்காங்)
மதுபானம் அருந்திய குய் ஃபெய் மற்றும் மன்னர்

1977
காகிதத்தில் சீன மையும் வண்ணமும்

சிங்கப்பூர் தேசியக் கலைக்கூடத் திரட்டு

சீனக் கலை மற்றும் இலக்கியத்தில் சுன் காங் ஹுவா (春宫画) எனும் வகையின் கீழ், பாலின்ப உனர்வு பிரதிபலிப்புக்கு நீண்ட மரபு உள்ளது, இது பெரும்பாலும் பாலியல் அறிவுறுத்தல்கள் அல்லது தனிப்பட்ட இன்பத்திற்காகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது. இந்தக் காட்சியின் சூழல் பற்றி அதிகம் அறியப்படவில்லை என்றாலும்; இந்த ஓவியம், ஒரு ஆடம்பரமாக அலங்கரிக்கப்பட்ட படுக்கையறையில், பாலியல் ஒன்றிப்புக்குத் தயாராகும் ஒரு தம்பதியினர் நெருங்கிய விளையாட்டில் ஈடுபடுவதாகச் சித்தரிக்கிறது.

சமகாலச் சீன பாலினப் பன்முகத்தன்மை கொண்ட ஓவியரான சியாடியே, பாரம்பரிய சீன காகித வெட்டும் கலை மூலம், பாரம்பரிய சமூக மதிப்பீடுகளால் ஏற்பட்ட மன அழுத்தத்தை உடல்ரீதியாகக் கையாளும் வகையில் மாற்றத் தொடங்கினார். குகை என்ற ஓவியத்தில், இரண்டு மனித உருவங்கள் ஒன்றோடொன்று பின்னிப் பிணைந்த வகையில் அந்தரங்கமான, கருவுறு போன்ற தருணத்தை பகிர்கின்றன. இருப்பினும், அந்த மென்மையான, மங்கலான நிறமுடைய காகிதம், அவர்களின் சந்திப்பை ஒரு கணப்பொழுதே நீடிக்கும் ஓரின ஈர்ப்பு சார்ந்த கற்பனையாகச் சித்தரிக்கிறது.

டிங் யன்யொங் அவர்களின் மை ஓவியம், புகழ்பெற்ற பெய்ஜிங் ஓபரா “The Drunken Concubine”யை மேற்கோள் காட்டுகிறது; இது தாங் வம்சத்தின் அழகி யாங் குய்ஃபெய் குறித்தது, அவர் சுவான்சொங் மன்னரின் விருப்பமான துணைவி; மன்னர் அவரைத் தவிர்த்து விட்டதால், துக்கத்தில் மதுபானத்தில் மூழ்குகிறார். யாங் குய்ஃபெயை பெரும்பாலும் கவர்ச்சிகரமான பெண் எனவும், அவளது அடங்காத பாலுணர்வு பேரரசரைக் கவர்ந்து, பின்னர் நாட்டின் அழிவையும் ஏற்படுத்தியது எனவும் கூறப்படும் பார்வைக்கு மாறாக, டிங் அவர்களின் குய் ஃபெய் படைப்பு, அவளை ஒரு துயருற்ற, நிராகரிக்கப்பட்ட காதலியாகக் காட்டப்படுகிறார்.

Agnes Arellano and Emiria Sunassa

Floor

Agnes Arellano
(b. 1949, Philippines)
Haliya Bathing

1983
Coldcast marble sculpture and crushed marble stones

Collection of Singapore Art Museum

Right Wall

Emiria Sunassa
(b. 1894, Indonesia; d. 1964, Indonesia)
Moonlight Bathing

c. 1940s
Oil on board

Collection of National Gallery Singapore

Concentric circles radiate from the pregnant form of the Bicolano moon warrior goddess, Haliya, in Arellano’s powerful sculpture. While making the sculpture, the artist was hoping for a child and stated, “To actualize the myth, I cast my own body, except that I was not pregnant—yet.” She placed Haliya to face the star Sirius when initially installing the sculpture and wished for a daughter, who was later born to the artist in 1984.

A similar celebration of celestial feminine beauty from Indonesia, Emiria Sunassa’s Moonlight Bathing may be the earliest extant nude painting made by a female artist in Southeast Asia. In Java and Bali, Dewi Raith, a Hindu lunar goddess, is worshipped. She is believed to share a similar genealogy to Haliya and is also known for her beauty.

 

阿格尼斯·阿雷亚诺和埃米里亚·苏纳萨

地面

阿格尼斯·阿雷亚诺
（1949年生于菲律宾）
《哈莉亚沐浴》

1983年
冷铸大理石雕塑与碎大理石

新加坡美术馆馆藏

右侧墙

埃米里亚·苏纳萨
（1894年生于印度尼西亚；1964年逝于印度尼西亚）
《月光沐浴》

约1940年代
木板油画

新加坡国家美术馆馆藏

在阿雷亚诺这件极具张力的雕塑中，同心圆从比科尔月亮女战士女神哈莉亚那孕育生命的身躯向外辐射。在创作这件雕塑时，艺术家正期盼着自己拥有孩子，并表示：“为了让神话成真，我以自己的身体为作品的原型，只不过当时我还未怀孕。” 最初安装雕塑时，她将哈莉亚面向天狼星，祈愿生得女儿。在1984年，她确实诞下了一名女儿婴。

来自印度尼西亚的埃米里亚·苏纳萨的《月光沐浴》同样颂扬了天体中的女性之美，这可能是东南亚现存最早由女性艺术家创作的裸体画作。在爪哇和巴厘岛，人们崇拜印度教的月神德维·莱斯（Dewi Ratih）。据信她与哈莉亚有着相似的谱系，且同样以美貌著称。

 

Agnes Arellano dan Emiria Sunassa

Lantai
Agnes Arellano
(l. 1949, Filipina)
Haliya Bathing

1983
Arca marmar tuangan sejuk dan hancuran batu marmar

Koleksi Muzium Seni Singapura

Dinding Kanan
Emiria Sunassa
(l. 1894, Indonesia; m. 1964, Indonesia)
Mandi Cahaya Bulan

sekitar 1940an
Minyak pada papan

Koleksi Galeri Nasional Singapura

Lingkaran konsentris memancar dari bentuk hamil dewi serikandi bulan masyarakat Bicol, Haliya, dalam arca Arellano yang gah ini. Semasa menghasilkan arca tersebut, seniman itu sangat mendambakan  seorang cahaya mata dan menyatakan, “Untuk menghidupkan mitos ini, saya telah membentuk acuan tubuh saya sendiri, cuma bezanya saya belum hamil—ketika itu.”  Beliau meletakkan Haliya menghadap bintang Sirius ketika mula-mula memasang arca itu dan mengharapkan seorang anak perempuan, yang kemudiannya dilahirkan pada tahun 1984.

Satu lagi sanjungan terhapada kecantikan bak bidadari yang serupa dari Indonesia, Mandi Cahaya Bulan karya Emiria Sunassa mungkin merupakan lukisan bogel terawal oleh seorang seniman wanita di Asia Tenggara yang masih wujud. Di Jawa dan Bali, Dewi Ratih, iaitu dewi bulan Hindu, disembah dan dipuja. Beliau dipercayai mempunyai asal-usul yang serupa dengan Haliya dan juga sangat dikenali dengan kecantikannya.

 

அக்னஸ் அரெல்லானோமற்றும்எமிரியா சுனாசா

தரை
அக்னஸ் அரெல்லானோ
(பிறப்பு: 1949, பிலிப்பைன்ஸ்)
ஹலியா குளிக்கிறார்

1983
குளிர்வார்ப்பு பளிங்குச் சிற்பம் மற்றும் நொறுக்கப்பட்ட பளிங்குக் கற்கள்

சிங்கப்பூர் கலை அருங்காட்சியகத் திரட்டு

வலது சுவர்
எமிரியா சுனாசா
(பிறப்பு: 1894, இந்தோனேசியா; இறப்பு: 1964, இந்தோனேசியா)
நிலவொளியில் குளித்தல்

சுமார் 1940-களில்
பலகையில் எண்ணெய்

சிங்கப்பூர் தேசியக் கலைக்கூடத் திரட்டு

அரெல்லானோவின் வலுவான சிற்பத்தில், கர்ப்பமான பிகோலானோ சந்திரப் போர்த்தெய்வமான ஹலியாவின் உருவத்திலிருந்து ஒருங்கிணைந்த வட்டங்கள் பரவுகின்றன. இந்தச் சிற்பத்தினை உருவாக்கும் போது, ஓவியர் ஒரு குழந்தை பிறக்க வேண்டும் என்று விரும்பினார்; “புராணத்தைக் கற்பனையில் மட்டுமல்ல, என் உடலைவே வடிவமாக்கினேன்; ஆனால் நான் கர்ப்பமாக இல்லை—இன்னும் இல்லை,” என்று கூறினார். அந்தச் சிற்பத்தை முதலில் நிறுவும் போது, ஹலியாவைச் சிரியஸ் நட்சத்திரத்தை நோக்கியவாறு வைத்து, ஒரு பெண் குழந்தை பிறக்க வேண்டும் என்று விரும்பினார்; பின்னர் 1984 ஆம் ஆண்டு அந்த ஆசை நிறைவேறியது.

இந்தோனேசியாவிலிருந்து விண்வெளிப் பெண்மை அழகை கொண்டாடும் மற்றொரு படைப்பு, எமிரியா சுனாசாவின் நிலவொளியில் குளித்தல் என்பது தென்கிழக்காசியாவில் ஒரு பெண் ஓவியர் வரைந்த மிகப் பழமையான ஆடையில்லா ஓவியமாக இருக்கலாம். ஜாவா மற்றும் பாலியில், இந்து சந்திரத் தெய்வமான தேவீ ரைத் வழிபடப்படுகிறார். அவள் ஹாலியாவைப் போன்ற ஒரு வம்சாவளியைப் பகிர்ந்து கொள்கிறார் என்று நம்பப்படுகிறது, மேலும் அவள் தனது அழகிற்காகவும் அறியப்படுகிறாள்.

Long Thien Shih

(b. 1946, Malaysia)

Left
Hand, Foot and Hair

1971
Etching and blank embossed cut-out aquatint

Centre
Combination 5

1970
Aquatint, etching and cut-out

Right
Test Tube Plant

1971
Aquatint and etching

Collection of National Gallery Singapore

As one of Malaysia’s foremost printmakers, Long’s works are known for their overt eroticism and for blending inspiration from the East and West.

Hand, Foot and Hair fetishises the traditional Chinese medical practice of tapping the bottom of the foot to stimulate the Qi (energy) that promotes sexual vitality.

Combination 5 references the erotic patterns and copulation postures in ancient Greek earthenware.

In Test Tube Plant, Long is inspired by the cell-cloning and genetic experimentation of the 1970s. The print speculates on whether plants may have similar sensory nerves like humans that allow them to “enjoy” or find pleasure in being fertilised.

 

龙田诗

（1946年生于马来西亚）

左
《手、脚与头发》

1971年
蚀刻版画与空白浮雕剪纸水彩蚀刻版画

中
《组合5》

1970年
水彩蚀刻版画、蚀刻版画与剪纸

右
《试管植物》

1971年
水彩蚀刻版画与蚀刻版画

新加坡国家美术馆馆藏

作为马来西亚首屈一指的版画家，龙田诗的作品以赤裸裸的色情元素和东西方灵感的融合而著称。

《手、脚与头发》将中医“叩足”疗法——即通过叩击脚底来激发促进性活力的“气”——物化为一种性癖好。

《组合5》借鉴了古希腊陶器上的情色图案与交合姿势。

在《试管植物》中，艺术家从1970年代的细胞克隆与基因实验中汲取灵感。这幅版画探讨了植物是否可能像人类一样拥有类似的感官神经，从而使其在受精过程中能够“享受”或获得愉悦。

 

Long Thien Shih

(l. 1946, Malaysia)

Kiri
Tangan, Kaki dan Rambut

1971
Etsa dan akuatin potongan timbul kosong

Tengah
Gabungan 5

1970
Akuatin, etsa dan potongan

Kanan
Tumbuhan Tabung Uji

1971
Akuatin dan etsa

Koleksi Galeri Nasional Singapura

Sebagai salah seorang jurucetak terkemuka di Malaysia, karya-karya Long terkenal dikenali dengan unsur erotisme yang ketara serta gabungan inspirasi dari Timur dan Barat.

Tangan, Kaki dan Rambut memberikan tumpuan berlebihan terhadap amalan perubatan tradisional Cina iaitu menepuk bahagian tapak kaki untuk merangsang Qi (tenaga) yang menggalakkan kecergasan seksual.

Gabungan 5 merujuk kepada corak erotik dan posisi persetubuhan pada barangan tembikar purba Yunani.

Dalam Tumbuhan Tabung Uji, Long mendapat inspirasi daripada pengklonan sel dan eksperimen genetik pada tahun 1970-an. Karya cetakan ini meninjau sama ada tumbuhan mungkin mempunyai saraf deria yang serupa seperti manusia, yang membolehkan mereka "menikmati" atau merasai kenikmatan semasa proses persenyawaan.

 

லாங் தியன் ஷிஹ்

(பிறப்பு: 1946, மலேசியா)

இடது
கை, கால் மற்றும் முடி

1971
எச்சிங் மற்றும் வெற்று எம்போஸ்டு வெட்டப்பட்ட அக்வாடிண்ட்

நடு
கலவை 5

1970
அக்வாடிண்ட், எச்சிங் மற்றும் வெட்டுதல்

வலது
சோதனைக் குழாய் செடி

1971
அக்வாடிண்ட் மற்றும் எச்சிங்

சிங்கப்பூர் தேசியக் கலைக்கூடத் திரட்டு

மலேசியாவின் முன்னணி அச்சுப்படக் கலைஞர்களில் ஒருவரான லோங் தியென் ஷி, வெளிப்படையான பால் விருப்பத் தூண்டலால் சிறப்பிக்கப்படும் படைப்புகளுக்காகவும், கிழக்கு மற்றும் மேற்கு மரபுகளிலிருந்து கலைத் தாக்கங்களைக் கலப்பதற்காகவும் அறியப்படுகிறார்.

கை, கால் மற்றும் முடி என்ற படைப்பு, சீன மரபு மருத்துவத்தில் பாதத்தின் அடியில் தட்டுவதன் மூலம் பாலியல் உயிரோட்டத்தை ஊக்குவிக்கும் கீ (ஆற்றல்)யை தூண்டும் நடைமுறையை கவர்ச்சிகரமாகக் காட்டுகிறது.

கலவை 5 என்பது பண்டைய கிரேக்க பானைகளில் உள்ள பால் விருப்பத்தைத் தூண்டும் வடிவங்கள் மற்றும் புணர்ச்சி நிலைகளை மேற்கோள் காட்டுகிறது.

சோதனைக் குழாய் செடிவில், 1970-களின் செல்கள் நகலெடுக்கும் மற்றும் மரபணு பரிசோதனைகளால் லாங் தூண்டப்பட்டார். இந்த அச்சுப்படம், செடிகளுக்கு மனிதர்களைப் போன்ற உணர்வு மண்டலங்கள் இருக்கக்கூடுமா, அவை கருவுறுதலில் 'மகிழ்ச்சியடைய' அல்லது இன்பத்தை அனுபவிக்க அவை அனுமதிக்குமா என்பது குறித்த கருத்தை ஆராய்கிறது.

Vu Dân Tân

(l. 1946, Vietnam; m. 2009, Vietnam)
Kecantikan Akan Menyelamatkan Dunia

2003
Dakwat Cina pada kadbod kitar semula

Koleksi Muzium Seni Singapura

Terinspirasi daripada kata-kata penulis Rusia, Fyodor Dostoevsky, iaitu “Kecantikan akan menyelamatkan dunia,” figura wanita daripada kadbod Vu Dân Tân ini mengolah semula sisa-sisa pembungkusan komersial yang didorong oleh penggunaan. Enam figura ini merupakan sebahagian daripada siri lengkap 12 figura kadbod yang dihasilkan bersama siri Amazon ikonik beliau pada tahun 2000-an yang menampilkan kostum arca daripada kepingan logam potongan timbul. Di sini, figura kadbod tersebut dicatat berulang kali dengan kata-kata hikmat tersebut dalam pelbagai bahasa, merakamkan penelitian tajam seniman ini terhadap masyarakat pasaran global serta menunjukkan bagaimana seni atau “kecantikan” mampu berbicara dengan sistem kuasa melalui naratif penebusannya yang tersendiri.

 

武民新

（1946年生于越南；2009年逝于越南）
《美将拯救世界》

2003年
再生纸板水墨画

新加坡美术馆馆藏

受俄罗斯作家费奥多尔·陀思妥耶夫斯基“美将拯救世界”这一名言的启发，武民新以纸板构成的女性形象，将消费社会中商业包装的废弃物加以再生利用。这六尊形象出自一组共十二件的纸板雕塑，与其2000年代标志性的“亚马逊”系列并行展开；该系列以浮雕切割的金属板雕塑服装为特色。在此，这句箴言以多语反复呈现于纸板人像上，既体现了艺术家对全球化市场社会的批判，也指明了艺术或“美”如何能以其独特的救赎轨迹，与权力体系形成对话。

 

Phaptawan Suwannakudt

(b. 1951, Thailand)

Ibu Saya Pernah Menjadi Biarawati I

1998
Akrilik di atas kanvas

Koleksi National Gallery Singapore
2020-00549

Dibesarkan dalam persekitaran kuil Buddha Thailand, pengalaman zaman kanak-kanak Phaptawan Suwannakudt membuatkan beliau sangat sedar akan kedudukan sosial yang tidak setara antara lelaki dan wanita dalam masyarakat Thai.. Phaptawan merenung pengalaman ibunya, Prayat Wongsa (1933–2019), sebagai seorang biarawati Buddha, ketika ibunya ditugaskan untuk kerja dapur daripada diberi peluang untuk mengakses tahap latihan meditasi yang lebih tinggi—dengan rasa kecewa,  ibunya meninggalkan biara selepas beberapa bulan. Dalam karya ini, Phaptawan mentafsir semula susunan tiga peringkat dewa dan figura ilahi yang terdapat dalam lukisan mural kuil awal dan menghormati pengalaman ibunya serta keinginannya untuk menjadikan sumbangan rohani dapat dilihat.

 

வூ டான் டான்

(பிறப்பு: 1946, வியட்நாம்; இறப்பு: 2009, வியட்நாம்)
அழகு உலகை காப்பாற்றும்

2003
மீள்பயன்படுத்தப்பட்ட கார்ட்போர்டில் சீன மை

சிங்கப்பூர் கலை அருங்காட்சியகத் திரட்டு

ரஷ்ய எழுத்தாளர் ஃபியோடர் டோஸ்டோயெவ்ஸ்கியின் “அழகு உலகை காப்பாற்றும்” என்ற மேற்கோளால் தூண்டப்பட்ட வூ டான் டானின் கார்ட்போர்டு பெண்மை உருவங்கள், நுகர்வுத்தொந்தரவு கொண்ட வர்த்தகப் பொதிகளின் கழிவுகளை மீட்டெடுக்கின்றன. இந்த ஆறு உருவங்கள், பன்னிரண்டு கார்ட்போர்டு உருவங்களைக் கொண்ட ஒரு முழுத் தொகுப்பின் ஒரு பகுதியாகும்; 2000-களில் உருவான அவரது புகழ்பெற்ற Amazon தொடருடன் இணைந்து, உலோகத் தகடுகளில் வெட்டி உருவாக்கப்பட்ட சிற்ப ஆடைகளுடன் உருவாக்கப்பட்டன. இங்குள்ள, கார்ட்போர்டு உருவங்களின் மீது பல மொழிகளில் ஒரு பொன்மொழி திரும்பத் திரும்ப எழுதப்பட்டுள்ளது; இது உலகமயமாக்கப்பட்ட சந்தைச் சமூகங்கள் குறித்த கலைஞரின் கூர்மையான விமர்சனத்தைப் பிரதிபலிப்பதோடு, கலை அல்லது ‘அழகு’ தனக்கே உரிய மீட்புப் பாதையின் வாயிலாக அதிகார அமைப்புகளை எவ்வாறு எதிர்கொள்ள முடியும் என்பதையும் உணர்த்துகிறது.

Conventions of the Erotic

The study of the nude has long been central to art education. During the Renaissance, close observation and anatomical study merged with humanist philosophy, positioning the body as the rational “measure of all things” for understanding beauty and proportion. In the 20^th  century, artists began to challenge this tradition. The body was abstracted, idealised and reimagined, as artists explored erotic meaning through suggestive geometry, luscious colours, sensuous impasto painting, conceptual gesture, corporeal allusions and visual tropes. The naked body would be repeatedly depicted posing in scenes from the boudoir to the bath.

Indonesian painter Basoeki Abdullah claimed that the nude was the oldest subject in art and that a society’s appreciation of it signalled its state of modernity. For Malaysian architect and abstract painter Lim Chong Keat, the plasticity of paint could transform even the pornographic into the ideal. Form itself can carry erotic charge—still life paintings of fruit presenting themselves as solicitous voluptuous shapes. The art studio thus becomes a space for experiment and debate, where artists rethink the body and the aesthetics of desire within Southeast Asia’s postcolonial modernity.

 

情色艺术的惯例

人体素描研究长期以来一直是艺术教育的核心内容。在文艺复兴时期，细致的观察与解剖学研究与人文主义哲学相融合，将人体定位为理解美与比例理性的“万物尺度”。到了20世纪，艺术家们开始挑战这一传统。艺术家们通过暗示性的几何构图、浓郁的色彩、富有感官张力的厚涂技法、概念性的笔触、身体隐喻及视觉修辞，对身体进行抽象化、理想化与重新构想，从而探索情色内涵。裸体形象被反复描绘，姿态从闺房到浴池，场景不一而足。

印尼画家巴苏基·阿卜杜拉曾指出，人体是艺术中最古老的题材，而一个社会对它的欣赏程度，标志着其现代化的程度。对于马来西亚建筑师兼抽象画家林苍吉而言，颜料的塑性甚至能将色情转化为理想。形式本身便能承载情色张力——静物画中的水果以体贴而丰腴的形态呈现。因此，艺术工作室便成为一个实验与辩论的空间，艺术家们在此重新思考身体以及欲望的美学，而这一切都发生在东南亚后殖民现代性的语境之中。

 

Konvensyen Erotik

Kajian terhadap tubuh bogel telah lama menjadi teras dalam pendidikan seni. Semasa Zaman Renaissance, pemerhatian teliti dan kajian anatomi digabungkan dengan falsafah kemanusiaan, meletakkan tubuh sebagai “ukuran rasional bagi segala-galanya” dalam memahami keindahan dan kadar banding. Pada abad ke-20, para seniman mula mencabar tradisi ini. Tubuh diabstrakkan, diidealistikkan dan dibayangkan semula melalui penerokaan makna erotik melalui geometri yang membangkitkan saranan, warna-warna indah, lukisan impasto yang sensual, gerak isyarat konseptual, bayangan jasmani dan kiasan visual. Tubuh bogel kerap digambarkan sedang beraksi dalam pelbagai babak, daripada ruang bilik tidur hingga ke bilik mandi.

Pelukis Indonesia, Basoeki Abdullah, mendakwa bahawa tubuh bogel merupakan subjek tertua dalam seni dan penghayatan masyarakat terhadapnya menandakan tahap kemodenan mereka. Bagi arkitek dan pelukis abstrak Malaysia Lim Chong Keat, kelenturan cat mampu mengubah sesuatu yang berunsur lucah menjadi sesuatu yang ideal. Bentuk itu sendiri boleh membawa tenaga erotik—seperti lukisan alam benda bagi buah-buahan yang memperlihatkan bentuk-bentuk ranum yang menggoda. Studio seni, dengan itu, menjadi ruang untuk eksperimen dan perdebatan, di mana para seniman memikirkan semula tentang tubuh dan estetika keinginan dalam kemodenan pascakolonial Asia Tenggara.

 

பாலின்ப உனர்வின் மரபுகள்

ஆடையில்லாத வடிவங்களின் ஆய்வு, நீண்ட காலமாகவே கலைக் கல்வியின் ஒரு மைய அம்சமாகத் திகழ்ந்து வருகிறது. மறுமலர்ச்சிக் காலத்தில், கூர்ந்த கவனிப்பும் உடற்கூறியல் ஆய்வும் மனிதநேயத் தத்துவத்துடன் இணைந்து, உடலை அழகு மற்றும் ஒப்புமையைப் புரிந்துகொள்ளும் “எல்லாவற்றிற்கும் அளவு” என்ற பகுத்தறிவான நிலைக்கு உயர்த்தின. 20-ஆம் நூற்றாண்டில், ஓவியர்கள் இந்த மரபைச் சவாலுக்கு உட்படுத்தத் தொடங்கினர். ஓவியர்கள், உடலை கருத்தியல் வடிவங்களாக, கவர்ச்சிகரமான நிறங்கள், உணர்வுப்பூர்வமான இம்பாஸ்டோ ஓவியம், கருத்துச் சைகைகள், உடல் உவமைகள் மற்றும் காட்சி உத்திகள் ஆகியவற்றின் மூலம் பாலின்ப உனர்வு அர்த்தங்களை ஆராய்ந்தனர்; உடல் கருத்தாக்கப்பட்டு, கற்பனையாகவும், புதிய பார்வையில் உருவாக்கப்பட்டது. ஆடையில்லா உடல், படுக்கையறையிலிருந்து குளிப்பறை வரை பல்வேறு சூழல்களில் மீண்டும் மீண்டும் சித்தரிக்கப்பட்டது.

இந்தோனேசிய ஓவியர் பாசோகி அப்துல்லா, ஆடையில்லா உடல் என்பது கலையின் மிகவும் பழமையான கருப்பொருளாகும் என்றும், அதை ஒரு சமூகம் மதிப்பது அந்தச் சமுதாயத்தின் நவீன நிலையைக் குறிக்கிறது என்றும் கூறினார். மலேசிய கட்டிடக் கலைஞரும் கருத்தியல் ஓவியருமான லிம் சாங் கீட்டுக்கு, வண்ணத்தின் வடிவமைப்பு திறன், புணர்ச்சி ஓவியங்களையும் கூடச் சிறந்த கலைப்பொருளாக மாற்றக்கூடியதாக இருந்தது. வடிவம் தானாகவே பாலின்ப உனர்வு நிறைந்ததாக இருக்க முடியும்—பல பழங்கள் உள்ள நிலை ஓவியங்களில் அவை கவர்ச்சிகரமான, பூரிப்பான வடிவங்களில் தோன்றும். கலைக்கூடம், எனவே, ஒரு பரிசோதனை மற்றும் விவாத இடமாக மாறுகிறது; இதில் ஓவியர்கள், தென்கிழக்காசியாவின் பிந்தைய கால நவீனத்தில் உடல் மற்றும் ஆசையின் அழகியலை மறுபரிசீலனை செய்கிறார்கள்.

Jason Wee

(b. 1979, Singapore)
16 pixels from the bangs of Miranda Hobbes, where Dr Ronny Shapiro’s cum landed, after his wife performed tantric masturbation on his root chakra, as part of her demonstration for a sex class.

2004
Digital print

Collection of the artist

Capturing a moment from the TV series Sex and the City, banned from Singapore broadcast from its debut in the late 1990s until 2004, this print references the trace of bodily fluids as an enlarged, pixelated image that recalls a minimalist colour field painting. First presented in 2004, this print is from a series of digital prints focusing on media that have been censored or banned as a commentary on cultural expression and public space.

 

黄汉冲

（1979年生于新加坡）
《米兰达·霍布斯刘海边缘的16像素处，正是罗尼·夏皮罗医生的精液落点；此前，他的妻子在一次性教育课程的演示中，对其根轮进行了的密宗式的自我刺激。》

2004年
数码印刷

艺术家自藏

这幅版画取材自电视剧《欲望都市》中的一个场景。该剧自1990年代末首播起直至2004年，一直被新加坡禁止播出。版画通过放大、像素化的图像呈现体液的痕迹，令人联想到极简主义的色域绘画。作品于2004年首次展出，出自一系列聚焦于曾遭审查或禁播的媒体的数字版画作品，旨在对文化表达与公共空间进行评论。

 

Jason Wee

(l. 1979, Singapura)
16 piksel dari rambut depan Miranda Hobbes, di mana air mani Dr Ronny Shapiro terpancut, selepas isterinya melakukan lancapan tantra pada chakra akar suaminya, sebagai sebahagian daripadanya
demonstrasi beliau untuk kelas seks.

2004
Cetakan digital

Koleksi seniman

Menangkap satu detik dari siri TV Sex and the City, yang pernah dilarang daripada disiarkan di Singapura sejak kemunculan sulungnya pada akhir 1990-an sehingga 2004, karya cetakan ini merujuk jejak cecair badan sebagai imej berpiksel yang diperbesarkan, yang mengingatkan kita kepada lukisan medan warna minimalis. Pertama kali dipersembahkan pada 2004, cetakan ini adalah sebahagian daripada siri cetakan digital yang menumpukan kepada media yang telah ditapis atau dilarang sebagai ulasan terhadap ekspresi budaya dan ruang awam.

 

ஜேசன் வீ

(பிறப்பு: 1979, சிங்கப்பூர்)
மிராண்டா ஹோப்ஸின் முன் முடியில் இருந்து 16 பிக்சல்கள் தொலைவில்; டாக்டர் ரொன்னி ஷபைரோவின் மனைவி, செக்ஸ் வகுப்புக்காகத் தாந்திரீக புணர்ச்சி சுய இன்பம் கண்ட பின், அவரது விந்து வந்து விழுந்த இடம் அது

2004
டிஜிட்டல் அச்சுப்படம்

ஓவியரின் திரட்டு

1990-களின் பிற்பகுதியில் அறிமுகமானது முதல் 2004 வரை சிங்கப்பூரில் ஒளிபரப்புவதற்குத் தடை செய்யப்பட்டிருந்த Sex and the City (செக்ஸ் அண்ட் தி சிட்டி) என்ற தொலைக்காட்சித் தொடரின் ஒரு காட்சியைப் பிடிப்பதன் மூலம், இந்த அச்சுப் பதிப்பு, உடல் திரவங்களின் தடயத்தை ஒரு சிறுபடுத்தப்பட்ட, பிக்சலேற்றப்பட்ட உருவமாக வழங்குகிறது, இது ஒரு குறைந்தபட்ச வண்ணக் கள ஓவியத்தை நினைவூட்டுகிறது. 2004 ஆம் ஆண்டு முதன்முறையாகக் காட்சிப்படுத்தப்பட்ட இந்த அச்சுப்படம், கலாச்சார வெளிப்பாடு மற்றும் பொது இடம் குறித்துக் கருத்து தெரிவிக்கும் வகையில் தடைசெய்யப்பட்ட அல்லது தணிக்கை செய்யப்பட்ட ஊடகங்களை மையமாகக் கொண்ட டிஜிட்டல் அச்சுப்படத் தொடர்களின் ஒரு தொடரிலிருந்து எடுக்கப்பட்டது.

Liu Kang

(b. 1911, China; d. 2004, Singapore)
Scene in Bali

1953
Oil on canvas

Gift of the artist’s family

Collection of National Gallery Singapore

In 1953, the same year he painted this scene, Liu Kang penned an essay titled “Trip to Bali” to narrate his experience on the island. Describing it as a sacred space for art, his essay detailed how Balinese women were known for their passion and likened them to volcanoes. He writes, “When the time is ripe and passion flames in all directions, one will not be able to flee and will have nowhere to hide, and will immediately become their obedient slave.” He even goes so far as to claim that this may be the reason why artists have made Bali their home. The title of the exhibition, Passion is Volcanic, is inspired by Liu Kang’s admiration of Bali as a formative artistic place rich in desire.

 

刘抗

（1911年生于中国；2004年逝于新加坡）
《巴厘岛风光》

1953年
油彩画布

艺术家家属捐赠

新加坡国家美术馆馆藏

1953年，也就是刘抗绘制这幅画作的同年，他撰写了一篇题为《巴厘岛之旅》的散文，讲述他在该岛的经历。他在文中将巴厘岛描述为艺术的圣地，详细描述了巴厘岛妇女以热情著称，并将她们比作火山。他写道：“当时机成熟，激情四处燃烧之时，人将无处可逃，无处可藏，并会立即成为她们顺从的奴隶。”他甚至进一步断言，这或许正是艺术家们在巴厘岛安家的原因。本次展览的标题《激情如火山》，正源自刘抗对巴厘岛的倾慕，他将其视为一个充满欲望、对其艺术形成具有重要意义的地方。

 

Liu Kang

(l. 1911, China; m. 2004, Singapura)
Pemandangan di Bali

1953
Minyak pada kanvas

Hadiah daripada keluarga seniman

Koleksi Galeri Negara Singapura

Pada tahun 1953, tahun yang sama beliau melukis pemandangan ini, Liu Kang telah menulis sebuah esei bertajuk “Perjalanan ke Bali” untuk menceritakan pengalaman beliau di pulau tersebut. Sambil menyifatkannya sebagai ruang suci untuk seni, esei beliau memperincikan bagaimana wanita Bali terkenal dengan semangat mereka dan diibaratkan seperti gunung berapi. Beliau menulis, “Apabila waktunya tiba dan semangat membara ke semua arah, seseorang tidak akan dapat melarikan diri dan tidak akan mempunyai tempat untuk bersembunyi, dan akan segera menjadi hamba yang patuh kepada mereka.” Beliau bahkan mendakwa bahawa ini mungkin sebab mengapa para seniman menjadikan Bali tempat tinggal mereka. Tajuk pameran, Keghairahan Bak Gunung Berapi, diilhamkan oleh kekaguman Liu Kang terhadap Bali sebagai sebuah tempat seni yang membentuk dan kaya dengan keinginan.

 

லியு காங்

(பிறப்பு: 1911, சீனா; இறப்பு: 2004, சிங்கப்பூர்)
பாலியில் ஒரு காட்சி

1953
கித்தானில் எண்ணெய்

ஓவியரின் குடும்பத் நன்கொடை

சிங்கப்பூர் தேசியக் கலைக்கூடத் திரட்டு

1953 ஆம் ஆண்டு, இந்தக் காட்சியை வரைந்த அதே வருடம், லியு காங் “பாலிக்கு பயணம்” என்ற தலைப்பில் ஒரு கட்டுரையை எழுதி, அந்தத் தீவில் பெற்ற அனுபவங்களை விவரித்தார். அதைக் கலைக்கான ஒரு புனித இடமாக விவரித்த அவரது கட்டுரை, பாலினீசியப் பெண்கள் தங்களின் ஆர்வத்திற்காக அறியப்படுவதாகவும், அவர்களை எரிமலைகளுக்கு உவமிப்பதாகவும் விளக்கியது. “காலம் கனிந்து, ஆர்வம் எத்திசையும் பற்றி எரியும்போது, ​​ஒருவரால் அதிலிருந்து தப்பவோ அல்லது புகலிடம் தேடவோ இயலாது; மாறாக, அவர் உடனடியாகவே அதன் கீழ்ப்படிந்த சேவகராக மாறிவிடுவார்,” என்று அவர் எழுதுகிறார். இதற்காகவே பல ஓவியர்கள் பாலியைத் தங்கள் இல்லமாக மாற்றிக் கொள்வதற்கு இதுவே காரணமாக இருக்கலாம் என்று கூட அவர் கூறுகிறார். இந்தக் கண்காட்சியின் தலைப்பு இச்சை எப்போதும் எரிமலைப் போன்றது என்பது, பாலியை ஆசை நிரம்பிய படைப்பாற்றல் மையமாகக் கொண்ட லியு காங் அவர்களின் பாராட்டில் இருந்து உருவானது.

Tan Peng, U Ba Nyan and Lim Yew Kuan

Right

Tan Peng
(b. 1958, Singapore)
Untitled 7

1990
Pastel on paper

Collection of Singapore Art Museum

Centre
U Ba Nyan
(b. 1897, Myanmar; d. 1945, Myanmar)

Top
Before

Bottom
After

c. 1925–1930s
Gouache on paper

Collection of National Gallery Singapore

These acquisitions of Before and After were made possible with donations to the Art Adoption & Acquisition Programme.

Far left
Lim Yew Kuan
(b. 1928, China; d. 2021, Singapore)
Monday Blues

1959
Oil on canvas

Collection of National Gallery Singapore

The early works of Singapore’s first publicly gay artist, Tan Peng, focused on figure studies of the male nude. This self-portrait, which sees the artist gazing upon himself, replicates a study of the male form featured in his other works in the exhibition—speaking to the socio-political and psychological potency of the nude.

U Ba Nyan was the first Burmese artist specialising in painting to receive a scholarship to London. The studies presented here were most likely created during his education or made from memory afterwards.

Lim Yew Kuan was a founding president of the Equator Art Society (EAS). He left Singapore in 1958 to pursue academic art training in the Chelsea School of Art in the UK, where he painted Monday Blues. Lim Yew Kuan and U Ba Nyan’s paintings signal deep study of Western aesthetics and the conventions of the nude in the development of modern art practices.

 

陈平, 乌巴尼和林友权

右
陈平
（1958年生于新加坡）
《无题7》

1990年
粉彩纸本

新加坡美术馆馆藏

中
乌巴尼
（1897年生于缅甸；1945年逝于缅甸）

上
《之前》

下
《之后》

约1925–1930年代
水粉纸本

新加坡国家美术馆馆藏

《之前》、《之后》这两件作品的入藏，得益于“艺术认养与收藏计划”的捐赠。

最左侧

林友权
（1928年生于中国；2021年逝于新加坡）
《忧郁的星期一》

1959年
油彩画布

新加坡国家美术馆馆藏

新加坡首位公开出柜的艺术家陈平的早期作品，主要聚焦于男性裸体人物研究。这幅自画像中，艺术家凝视着自己，其构图复刻了本次展览中他其他作品中出现的男性形体研究，彰显了裸体艺术所蕴含的社会政治与心理力量。

乌巴尼安是首位获得伦敦奖学金的缅甸绘画艺术家。此处展出的习作很可能创作于他在伦敦求学期间，或是在此之后凭记忆完成的。

林友权是赤道艺术研究会（EAS）的创始会长。1958年，他离开新加坡，前往英国切尔西艺术学院接受正规艺术教育，并在那里创作了《忧郁的星期一》。林友权和乌巴尼安的画作表明，他们在现代艺术实践的发展过程中，对西方美学以及裸体画的传统进行了深入研究。

 

Tan Peng, U Ba Nyan dan Lim Yew Kuan

Kanan
Tan Peng
(l. 1958, Singapura)
Tanpa Tajuk 7

1990
Pastel pada kertas

Koleksi Muzium Seni Singapura

Tengah
U Ba Nyan
(l. 1897, Myanmar; m. 1945, Myanmar)

Atas
Sebelum

Bawah
Selepas

sekitar 1925–1930an
Gouache pada kertas

Koleksi Galeri Nasional Singapura

Pemerolehan karya Sebelum dan Selepas ini telah dijayakan melalui sumbangan kepada Program Pengambilan & Pemerolehan Seni.

Paling kiri
Lim Yew Kuan
(l. 1928, China; m. 2021, Singapura)
Kesugulan Isnin

1959
Minyak pada kanvas

Koleksi Galeri Nasional Singapura

Karya awal seniman pertama Singapura yang mengaku homoseksual secara terbuka, Tan Peng, bertumpu kepada kajian figura lelaki bogel. Potret diri ini, yang memperlihatkan seniman tersebut sedang memerhatikan dirinya sendiri, merupakan replika kajian bentuk tubuh lelaki yang turut ditampilkan dalam karya-karya beliau yang lain dalam pameran ini—sekali gus membicarakan tentang kekuatan sosio-politik dan psikologi imej bogel.

U Ba Nyan adalah seniman Myanmar pertama yang mengkhusus dalam lukisan yang menerima biasiswa ke London. Kajian-kajian yang dipamerkan di sini berkemungkinan besar dihasilkan semasa tempoh pengajian beliau atau dilukis berdasarkan ingatan selepas itu.

Lim Yew Kuan adalah Presiden pengasas Persatuan Seni Khatulistiwa (EAS). Beliau meninggalkan Singapura pada tahun 1958 untuk mengikuti latihan seni akademik di Chelsea School of Art di UK, di mana beliau melukis Kesugulan Isnin. Lukisan-lukisan Lim Yew Kuan dan U Ba Nyan menandakan kajian mendalam terhadap estetika Barat serta konvensyen imej bogel dalam perkembangan amalan seni moden.

டான் பெங், யு பா ந்யான்மற்றும்லிம் யூ குவான்

வலது
டான் பெங்
(பிறப்பு: 1958, சிங்கப்பூர்)
தலைப்பில்லாதது 7

1990
காகிதத்தில் பாஸ்டல்

சிங்கப்பூர் கலை அருங்காட்சியகத் திரட்டு

நடு
யு பா ந்யான்
(பிறப்பு: 1897, மியான்மர்; இறப்பு: 1945, மியான்மர்)

மேல்
முன்

கீழ்
பின்

1925–1930-களில்
காகிதத்தில் கூவாச்

சிங்கப்பூர் தேசியக் கலைக்கூடத் திரட்டு

முன் மற்றும் பின் ஆகியவற்றின் சேர்க்கை கலை தத்தெடுக்கும் மற்றும் சேர்க்கை திட்டத்திற்கு வழங்கப்பட்ட நன்கொடைகளால் சாத்தியமானது.

மிகவும் இடது
லிம் யூ குவான்
(பிறப்பு: 1928, சீனா; இறப்பு: 2021, சிங்கப்பூர்)
திங்கட்கிழமை துக்கம்

1959
கித்தானில் எண்ணெய்

சிங்கப்பூர் தேசியக் கலைக்கூடத் திரட்டு

சிங்கப்பூரின் முதல் பகிரங்கமான ஓரினச்சேர்க்கையாளர் கலைஞரான டான் பெங்கின் ஆரம்பகாலப் படைப்புகள், நிர்வாண ஆண்களின் உருவ ஆய்வுகளில் கவனம் செலுத்தின. ஓவியர் தன்னைத்தானே உற்றுநோக்கும் இந்தத் தன் உருவ ஓவியம், கண்காட்சியில் இடம்பெற்றுள்ள அவரது பிற படைப்புகளிலும் காணப்படும் ஆண் வடிவ ஆய்வை எதிரொலிப்பதோடு, நிர்வாண வடிவத்தின் சமூக-அரசியல் மற்றும் உளவியல் முக்கியத்துவத்தையும் முன்னிலைப்படுத்துகிறது.

யு பா ந்யான், என்பவர் ஓவியத்தில் நிபுணத்துவம் பெற்ற முதல் பர்மிய கலைஞர் ஆவார், இவர் லண்டனுக்கான உதவித்தொகையைப் பெற்றார். இங்கு முன்வைக்கப்பட்டுள்ள ஆய்வுகள், பெரும்பாலும் அவரது கல்விக்காலத்தின்போது உருவாக்கப்பட்டவையாகவோ அல்லது அதற்குப் பிறகு நினைவாற்றலிலிருந்து செய்யப்பட்டவையாகவோ இருக்கும்.

லிம் யூ குவான், ஈக்வேட்டர் கலைச் சங்கத்தின் (EAS) நிறுவனர் மற்றும் முதல் தலைவர். 1958 ஆம் ஆண்டு, அவர் சிங்கப்பூரை விட்டு வெளியேறி, இங்கிலாந்தின் செல்சி கலைப்பள்ளியில் கல்வி பயின்றார்; அங்குத் திங்கட்கிழமை துக்கம் ஓவியத்தை வரைந்தார். லிம் யூ குவான் மற்றும் யு பா ந்யானின் ஓவியங்கள், நவீன கலைப் பயிற்சிகளின் வளர்ச்சியில் மேற்கத்திய அழகியல் மற்றும் நிர்வாண உருவத்தின் மரபுகள் பற்றிய ஆழ்ந்த ஆய்வைக் குறிப்பிடுகின்றன.

Public Arenas/Private Interiors

Cultural and geopolitical liberation movements during and after the Cold War, especially around gender and class issues, reshaped how artists represented the body and desire. The visual economies of sex, from the production to the consumption of its imagery, prescribed sexual norms and expressions of love, while also marking the emerging moral fault lines at the time. What appeared as sexually transgressive became a fulcrum for debates about taste and cultural acceptability in rapidly changing societies. Artists navigated diverse sexual identifications and practices by bringing explicit imagery into public spaces for social awareness as well as political critique. Feminist practitioners challenged convention by asserting personal agency and private pleasure in response to sexual objectification common in mass media.

Across Southeast Asia and beyond, artists used performance, photography and installation to assert non-normative bodies and intimacies, widening what could be seen and discussed in contemporary art. Non-heterosexual love and subjectivities, often marginalised, revealed the broader human stakes of recognition within conservative world orders. Despite this milieu, portraits by Singapore artist Tan Peng depicting the alluring bodies of young men entered the country’s national collection.

 

公共领域/私人空间

冷战时期及其后的文化与地缘政治解放运动，尤其聚焦性别与阶级问题的运动，重塑了艺术家对身体与欲望的表达方式。从相关图像的制作到消费，性爱的视觉经济既规范了性与爱的表达方式，同时也标记了当时正在形成的道德分界线。那些看似性越界的表现形式，在社会迅速变迁的背景下，逐渐成为围绕审美品味与文化可接受性的讨论支点。艺术家们通过将露骨的图像引入公共空间，以此唤起社会意识与政治批判，从而探索多元的性认同与实践。女性主义实践者通过主张个人能动性与私人愉悦，回应大众媒体中普遍存在的性物化现象，并对既有观念提出挑战。

在东南亚乃至更远的地域，艺术家们通过行为艺术、摄影和装置艺术，展现非规范化的身体与亲密关系，从而拓宽了当代艺术中可被观赏与探讨的范畴。那些常被边缘化的非异性恋之爱与主体性，揭示了在保守的世界秩序中，人类对被认可的更广泛诉求。尽管身处这样的环境，新加坡艺术家陈平（Tan Peng）描绘年轻男子迷人躯体的肖像作品，仍被收入该国的国家收藏。

 

Arena Awam/Ruang Dalaman Peribadi

Gerakan pembebasan budaya dan geopolitik semasa dan selepas Perang Dingin, terutamanya berkaitan isu jantina dan darjat, telah membentuk semula cara seniman menggambarkan tubuh dan keinginan. Ekonomi visual seks, daripada penghasilan sehinggalah kepada penggunaan imejnya, menetapkan norma seksual dan ungkapan cinta, sambil menandakan jurang moral yang mula muncul pada masa itu. Apa yang dilihat sebagai pelanggaran seksual menjadi pemangkin perdebatan mengenai citarasa dan penerimaan budaya dalam masyarakat yang berubah dengan cepat. Para seniman meneroka pelbagai identiti dan amalan seksual dengan membawa imej yang jelas ke ruang awam demi kesedaran sosial serta kritikan politik. Pengamal feminis mencabar konvensyen dengan menegaskan agensi peribadi dan keseronokan peribadi sebagai tindak balas kepada objektifikasi seksual yang lazim dalam media massa.

Di seluruh Asia Tenggara dan sekitarnya, para seniman menggunakan persembahan, fotografi dan pemasangan untuk menegaskan badan dan keintiman yang tidak normatif, meluaskan apa yang boleh dilihat dan dibincangkan dalam seni kontemporari. Cinta dan subjektiviti bukan heteroseksual, yang sering dipinggirkan, mendedahkan kepentingan kemanusiaan yang lebih luas dalam usaha mendapatkan pengiktirafan dalam peraturan dunia yang konservatif. Walaupun dalam suasana sedemikian, potret-potret karya seniman Singapura, Tan Peng yang menggambarkan susuk tubuh lelaki muda yang mempesona, berjaya disenaraikan dalam koleksi nasional negara tersebut.

 

பொது அரங்குகள்/தனியார் உட்பகுதிகள்

பனிப்போர் காலத்திலும் அதற்குப் பிறகும், குறிப்பாகப் பாலினம் மற்றும் சமூக நிலை தொடர்பான கலாச்சார மற்றும் அரசியல் விடுதலை இயக்கங்கள், ஓவியர்கள் உடல் மற்றும் ஆசையைப் பிரதிநிதிக்கும் முறைகளை மறுவடிவமைத்தன. பாலியலின் படிமங்களின் உருவாக்கம் முதல் நுகர்வு வரையிலான அதன் காட்சிப் பொருளாதாரங்கள், பாலியல் நெறிமுறைகளையும் அன்பின் வெளிப்பாடுகளையும் வடிவமைத்ததோடு, அக்காலகட்டத்தில் உருவாகிவந்த தார்மீகப் பதற்றங்களையும் வெளிப்படுத்தின. பாலியல் எல்லைகளை மீறியதாகத் தோன்றியவை, விரைவாக மாறும் சமுதாயங்களில் சுவை மற்றும் கலாச்சார ஏற்றுக்கொள்ளுதலைப் பற்றிய விவாதங்களுக்கு மையமாக மாறின. ஓவியர்கள், வெளிப்படையான படிம வரைபடங்களைப் பொதுவிடங்களில் கொண்டு வந்து, சமூக விழிப்புணர்வும் அரசியல் விமர்சனமும் ஏற்படுத்தி, பல்வேறு பாலியல் அடையாளங்கள் மற்றும் நடைமுறைகளை ஆராய்ந்தனர். பெண்ணியப் பயிற்சியாளர்கள், பொதுமக்கள் ஊடகங்களில் நிலவிய பாலியல் பொருளாக்கத்திற்குப் பதிலளிக்கும் வகையில், தனிப்பட்ட முகமை மற்றும் தனிப்பட்ட இன்பத்தை வலியுறுத்தி வழக்கத்தைச் சவாலுக்கு உட்படுத்தினர்.

தென்கிழக்காசியா மற்றும் அதன் எல்லைகளைத் தாண்டியும், ஓவியர்கள் நிகழ்வுகள், புகைப்படம் மற்றும் நிறுவல் கலை மூலம் மரபுசாரா உடல்களையும் அந்தரங்கங்களையும் முன்வைத்து, சமகாலக் கலைக்குள் காணப்படுவதையும் விவாதிக்கப்படுவதையும் விரிவாக்கினர். பெரும்பாலும் புறக்கணிக்கப்படும், மாற்றுப் பாலியல்பு சார்ந்த காதல் மற்றும் அகநிலை வடிவங்கள், பழமைவாதச் சமூக அமைப்புகளுக்குள் அங்கீகாரத்திற்காக மனிதர்கள் மேற்கொள்ளும் பரந்த போராட்டத்தை வெளிப்படுத்தின. இந்தச் சூழலிலும், இளம் ஆண்களின் கவர்ச்சிகரமான உடல்களைச் சித்தரிக்கும் சிங்கப்பூர் ஓவியர் டான் பெங் அவர்களின் ஓவியங்கள் நாட்டின் தேசியத் திரட்டில் இணைக்கப்பட்டன.

Marla Bendini

(b. 1986, Singapore)
Tiger Lily

2020
Oil on linen

Collection of Rebecca Abramson

Tiger Lily is presumably a self-portrait of the artist as a “were-tigress,” a liminal figure between human and animal. Though the figure emerges from water, her stripes recall flames. Marla Bendini is a transgender, non-binary, visual and performance artist based in Singapore. Her multifaceted experience as a woman is a recurrent theme

in her work. Tiger Lily can be read as a celebration of liminality and a meditation on the paradox of love, in which water and fire, though clashing, are both symbols of desire across cultures.

 

玛拉·本迪尼

（1986年生于新加坡）
《虎皮百合》

2020年
油彩亚麻布

丽贝卡·阿布拉姆森藏品

《虎皮百合》大概是艺术家以“虎女”身份创作的自画像，这一形象游走于人兽之间。尽管这个身影从水中浮现，但她身上的条纹却令人联想到火焰。玛拉·本迪尼是一位定居新加坡的跨性别、非二元性别视觉与行为艺术家。她作为女性的多重经历是其作品中反复出现的主题。《虎皮百合》既可被解读为对临界状态的礼赞，亦是对爱情悖论的沉思——其中水与火虽相互冲突，却在不同文化中同为欲望的象征。

 

Marla Bendini

(l. 1986, Singapura)
Tiger Lily

2020
Minyak pada kain linen

Koleksi Rebecca Abramson

Tiger Lily dipercayai merupakan potret diri seniman sebagai “harimau betina jadian,” satu figura liminal antara manusia dan haiwan. Walaupun figura itu muncul dari permukaan air, jalur-jalur pada badannya mengingatkan kita kepada marakan api. Marla Bendini merupakan seorang seniman visual dan persembahan transgender, bukan binari, yang berpusat di Singapura. Pengalaman serba boleh beliau sebagai seorang wanita merupakan tema berulang dalam karyanya. Tiger Lily boleh ditafsirkan sebagai satu sanjungan terhadap sifat liminaliti dan renungan tentang paradoks cinta, di mana air dan api, walaupun saling bertentangan, merupakan simbol dambaan dalam pelbagai budaya.

 

மார்லா பெண்டினி

(பிறப்பு: 1986, சிங்கப்பூர்)
டைகர் லில்லி

2020
லினனில் எண்ணெய்

ரெபேக்கா அப்ரம்சன் திரட்டு

டைகர் லில்லி என்பது ஓவியரின் சுய ஓவியமாக, “புலி-பெண்ணாக” தன்னைச் சித்தரித்துக்கொண்ட கலைஞரின் சுய உருவப்படமாகவே கருதப்படுகிறது. உருவம் நீரிலிருந்து வெளிப்பட்டாலும், அவளது கோடுகள் தீப்பிழம்புகளை நினைவுபடுத்துகின்றன. மார்லா பெண்டினி ஒரு திருநங்கையும், இருபால் சார்பற்ற கடந்தவரும் காட்சி மற்றும் நிகழ்வு கலைஞர்; சிங்கப்பூரைத் தளமாகக் கொண்டவர். ஒரு பெண்ணாக அவரது பன்முக அனுபவம், அவரது படைப்புகளில் மீண்டும் மீண்டும் வரும் ஒரு கருப்பொருளாக உள்ளது. டைகர் லில்லி என்பதை, எல்லைக்குட்பட்ட இடைநிலைத்தன்மையின் கொண்டாட்டமாகவும், காதலின் முரண்பாடு குறித்த ஒரு சிந்தனையாகவும் புரிந்துகொள்ளலாம்; இதில் நீர் மற்றும் நெருப்பு ஆகிய இரு எதிர் கூறுகள், பல்வேறு கலாச்சாரங்களிலும் விருப்பத்தின் குறியீடுகளாகத் திகழ்கின்றன.

Liu Xiaodong

Opposite
Liu Xiaodong
(b. 1963, China)
Bath House

2000
Oil on canvas

Collection of Singapore Art Museum

Liu Xiaodong is a leading neo-realist artist who emerged in 1990s China amid the country's rapid economic reform, urbanisation and integration into the global market. Bath House presents three men relaxing in a quiet recreational space. The work subtly reflects societal shifts of the period, as rising wealth and foreign investment contributed to the emergence of new forms of leisure and social dynamics in the lead up to China’s entry into the World Trade Organisation (WTO) in 2001.

 

刘小东

对面
刘小东
（1963年生于中国）
《澡堂》

2000年
布面油画

新加坡美术馆馆藏

在1990年代中国经济改革深化、城市化提速以及融入全球市场的历史语境中，刘小东逐渐崭露头角，成为杰出的新现实主义艺术家。《澡堂》描绘了三名男子在宁静的休闲空间中放松身心的场景。该作品微妙地反映了当时的社会变迁：在2001年中国加入世界贸易组织（WTO）之前，随着财富增长和外资涌入，新的休闲形式和社会动态应运而生。

 

Liu Xiaodong

Berlawan
Liu Xiaodong
(b. 1963, China)
Rumah Mandi

2000
Minyak pada kanvas

Koleksi Muzium Seni Singapura

Liu Xiaodong merupakan seorang seniman neo-realis terkemuka yang muncul di China pada tahun 1990-an di tengah-tengah kepesatan reformasi ekonomi negara itu, urbanisasi dan integrasi ke dalam pasaran global. Rumah Mandi menampilkan tiga lelaki yang sedang berehat di sebuah ruang rekreasi yang tenang. Karya ini secara halus mencerminkan peralihan masyarakat pada masa itu, memandangkan peningkatan kekayaan dan pelaburan asing telah menyumbang kepada kemunculan bentuk santai serta dinamik sosial baharu menjelang penyertaan China ke dalam Pertubuhan Perdagangan Dunia (WTO) pada tahun 2001.

 

லியு சியாவோடொங்

எதிரே
லியு சியாவோடொங்
(பிறப்பு: 1963, சீனா)
குளியலறை

2000
கித்தானில் எண்ணெய்

சிங்கப்பூர் கலை அருங்காட்சியகத் திரட்டு

1990-களில் சீனாவின் விரைவான பொருளாதாரச் சீர்திருத்தம், நகரமயமாக்கல் மற்றும் உலகச் சந்தையில் இணைப்பு ஆகியவற்றில் உருவான முன்னணி நியோ-ரியலிஸ்ட் ஓவியர் லியு சியாவோடொங். குளியலறை என்ற படைப்பு, அமைதியான ஓய்வு இடத்தில் மூன்று ஆண்கள் ஓய்வெடுக்கும் காட்சியைச் சித்தரிக்கிறது. 2001-ஆம் ஆண்டில் சீனா உலக வர்த்தக அமைப்பில் (WTO) இணைவதற்கு முந்தைய காலகட்டத்தில், பெருகிவந்த செல்வமும் அயல்நாட்டு முதலீடுகளும் புதிய வகையான ஓய்வுப் பொழுதுபோக்குகளையும் சமூக இடைவினைகளையும் வளர்த்தெடுத்த நிலையில், இக்கலைப்படைப்பு அக்காலகட்டத்தின் சமூக மாற்றங்களை நுட்பமாகப் பிரதிபலிக்கிறது.

Aku Disedot

I Gusti Ayu Kadek Murniasih
(b. 1966, Indonesia; d. 2006, Indonesia)
Aku Disedot (I’m Being Sucked)

2000
Acrylic on canvas

Collection of National Gallery Singapore

I Gak Murniasih (popularly known as Murni) was a pioneering Balinese female artist whose work drew on her life experience and reality as a modern woman. From 1995, she used stark, abstracted images of the female body to explore pain and pleasure rooted in personal experience. Her surrealist-inflected style extends the linear traditions of modern Balinese painting while challenging moral framings of the erotic, reasserting the body as a site of agency, autonomy and individual pleasure.

 

伊·古斯蒂·阿尤·卡德克·穆尔尼亚希

（1966年生于印度尼西亚；2006年逝于印度尼西亚）
《我被吸走》

2000年
丙烯画布

新加坡国家美术馆馆藏

穆尔尼亚希（人称穆尔尼）是巴厘岛女性艺术界的先驱，其作品源于她作为现代女性的生活经历与现实体验。自1995年起，她运用女性躯体的冷峻抽象意象，探索植根于个人经历的痛苦与欢愉。她那带有超现实主义色彩的风格，既延续了现代巴厘岛绘画的线性传统，又挑战了针对情色题材的道德框架，从而重新确立身体作为主体性、自主权与个人愉悦的载体。

 

Aku Disedot

I Gusti Ayu Kadek Murniasih
(l. 1966, Indonesia; m. 2006, Indonesia)
Aku Disedot (Saya Sedang Disedot)

2000
Akrilik pada kanvas

Koleksi Galeri Nasional Singapura

I Gak Murniasih (lebih dikenali sebagai Murni) merupakan seorang seniman wanita perintis dari Bali yang karya-karyanya berteraskan pengalaman hidup dan kenyataan beliau sebagai seorang wanita moden. Sejak 1995, beliau menggunakan imej tubuh wanita yang ketara dan abstrak untuk meneroka penderitaan serta kenikmatan yang berakar umbi daripada pengalaman peribadi. Gaya beliau yang berunsur surealisme memperluas tradisi garisan lukisan moden Bali sambil mencabar kerangka moral terhadap unsur erotik, serta menegaskan semula tubuh sebagai wadah bagi agensi, autonomi dan kenikmatan individu.

 

ஐ குஸ்டி ஆயு கடெக் முர்னியாசிஹ்

(பிறப்பு: 1966, இந்தோனேசியா; இறப்பு: 2006, இந்தோனேசியா)
அகு டிசெடோட்
(நான் உறிஞ்சப்படுகிறேன்)

2000
கித்தானில் அக்ரிலிக்

சிங்கப்பூர் தேசியக் கலைக்கூடத் திரட்டு

ஐ காக் முர்னியாசிஹ் (முர்னி எனப் பிரபலமாகஅறியப்படுகிறார்) ஒரு முன்னோடியான பாலி பெண் ஓவியர்; அவரது படைப்புகள் ஒரு நவீனப் பெண்ணாகத் தனது வாழ்க்கை அனுபவங்களையும் யதார்த்தத்தையும் அடிப்படையாகக் கொண்டிருந்தார். 1995 ஆம் ஆண்டு முதல், தனிப்பட்ட அனுபவத்தில் வேரூன்றிய வலியையும் இன்பத்தையும் ஆராய்வதற்காக, பெண் உடலின் கடுமையான, அருவமான உருவங்களை அவர் பயன்படுத்தினார். அவரது சுரியலிசம் கலந்த பாணி, நவீன பாலினீசிய ஓவியத்தின் நேரியல் மரபுகளை விரிவுபடுத்துகிறது, அதே நேரத்தில் காம உணர்வின் ஒழுக்கச் சார்ந்த விளக்கங்களைச் சவாலுக்கு உட்படுத்துகிறது, மேலும் உடலை செயல்திறன், தன்னாட்சி மற்றும் தனிப்பட்ட இன்பத்தின் இடமாக மீண்டும் உறுதிப்படுத்துகிறது.

Annabel Chong

was Singapore’s first porn star persona created by performance artist Grace Quek. This compilation of archival materials presents some of the different ways that artists, writers and creatives have responded to Annabel Chong.

钟爱宝

是新加坡首位色情明星形象，由行为艺术家郭盈恩塑造。本档案资料汇编呈现了艺术家、作家及创意人士对钟爱宝作出的各种回应。

Annabel Chong

merupakan persona bintang porno pertama Singapura yang dicipta oleh seniman persembahan Grace Quek. Kompilasi bahan arkib ini memaparkan beberapa cara berbeza yang digunakan oleh seniman, penulis dan pengkarya kreatif dalam memberikan respons terhadap Annabel Chong.

அனபெல் சாங்

அனபெல் சாங் என்பது நிகழ்வு கலைஞர் கிரேஸ் குவெக் உருவாக்கிய சிங்கப்பூரின் முதல் புணர்ச்சி நட்சத்திரக் கதாபாத்திரமாவார். இந்த ஆவணத் தொகுப்பு, ஓவியர்கள், எழுத்தாளர்கள் மற்றும் படைப்பாளிகள் அனபெல் சாங் குறித்துப் பல்வேறு முறையில் எதிர்வினை தெரிவித்த விதங்களை வழங்குகிறது.

“Annabel Chong,” The Wire, Episode 9.

Produced by Simon Petre, Woon Tien Wei and Bruce Quek, 2007.

Video, 17 min 12 sec.

The Wire was defined by its producers as “cultural podcast of the 21st century.” Developed by artists Simon Petre, Woon Tien Wei and Bruce Quek, it utilised a gonzo-style form of arts journalism, an unconventional form of first-person reportage. In this episode, Petre interviews Ng Yi-Sheng, the playwright of 251 (2007), a theatre play inspired by Annabel Chong.

 

《钟爱宝》，《The Wire》第9集。

制片人：西蒙·佩特雷、温天伟和Bruce Quek，2007年。

视频，17分12秒。

《The Wire》被其制片人定义为“21世纪的文化播客”。该节目由艺术家西蒙·佩特雷、温天伟和Bruce Quek共同开发，采用了一种名为“冈佐风格”的艺术新闻报道形式，这是一种非传统的第一人称报道形式。在本集中，佩特雷采访了受钟爱宝启发而创作的戏剧《251》（2007年）的编剧黄毅圣。

 

“Annabel Chong,” The Wire, Episod 9.

Diterbitkan oleh Simon Petre, Woon Tien Wei dan Bruce Quek, 2007.
Video, 17 min 12 saat.

The Wire telah ditakrifkan oleh para penerbitnya sebagai “podsiar kebudayaan abad ke-21.” Dibangunkan oleh seniman-seniman Simon Petre, Woon Tien Wei dan Bruce Quek, ia memanfaatkan gaya kewartawanan seni gonzo, satu bentuk laporan orang pertama yang tidak konvensional. Dalam episod ini, Petre menemu bual Ng Yi-Sheng, penulis drama 251 (2007), sebuah pementasan teater yang diilhamkan oleh Annabel Chong.

 

“அனபெல் சாங்,” The Wire, எபிசோட் 9.

சைமன் பெட்ரே, வூன் டியன் வெய் மற்றும் ப்ரூஸ் குவெக் தயாரித்தது, 2007.
வீடியோ, 17 நிமிடம் 12 விநாடிகள்.

The Wire அதன் தயாரிப்பாளர்களால் “21ஆம் நூற்றாண்டின் கலாச்சாரப் பாட்காஸ்ட்” என வரையறுக்கப்பட்டது. ஓவியர்கள் சைமன் பெட்ரே, வூன் டியன் வெய் மற்றும் ப்ரூஸ் குவெக் ஆகியோரால் உருவாக்கப்பட்ட இது, கலை இதழியலுக்கு ஒரு கோன்சோ பாணி அணுகுமுறையையும், முதல்-நபர் அறிக்கையிடலின் ஒரு மரபுசாரா வடிவத்தையும் கையாண்டது. இந்த அத்தியாயத்தில், பெட்ரே, அனபெல் சாங் அவர்களால் தூண்டப்பட்ட 251 (2007) என்ற நாடகத்தின் நாடக ஆசிரியர் என் யி-ஷெங் அவர்களை நேர்காணல் செய்கிறார். அனபெல் சாங் என்பது நிகழ்வு கலைஞர் கிரேஸ் குவெக் உருவாக்கிய சிங்கப்பூரின் முதல் புணர்ச்சி நட்சத்திரக் கதாபாத்திரமாவார். இந்த ஆவணத் தொகுப்பு, ஓவியர்கள், எழுத்தாளர்கள் மற்றும் படைப்பாளிகள் அனபெல் சாங் குறித்துப் பல்வேறு முறையில் எதிர்வினை தெரிவித்த விதங்களை வழங்குகிறது.

Grace Quek

(b. 1972, Singapore)

Assembled with the assistance of Leon Cheo

Collection of Grace Quek

1 Annabel Chong’s shoes worn during The World’s Biggest Gangbang.

2–4 The World’s Biggest Gangbang foldout flyers. Reproduction, 2026.

5 The World’s Biggest Gangbang T-shirt given to crew members. This specific shirt was instead worn by Annabel Chong and shortened by Grace Quek.

6 The World’s Biggest Gangbang cap.

In 1995, Annabel Chong, a porn star persona created by Singaporean performance artist Grace Quek, made The World’s Biggest Gangbang, a pornographic film that set a world record and garnered the persona international fame, cementing her place in Singapore’s popular culture.

The film, which was in part art-directed by Chong, was based on Messalina, the wife of the Roman emperor Claudius, known for her voracious sexual appetite. Chong developed a kitsch aesthetic for the performance to critically comment on commodity culture. Quek considers Chong’s pornographic performance and media appearances as part of an extended performance artwork.

Annabel Chong was one of several personas that Quek conceived of as a performance artist practising in Los Angeles between 1994 and 2001. Her other personas included a chicken, a pair of superhero Pink Stilettos and a drag persona named Bobzilla. She attended USC Roski School of Art and Design and, with her peers, engaged in postmodern critiques of art and contemporary society at the University, in Los Angeles and beyond. While working primarily with performance and performance installation, she also made ceramics and paintings. Her tongue-in-cheek artworks explored how the body’s desires are mediated through cultural modes of expression. They called for the active participation of the viewer in relation to the artist’s body or built interventions. Quek’s practice was built on a foundation of making things and she was a skilled installer as well as seamstress who designed and made many of her own costumes. The production of her works often directly engaged institutions and the everyday administrative processes that structure power in a hyper-capitalist society.

 

郭盈恩

（1972年出生于新加坡）

在Leon Cheo的协助下整理

郭盈恩藏品

1 钟爱宝在《世界上最大的群交派对》活动中穿过的鞋子。

2–4 《世界上最大的群交派对》折页传单。复制品，2026年。

5 赠予剧组成员的《世界上最大的群交派对》T恤。所展出的这件T恤曾由钟爱宝穿着，后由郭盈恩将其改短。

6 《世界上最大的群交派对》帽子。

1995年，由新加坡行为艺术家郭盈恩塑造的色情明星形象钟爱宝拍摄了色情电影《世界最大群交派对》。该片不仅创下世界纪录，更让这个角色声名远播，从而在新加坡流行文化中确立了其地位。

该片部分由钟爱宝担任艺术指导，其创作灵感源自罗马皇帝克劳迪乌斯的妻子梅萨利娜，一位以极度放荡的性欲而闻名的女子。钟爱宝为这场表演打造了一种媚俗美学，以此对商品文化进行批判性评论。郭盈恩将钟爱宝的色情表演及媒体露面视为一项延伸性行为艺术作品的一部分。

钟爱宝是郭盈恩在1994年至2001年间作为洛杉矶行为艺术家所构思的多个化身之一。她的其他化身包括一只鸡、一双名为“粉红细高跟鞋”的超级英雄形象，以及一个名为“鲍勃齐拉”的变装形象。她曾就读于南加州大学罗斯基艺术与设计学院，并与同辈们共同在大学校园、洛杉矶其他地区，对艺术和当代社会进行后现代批判。虽然她主要从事行为艺术和行为装置创作，但也制作陶瓷和绘画作品。她那些戏谑的艺术作品探讨了身体欲望如何通过文化表达方式被中介化。这些作品呼吁观众积极参与，与艺术家的身体或搭建的装置互动。郭盈恩的艺术实践建立在“制作”的基础上，她不仅是一位技艺精湛的装置艺术家，更是一位裁缝，曾亲自设计并制作多件服装。她的作品创作往往直接涉及各类机构，以及在超资本主义社会中构建权力关系的日常行政流程。

 

Grace Quek

(l. 1972, Singapura)

Dipasang dengan bantuan Leon Cheo

Koleksi Grace Quek

1 pasang kasut Annabel Chong yang dipakai semasa Gangbang Terbesar Dunia.

2–4 Risalah lipat Gangbang Terbesar Dunia. Pembiakan, 2026.

5 Kemeja-T Gangbang Terbesar Dunia diberikan kepada kakitangan. Baju khusus ini sebaliknya dipakai oleh Annabel Chong dan dipendekkan oleh Grace Quek.

6 Topi Gangbang Terbesar Dunia.

Pada tahun 1995, Annabel Chong, persona bintang porno yang dicipta oleh artis persembahan Singapura, Grace Quek, menghasilkan Gangbang Terbesar Dunia, sebuah filem porno yang mencatat rekod dunia dan memberikan kemasyhuran antarabangsa kepada persona tersebut, sekali gus mengukuhkan kedudukannya dalam budaya popular Singapura.

Filem tersebut, yang sebahagiannya mendapat sentuhan arahan seni daripada Chong, adalah berdasarkan kisah Messalina, isteri Maharaja Rom Klaudius, yang terkenal dengan nafsu seksualnya yang buas. Chong membina estetika kitsch bagi persembahan tersebut sebagai ulasan kritikal terhadap budaya komoditi. Quek menganggap persembahan pornografi Chong dan penampilannya di media sebagai sebahagian daripada karya seni persembahan yang berlanjutan.

Annabel Chong adalah salah satu daripada beberapa persona yang dicetuskan oleh Quek sebagai seniman persembahan yang berlatih di Los Angeles antara 1994 dan 2001. Persona lain termasuklah seekor ayam, sepasang adiwira Pink Stilettos dan persona drag bernama Bobzilla. Beliau menghadiri USC Roski School of Art and Design dan, bersama rakan-rakannya, terlibat dalam kritikan posmoden terhadap seni dan masyarakat kontemporari di Universiti tersebut, di Los Angeles dan luar daripadanya. Walaupun karya beliau tertumpu terutamanya pada seni persembahan dan pemasangan persembahan, beliau juga menghasilkan seramik dan lukisan. Karya-karya seni beliau yang bersifat sinis meneroka bagaimana dambaan tubuh diantarakan melalui mod  ekspresi budaya. Karya-karya itu menuntut penyertaan aktif penonton berkaitan dengan tubuh seniman atau intervensi yang dibina. Amalan Quek dibina di atas asas pembuatan benda dan beliau merupakan seorang pemasang karya yang mahir serta seorang tukang jahit yang mereka bentuk dan menghasilkan sendiri kebanyakan kostumnya. Penghasilan karya beliau sering kali melibatkan institusi secara langsung serta proses pentadbiran harian yang menstrukturkan kuasa dalam masyarakat hiper-kapitalis.

 

கிரேஸ் குவெக்

(பிறப்பு: 1972, சிங்கப்பூர்)
லியோன் சியோவின் உதவியுடன் தொகுக்கப்பட்டது

கிரேஸ் குவெக் திரட்டு

1 The World’s Biggest Gangbang படத்தின் போது அனபெல் சாங் அணிந்திருந்த காலணி.

2–4 The World’s Biggest Gangbang படத்தின் மடிக்கக்கூடிய சிற்றேடுகள். மறுபதிப்பு, 2026.

5 பட குழுவினருக்கு The World’s Biggest Gangbang என்ற வாசகம் பொறிக்கப்பட்டு வழங்கப்பட்ட டி-ஷர்ட். இந்தக் குறிப்பிட்ட சட்டை அனபெல் சாங் அணிந்தார்; அதைக் கிரேஸ் குவெக் குறைத்தார்.

6 The World’s Biggest Gangbang தொப்பி.

1995 ஆம் ஆண்டு, சிங்கப்பூர் நிகழ்வு கலைஞர் கிரேஸ் குவெக் உருவாக்கிய புணர்ச்சி நட்சத்திரக் கதாபாத்திரமான அனபெல் சாங், The World’s Biggest Gangbang என்ற உலகச் சாதனை படைத்த புணர்ச்சி படத்தில் நடித்தார்; இது அந்தக் கதாபாத்திரத்திற்கு உலகப் புகழையும், சிங்கப்பூர் மக்கள் கலாச்சாரத்தில் நிலையான இடத்தையும் வழங்கியது.

இந்தத் திரைப்படம், சாங் ஓர் பகுதியளவில் கலை இயக்குநராகச் செயல்பட்டது; இது ரோமானிய பேரரசர் கிளாடியசின் மனைவி மெசலினாவை மையமாகக் கொண்டது, அவர் தனது அதிகமான பாலுணர்வுக்காகப் புகழ்பெற்றவர். பொருள் கலாச்சாரத்தை விமர்சன ரீதியாகக் கருத்துரைப்பதற்காகச் சாங், இந்த நிகழ்வுக்காக ஒரு பகட்டுத் தோற்றத்தை உருவாக்கினார். குவெக், சாங்கின் ஆபாசப் பாலியல் சார்ந்த நிகழ்த்துகலைகளையும் ஊடகத் தோற்றங்களையும், ஒரு விரிவான நிகழ்த்துகலைப் படைப்பின் ஒரு பகுதியாகக் கருதுகிறார்.

1994 முதல் 2001 வரை லாஸ் ஏஞ்சல்ஸில் நிகழ்வு கலைஞராக செயல்பட்ட போது, அனபெல் சாங் என்பது குவெக் உருவாக்கிய பல கதாபாத்திரங்களில் ஒன்றாகும். அவரது மற்ற கதாபாத்திரங்களில் ஒரு கோழி, பிங்க் ஸ்டிலெட்டோஸ் என்ற சூப்பர்ஹீரோ ஜோடி மற்றும் பாப்சில்லா என்ற ஆண் வேடமும் இதில் அடங்கும். அவர் USC ரோஸ்கி கலை மற்றும் வடிவமைப்புப் பள்ளியில் படித்து, தனது சக மாணவர்களுடன், பல்கலைக்கழகத்திலும் லாஸ் ஏஞ்சல்ஸிலும் அதற்கும் அப்பாற்பட்ட இடங்களிலும், பிந்தைய நவீனக் கலை மற்றும் சமகாலச் சமுதாய விமர்சனங்களில் ஈடுபட்டார். நிகழ்வு மற்றும் நிகழ்வு நிறுவல் கலைக்கு முன்னுரிமை அளித்தபோதும், அவர் செராமிக் மற்றும் ஓவியங்களும் உருவாக்கினார். அவரது நையாண்டிக் கலைப்படைப்புகள், உடல் சார்ந்த ஆசைகள் கலாச்சார வெளிப்பாட்டு வடிவங்கள் மூலம் எவ்வாறு வடிவமைக்கப்படுகின்றன மற்றும் வெளிப்படுத்தப்படுகின்றன என்பதைஆராய்ந்தன. அவை, ஓவியரின் உடலோ அல்லது உருவாக்கப்பட்ட தலையீடுகளோடு பார்வையாளர்களின் செயலூக்கமான பங்கேற்பை வலியுறுத்தின. குவெக்கின் நபயிற்சி உருவாக்கத்தில் அடித்தளமாக இருந்தது, மேலும் அவர் ஒரு திறமையான நிறுவுநராகவும்,தனது சொந்த உடைகளை வடிவமைத்து உருவாக்கிய ஒரு தையற்காரியாகவும் இருந்தார். அவரது படைப்புகளின் உருவாக்கம், ஒரு தீவிர முதலாளித்துவச் சமூகத்திற்குள் அதிகாரத்தை ஒழுங்கமைக்கும் நிறுவனங்களுடனும், அன்றாட நிர்வாகச் செயல்முறைகளுடனும் பெரும்பாலும் நேரடியாகவே ஈடுபட்டது.

 

Grace Quek

(b. 1972, Singapore)

Assembled with the assistance of Leon Cheo

Left

Custom-made sequined dress worn by Annabel Chong for The World’s Biggest Gangbang. Designed by Trashy Lingerie, Los Angeles.

Right

“The Keep Away Dress” worn by Annabel Chong for the promotion of Sex: The Annabel Chong Story and in performances by Grace Quek. The dress was second-hand and altered by Quek. Its large skirt was interpreted to be repellent. The artist sat in room corners, aspiring to look like a large flower that resisted approach or kept others at a distance. Designed by Oscar de la Renta, New York. 

Right

“The Keep Away Dress” worn by Annabel Chong for the promotion of Sex: The Annabel Chong Story and in performances by Grace Quek. The dress was second-hand and altered by Quek. Its large skirt was interpreted to be repellent. The artist sat in room corners, aspiring to look like a large flower that resisted approach or kept others at a distance. Designed by Oscar de la Renta, New York.

Collection of Grace Quek

 

郭盈恩

（1972年出生于新加坡）

在Leon Cheo的协助下整理完成

左

钟爱宝在《世界上最大的群交派对》穿过的定制亮片礼服。由洛杉矶Trashy Lingerie设计。

右

钟爱宝在宣传《性：钟爱宝的故事》及郭盈恩的表演中穿过的“拒人礼服”。该礼服为二手购得，经郭盈恩改制。其宽大的裙摆被诠释为具有排斥性。艺术家坐在房间角落，力求呈现出一朵拒绝靠近或将他人拒之门外的大花形象。由纽约奥斯卡·德拉伦塔设计。

郭盈恩藏品

 

Grace Quek

(l. 1972, Singapura)
Dipasang dengan bantuan Leon Cheo

Kiri
Gaun labuci buatan khas yang dipakai oleh Annabel Chong untuk Gangbang Terbesar Dunia. Direka oleh Trashy Lingerie, Los Angeles.

Kanan
“The Keep Away Dress” yang dipakai oleh Annabel Chong untuk promosi Seks: Kisah Annabel Chong dan dalam persembahan oleh Grace Quek. Gaun tersebut adalah barang terpakai dan telah diubah suai oleh Quek. Skirtnya yang besar itu ditafsirkan sebagai satu bentuk penolakan. Seniman itu duduk di sudut bilik, berhasrat untuk kelihatan seperti bunga besar yang menolak pendekatan atau menjauhkan orang lain. Direka oleh Oscar de la Renta, New York.

Koleksi Grace Quek

 

கிரேஸ் குவெக்

(பிறப்பு: 1972, சிங்கப்பூர்)
லியோன் சியோவின் உதவியுடன் தொகுக்கப்பட்டது

இடது

The World’s Biggest Gangbang படத்திற்காக அனபெல் சாங் அணிந்த தனிப்பயன் ஒளிரும் ஆடை. டிராஷி லிங்கரி, லாஸ் ஏஞ்சல்ஸ் வடிவமைத்தது.

வலது

Sex: விளம்பரத்திற்காக அனபெல் சாங் அணிந்த “The Keep Away Dress”. The Annabel Chong Story மற்றும் கிரேஸ் குவெக்கின் நிகழ்வுகளில் பயன்படுத்தப்பட்டது. இந்த ஆடை ஏற்கனவே பயன்படுத்தப்பட்ட ஒன்று; அதை குவெக் மாற்றினார். அதன் பெரிய பாவாடை, அருகில் வருவதைத் தடுக்கக்கூடியதாகக் கருதப்பட்டது. ஓவியர் அறையின் மூலைகளில் அமர்ந்து, அணுகலை எதிர்க்கும் அல்லது மற்றவர்களைத் தூரத்தில் வைத்திருக்கும் ஒரு பெரிய மலரைப் போலத் தோற்றமளிக்க ஆசைப்பட்டார். ஆஸ்கர் டி லா ரெண்டா, நியூயார்க் வடிவமைத்தது.

கிரேஸ் குவெக் திரட்டு

Pinaree Sanpitak

Pinaree Sanpitak
(b. 1961, Thailand)
Noon-Nom

2016
Fabric and synthetic fibre

Collection of the artist

Noon-Nom, where noon means support or cushion and nom means milk or breast, is the artist's first interactive sculptural installation. Conceived in 2001 and presented through several different iterations, Sanpitak invites the audience to have physical contact with her artwork. Audiences are asked to remove their shoes and immerse themselves in the work as they please. In doing so, they form part of the artwork itself, becoming both the examiner and the examined. Audiences experience the installation through their bodily senses, shaping an inclusive, gender-neutral space that is both intimate and communal.

 

皮纳丽·桑皮塔克

皮纳丽·桑皮塔克
（1961年生于泰国）
《Noon-Nom》

2016年
织物与合成纤维

艺术家自藏

《Noon-Nom》（其中“noon”意为支撑或垫子，“nom”意为牛奶或乳房）是桑皮塔克首件互动式雕塑装置作品。该作品构思于2001年，历经多次演变呈现，艺术家邀请观众与她的艺术作品进行身体接触。观众需脱鞋，并随心所欲地沉浸于作品之中。通过这种方式，他们成为了艺术作品本身的一部分，既是观察者，也是被观察的对象。观众通过身体感官体验这一装置，共同塑造出一个既亲密又具有社群感的包容性、无性别界限的空间。

 

Pinaree Sanpitak

(l. 1961, Thailand)
Noon-Nom

2016
Fabrik dan gentian sintetik

Koleksi seniman

Noon-Nom, di mana noon bermaksud sokongan atau bantal dan nom bermaksud susu atau payudara, adalah pemasangan arca interaktif pertama seniman itu. Diilhamkan pada tahun 2001 dan dipersembahkan melalui beberapa versi yang berbeza, Sanpitak menjemput pengamat seni untuk mengadakan hubungan fizikal dengan karya seni beliau. Para pengunjung diminta untuk menanggalkan kasut mereka dan menyelami karya itu mengikut kehendak masing-masing. Dengan berbuat demikian, mereka menjadi sebahagian daripada karya seni itu sendiri, menjadi kedua-duanya pemeriksa dan yang diperiksa. Pengunjung mengalami pemasangan itu melalui pancaindera tubuh mereka, sekali gus membentuk ruang yang inklusif dan neutral jantina yang bersifat intim namun komunal.

 

பினரீ சன்பிடக்

(பிறப்பு: 1961, தாய்லாந்து)
நூன்-நோம்

2016
துணி மற்றும் செயற்கை நார்

ஓவியரின் திரட்டு

நூன்-நோம் (இங்கு நூன் (noon) என்பது துணை அல்லது மெத்தை, நோம் (nom) என்பது பால் அல்லது மார்பு), ஓவியரின் முதல் தொடர்பு கொள்ளக்கூடிய சிற்ப நிறுவல் ஆகும். 2001 ஆம் ஆண்டு உருவாக்கப்பட்டு, பல்வேறு மாற்று வடிவங்களில் வழங்கப்பட்ட இந்தப் படைப்பில், சன்பிடக் தனது கலைப்படைப்புடன் பார்வையாளர்கள் உடல் ரீதியாக ஈடுபட அழைப்பு விடுக்கிறார். பார்வையாளர்கள் தங்கள் காலணிகளை அகற்றி, தங்கள் விருப்பப்படி அந்தப் படைப்பில் முழுமையாக ஈடுபடும்படி அழைக்கப்படுகிறார்கள். இவ்வாறு செய்வதன் மூலம், அவர்கள் அந்தக் கலைப்படைப்பின் ஒரு பகுதியாகவே மாறி, ஆய்வாளர் மற்றும் ஆய்வுக்கு உட்படுபவர் ஆகிய இரு பாத்திரங்களையும் ஏற்கின்றனர். பார்வையாளர்கள் தங்கள் உடல் புலன்கள் மூலம் நிறுவல் கலையை அனுபவிக்கிறார்கள், இது நெருக்கமானதும் மற்றும் கூட்டுணர்வு கொண்டதுமான ஒரு உள்ளடக்கிய, பாலின-நடுநிலை இடத்தை உருவாக்குகிறது.