Due to F1 road closures, the Gallery carpark is open 7–9 Oct from 7–10am. The carpark will be closed from 9 Oct, 10am and will reopen on 13 Oct, 7am. Click here for more details.  

The UOB Southeast Asia Gallery is temporarily closed and will reopen in late 2027. In the meantime, works from the National Collection remain exhibited across the Gallery. 

Fan Chang Tien: Rhythm of the Southern Brush
范昌乾: 南方笔韵

Introduction

Fan Chang Tien (b. 1907, Jieyang, Guangdong, China; d. 1987, Singapore) was a master ink painter in the Shanghai School (haipai) tradition, characterised by bold, expressive brushwork grounded in traditional ink practice. He played a pivotal role in bringing this tradition south to Singapore, nurturing a generation of ink artists, several of whom later became leading figures in Singapore’s ink painting scene.  

Fan’s life was shaped by his journeys through Jieyang, Shantou, Shanghai and Hong Kong, and later to Southeast Asia, where he used his art in the service of society through teaching and fundraising. In 1948, Fan travelled to Bangkok, Siam (present-day Thailand), to raise funds in support of the Jieyang Teachers’ Training College. Political instability in China prevented his return. He stayed in Bangkok until 1956, when he settled in Singapore, where he remained for the rest of his life. He taught at Chung Cheng High School (main) (1957–1959) and Whampoa Secondary School (1963–1968) while mentoring students at his private studio, Su Lan Studio. 

In Fan’s work, painting, calligraphy, poetry and seal carving come together to express his affinity with scholar-artist ideals. Through these interconnected practices, he gave form to the moral and intellectual values he upheld and his reflections on art and life. Through a selection of more than sixty works of Fan’s works, this exhibition examines how Fan embodied the ideals of the scholar-artist while making a home for his practice in Singapore. It also looks at how his art and teaching shaped the development of ink painting in Singapore.

 

前言

范昌乾（1907年生于揭阳县，广东省，中国；1987年逝于新加坡）是承袭上海画派（海派）传统的水墨大家。海派立足传统笔墨，以奔放而富于表现力的笔法见长。范昌乾在将这一传统向南传播至新加坡的过程中发挥了至关重要的作用，培养了一代水墨艺术家，其中数位成为新加坡水墨画坛的中坚力量。范昌乾一生辗转揭阳、汕头、上海和香港，后来又远赴东南亚，这些迁徙经历塑造了他的人生轨迹。他投身教学和筹款活动，以艺术服务社会。1948年，范昌乾前往暹罗曼谷（今泰国），为揭阳师范学校筹募经费。彼时，中国国内政治局势动荡，致使他无法返回中国，遂留居曼谷直至1956年。同年，他定居新加坡，并在此度过余生。他先后在中正中学 (总校）(1957–1959）和黄埔中学（1963–1968）任教，同时也在素兰室指导学生。在范昌乾的艺术创作中，绘画、书法、诗文与篆刻相互交融，体现了他所追求的文人艺术家理想。他借助这些彼此贯通的艺术实践，表达所秉持的道德与思想理念，抒发对艺术与人生的思考。本次展览遴选逾六十件范昌乾的作品，探讨他如何践行文人艺术家的理想，并使其艺术实践在新加坡落地生根；展览同时呈现他的创作与教学对新加坡水墨艺术发展产生的深远影响。

 

Pengenalan

Fan Chang Tien (l. 1907, Jieyang, Guangdong, China; m. 1987, Singapura) merupakan seorang pakar lukisan dakwat daripada tradisi Aliran Shanghai (haipai), yang terkenal dengan teknik sapuan berus yang berani dan ekspresif berasaskan amalan dakwat tradisional. Beliau memainkan peranan penting dalam membawa tradisi ini ke selatan hingga ke Singapura, sekali gus membimbing generasi pelukis dakwat yang sebahagian daripadanya kemudian menjadi tokoh-tokoh utama dalam dunia lukisan dakwat di Singapura.

Kehidupan Fan dibentuk oleh pengembaraan beliau merentasi Jieyang, Shantou, Shanghai dan Hong Kong, dan seterusnya ke Asia Tenggara, di mana beliau memanfaatkan seni beliau demi berkhidmat kepada masyarakat melalui pengajaran dan pengumpulan dana. Pada tahun 1948, Fan mengembara ke Bangkok, Siam (kini Thailand), untuk mengumpul dana bagi menyokong Maktab Perguruan Jieyang. Pergolakan politik di China menghalangnya kembali. Beliau menetap di Bangkok sehingga tahun 1956, sebelum berpindah ke Singapura dan menetap di sana sepanjang hayatnya. Beliau mengajar di Sekolah Tinggi Chung Cheng (Utama) (1957–1959) dan Sekolah Menengah Whampoa (1963–1968) sambil membimbing murid-muridnya di studio peribadinya, Studio Su Lan.

Menerusi karya-karya Fan, lukisan, kaligrafi, puisi dan ukiran cap mohor disatukan untuk menzahirkan kecenderungan beliau terhadap idealisme seniman-cendekiawan. Melalui amalan yang saling berkait ini, beliau memberi bentuk kepada nilai-nilai moral dan intelektual yang dipegangnya, serta renungan beliau terhadap seni dan kehidupan. Menerusi pilihan lebih daripada 60 karya Fan, pameran ini meneliti bagaimana Fan menghayati idealisme seniman-cendekiawan sambil membina tempat bertapak bagi amalan seninya di Singapura. Ia juga melihat bagaimana seni dan pengajaran beliau membentuk perkembangan lukisan dakwat di Singapura.

 

அறிமுகம்

பான் சாங் டியென் (பிறப்பு: 1907, ஜியெயாங், குவாங்டோங், சீனா; மறைவு: 1987, சிங்கப்பூர்) என்பது பாரம்பரிய மை ஓவிய நடைமுறையில் வேரூன்றிய, தைரியமான மற்றும் வெளிப்படையான தூரிகை இயக்கங்களால் தனித்துவம் பெறும் ஷாங்காய் பள்ளி (ஹைபை) மரபில் சிறந்த மை ஓவியக் கலைஞராக இருந்தார். இந்த மரபை தெற்கே சிங்கப்பூருக்கு கொண்டு வருவதில் அவர் முக்கியப் பங்கு வகித்தார்; பலர் பின்னர் சிங்கப்பூரின் மை ஓவியத் துறையில் முன்னணி ஆளுமைகளாக உருவான ஒரு தலைமுறையினரை அவர் உருவாக்கினார்.

ஜியெயாங், ஷான்டோ, ஷாங்காய் மற்றும் ஹாங்காங் ஆகிய இடங்களை கடந்து, பின்னர் தென்கிழக்காசியாவிற்கு பயணம் செய்த பானின் வாழ்க்கை, கலை மூலம் சமூகத்துக்காக கற்பித்தல் மற்றும் நன்கொடை திரட்டும் பணிகளில் ஈடுபட்டதன் மூலம் வடிவமைக்கப்பட்டது. 1948-ஆம் ஆண்டு, பான் ஜியெயாங் ஆசிரியர் பயிற்சி கல்லூரிக்கு ஆதரவாக நிதி திரட்டும் நோக்கில் பாங்காக், சியாம் (இன்றைய தாய்லாந்து) சென்றார். சீனாவில் ஏற்பட்ட அரசியல் நிலைமையின்மை காரணமாக அவர் திரும்ப முடியவில்லை. 1956 வரை பாங்காக்கில் தங்கியிருந்த பான், பின்னர் சிங்கப்பூரில் குடியேறி, தனது வாழ்நாளின் இறுதிவரை அங்கு வாழ்ந்தார். 1957 முதல் 1959 வரை சுங்க் செங் உயர்நிலைப் பள்ளி (முதன்மை) மற்றும் 1963 முதல் 1968 வரை வாம்போா உயர்நிலைப் பள்ளியில் அவர் கற்பித்தார்; அதே சமயம், தனது தனிப்பட்ட ஸூ லான் ஸ்டூடியோவில் மாணவர்களுக்கு வழிகாட்டியாக இருந்தார். 

பானின் படைப்புகளில் ஓவியம், எழுத்துக்கலை, கவிதை மற்றும் முத்திரை செதுக்கல் ஆகியவை ஒன்றிணைந்து, அறிஞர்-கலைஞர் இலக்கணங்களுடன் அவர் கொண்டிருந்த தொடர்பை வெளிப்படுத்துகின்றன. இவை அனைத்தும் ஒன்றோடொன்று இணைந்த செயல்பாடுகளாக, அவர் மதித்த நெறிமுறைகள் மற்றும் அறிவாற்றல் மதிப்பீடுகளுக்கு வடிவம் அளித்து, கலை மற்றும் வாழ்க்கை குறித்த அவரது சிந்தனைகளை வெளிப்படுத்தின. பானின் அறுபதுக்கும் மேற்பட்ட படைப்புகளில் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவற்றின் மூலம், இந்தக் கண்காட்சி, அறிஞர்-கலைஞர் இலக்கணங்களை அவர் எவ்வாறு தனது வாழ்க்கையில் பின்பற்றி, சிங்கப்பூரில் தனது கலைப் பயிற்சிக்கு ஒரு இல்லம் அமைத்தார் என்பதை ஆராய்கிறது. அதே நேரத்தில், அவரது கலை மற்றும் கற்பித்தல் சிங்கப்பூரில் மை ஓவிய வளர்ச்சிக்கு எவ்வாறு வழிகாட்டியது என்பதையும் இந்தக் கண்காட்சி வெளிப்படுத்துகிறது.

 

Moving South
艺履南渡
Berpindah ke Selatan
தெற்கே பயணம்

Fan Chang Tien trained in Shanghai in the 1920s under Zhu Wenyun and Wang Geyi, both disciples of Wu Changshuo, a leading figure of the Shanghai School. Fan inherited Zhu’s sharply articulated and lyrical brushstrokes and Wang’s quick and decisive strokes. Fan gained recognition early in his career. In 1927, his work appeared in A Collection of Lingnan Paintings, a popular art publication in Shantou. Four years later, he established the Yitao Painting Society in Shantou. Amongst its members was Sun Peigu, who co-founded Singapore’s first fine art academy, the Singapore Academy of Fine Arts for Overseas Chinese, in 1922. As Fan moved south, he continued to teach and pursue his artistic practice. Living in Bangkok for nearly nine years, he taught at Guanghua School and held a charity exhibition at the Sun Yat Sen Memorial Hall. His talent was praised by Zhang Daqian who wrote an inscription on Bamboo (c. 1953): “This bamboo seems to rustle audibly, as though the wind were born beneath the wrist [of Chang Tien]. With nature’s own creative power truly in his hand…” Fan’s personal ties also drew him towards Singapore. A year after his 1956 exhibition at the Singapore Chinese Chamber of Commerce, he formally registered his marriage to Heng Siew Leng.

范昌乾于20世纪20年代在上海师从诸闻韵和王个簃,两人皆为海派代表人物吴昌硕的弟子。范昌乾承袭诸闻韵清峻蕴藉、富有诗意的笔法,   以及王个簃迅疾果断的运笔风格。范昌乾在艺术生涯早期便已受到关注。1927年,   其作品刊载于汕头知名美术刊物《岭南画集》。四年后,他在汕头创办艺涛画社。画社成员包括孙裴谷,  此人曾于1922年参与创办新加坡第一所美术学校——新加坡华侨美术学校。在南渡过程中, 范昌乾一 边从事教学, 一边坚持艺 术创作。他在曼谷生活近 九年, 曾任教于光华学校,并在中山纪念堂举办慈善 画展。他的才华获得张大 千的赞赏。1953年左右, 张大千在范昌乾的《风竹》上题道：“此竹飒飒有声, 风生腕底, 真化工在手……”范昌乾与新加坡的个人渊 源也日益加深。1956年, 他在新加坡中华总商会举办展览, 翌年与王修龄正式登记结婚。

Fan Chang Tien mendapat latihan di Shanghai pada dekad 1920-an di bawah bimbingan Zhu Wenyun dan Wang Geyi, kedua-duanya murid Wu Changshuo, tokoh utama Sekolah Shanghai. Fan mewarisi garisan berus tajam dan puitis Zhu serta garisan cepat dan tegas Wang. Fan mula dikenali awal dalam kerjayanya. Pada 1927, karyanya muncul dalam A Collection of Lingnan Paintings, sebuah penerbitan seni popular di Shantou. Empat tahun kemudian, beliau menubuhkan Persatuan Seni Lukis Yitao di Shantou. Antara ahli-ahlinya termasuklah Sun Peigu, yang turut sama mengasaskan akademi seni halus pertama di Singapura, Akademi Seni Halus Singapura bagi Tionghua Seberang Laut (Singapore Academy of Fine Arts for Overseas Chinese), pada 1922.

Semasa Fan merentas ke selatan, beliau meneruskan usaha mengajar dan memperkasakan amalan seninya. Sepanjang hampir sembilan tahun menetap di Bangkok, beliau mengajar di Sekolah Guanghua dan menganjurkan pameran amal di Dewan Peringatan Sun Yat Sen. Bakatnya dipuji oleh Zhang Daqian yang menulis inskripsi pada karya Buluh (s. 1953): “Buluh ini seolah-olah berdesir keperihalan, bagaikan angin lahir dari bawah pergelangan tangan [Chang Tien]. Sesungguhnya, kuasa penciptaan alam semula jadi berada dalam genggamannya…” Hubungan peribadi Fan turut menarik minat  beliau unutk berhijrah ke Singapura. Setahun selepas pamerannya pada tahun 1956 di Dewan Perniagaan Cina Singapura, beliau secara rasmi mendaftarkan perkahwinannya dengan Heng Siew Leng.

1920-களில், ஷாங்காயில் வு சாங்ஷுவோவின் சீடர்களான ஷூ வென்யுன் மற்றும் வாங் கெயி ஆகியோரிடம் பான் சாங் டியென் பயிற்சி பெற்றார். ஷூவின் தெளிவான, கவிதைபோன்ற தூரிகை இயக்கங்களையும், வாஙின் விரைவான மற்றும் உறுதியான தூரிகை இயக்கங்களையும் பான் தன்னகத்தே எடுத்துக் கொண்டார். பான் தனது கலை வாழ்க்கையின் ஆரம்பத்திலேயே கவனத்தைப் பெற்றார். 1927-ஆம் ஆண்டு, ஷான்டோவில் பிரபலமான கலை வெளியீடான லிங்க்னான் ஓவியத் தொகுப்புயில் அவரது படைப்பு இடம்பெற்றது. நான்கு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, ஷான்டோவில் யிதாவ் ஓவியக் கழகத்தை நிறுவினார். அந்தக் கழக உறுப்பினர்களில் ஒருவர் சுன் பேயிகூ; இவர் 1922-இல் சிங்கப்பூரில் வெளிநாட்டு சீனர்களுக்கான முதல் நுண்கலைக் கழகம், சிங்கப்பூர் நுண்கலைக் கழகத்தை இணைந்து நிறுவினார்.  

தெற்கே பயணித்த பான், தொடர்ந்து கற்பித்தலும், தனது கலைப் பயிற்சியையும் மேற்கொண்டார். பாங்காக்கில் சுமார் ஒன்பது ஆண்டுகள் வாழ்ந்த அவர், குவாங்ஹுவா பள்ளியில் கற்பித்ததுடன், சன் யாட் சென் நினைவு மண்டபத்தில் ஒரு நன்கொடை கண்காட்சியையும் நடத்தியார். அவரது திறமைக்கு புகழாரம் சூட்டிய ஜாங் டாசியான், மூங்கில் (ச. 1953) என்ற ஓவியத்தில் ஒரு விளக்கத்தை எழுதியுள்ளார்: “இந்த மூங்கில் ஓசையுடன் அசையும் போல் தெரிகிறது; சாங் டியெனின் மணிக்கடிகாரத்தின் கீழ் காற்று பிறந்தது போல...” இயற்கையின் படைப்பாற்றல் அவருடைய கைகளில் உண்மையாகவே உள்ளது...” பானின் தனிப்பட்ட உறவுகளும் அவரை சிங்கப்பூரை நோக்கி இழுத்தன. 1956-இல் சிங்கப்பூர் சீன வர்த்தகச் சபையில் தனது கண்காட்சிக்கு ஒரு வருடம் பிறகு, ஹெங் சியோ லெங் அவர்களுடன் தனது திருமணத்தை அதிகாரப்பூர்வமாக பதிவு செய்தார்.

 

Moving South
艺履南渡
Berpindah ke Selatan
தெற்கே பயணம்

Zhu Wenyun 

(b. 1895, Zhejiang, China; d.1939, Zhejiang, China) 

Pine and Bamboo

1923

Chinese ink on paper

133 × 33 cm

Gift of Tan Kim Chuang

Collection of National Gallery Singapore

Inscription:

Written by Zhu Wenyin during Major Snow of 1923.

Seal:

Seal of Wenjun (intaglio)

 

诸闻韵

(1895年生于浙江，中国；1939年逝于浙江，中国）

松・竹

1923年

水墨纸本

133 × 33 厘米

陈金川捐赠

新加坡国家美术馆馆藏

款识：

廿三年，大雪節。諸汶隱寫。

钤印：

聞均之印（白文） 

Nurturing the Self
修己如竹
Memupuk Diri
சுய வளர்ச்சி

Fan Chang Tien’s seal “One who does not pursue fame or fortune” declares his rejection of material pursuits and his commitment to the scholar-artist ideal of self-cultivation through art. For Fan, a scholar-artist was an individual who valued the cultivation of moral character, learning, artistic talent and intellectual depth. He frequently painted bamboo, orchids, plum blossoms and chrysanthemums, plants traditionally used to represent qualities such as righteousness, integrity, purity and humility.

Bamboo was among Fan’s favourite subjects throughout his life. His bamboo paintings, rendered with vigorous brushwork and depicting the plant in varied postures, bring out the plant’s versatility and adaptability. Fan’s inscriptions further express these qualities. In Four Hanging Scrolls of Ink Bamboo (1979), he writes,“Seeking neither wealth nor rank, I choose instead to paint the bamboo. Late into the night, I toil, casting off worldly temptations. How pleasing that this southern land is not a desolate wilderness; be wary as joints emerge from each branch.” Through his depictions of bamboo, Fan expressed values that he upheld throughout his life, including moral integrity and resilience.

范昌乾有一方“不逐名利之客”印章, 印文道出他淡泊名利, 以艺修身, 恪守文人艺术家的理想。在他看来, 文人艺术家当重视品德修养、学识积累、艺术才情与思想深度。他常画竹、兰、梅、菊。这些花木在中国传统文化中象征着正直、操守、纯洁与谦逊等品格。竹是范昌乾一生钟爱的题材。他笔下的墨竹苍劲有力、姿态万千, 展现出竹子多变的姿态与坚韧的生命力。他也借题跋抒发竹子所承载的精神意涵。

在1979年的《墨竹四条屏》中, 他题诗：“不祈富贵偏摇竹, 晚继焚膏却俗。可喜天南地无僻, 枝中生节提防多”。范昌乾借竹寄意, 表达自己一生所秉持不逐名利之客 的正直品格与坚韧风骨。

Cap Fan Chang Tien “Seseorang yang tidak mengejar kemasyhuran atau kekayaan” menunjukkan penolakannya terhadap kepentingan material serta komitmennya terhadap idealisme seniman-cendekiawan dalam memupuk diri melalui seni. Bagi Fan, seorang seniman-cendekiawan merupakan individu yang menghargai pembentukan watak moral, pembelajaran, bakat seni dan kedalaman intelektual. Beliau sering melukis buluh, orkid, bunga plum dan kekwa, tumbuhan yang secara tradisinya melambangkan sifat-sifat seperti kebenaran, integriti, kesucian dan kerendahan hati.

Buluh adalah antara subjek kegemaran Fan sepanjang hayatnya. Lukisan-lukisan buluh beliau, yang dicat dengan sapuan berus yang bertenaga dan menampilkan tumbuhan dalam pelbagai bentuk dan gaya, menonjolkan kepelbagaian dan keupayaan penyesuaian tumbuhan ini. Inskripsi-inskripsi Fan lmemperjelaskan lagi sifat-sifat berkenaan. Dalam karya Empat Gulungan Gantung Lukisan Dakwat Buluh (1979), beliau menulis, "Tanpa mengejar kekayaan atau pangkat, saya memilih untuk melukis buluh. Sehingga larut malam, saya tekun berusaha, melepaskan godaan duniawi. Sungguh menyenangkannya bumi selatan ini bukanlah belantara yang tandus; berhati-hati apabila sendi muncul dari setiap dahan." Melalui lukisan buluh ini, Fan menzahirkan nilai-nilai yang beliau pegang sepanjang hayatnya, termasuk integriti moral dan ketahanan.

“புகழையோ செல்வத்தையோ நாடாதவன்” என்ற பான் சாங் டியெனின் முத்திரை, பொருளாதார விருப்பங்களைத் தள்ளுபடி செய்து, கலை வழியாக சுய வளர்ச்சியை நோக்கிய அறிஞர்-கலைஞர் இலக்கணத்திற்கு அவர் காட்டிய அர்ப்பணிப்பை வெளிப்படுத்துகிறது. பானுக்கு, அறிஞர்-கலைஞர் என்பது நெறிமுறை, கல்வி, கலைத் திறன் மற்றும் அறிவுசார் ஆழம் ஆகியவற்றை மதிக்கும் ஒருவராகும். நேர்மையும், நேர்த்தியும், தூய்மையும், பணிவும் போன்ற பண்புகளை பிரதிநிதிப்பதற்காக பாரம்பரியமாக பயன்படுத்தப்படும் மூங்கில், ஆட்கொடி, பிளம் மலர்கள் மற்றும் செம்பருத்தி ஆகியவற்றை அவர் அடிக்கடி வரைந்தார். 

மூங்கில் பான் வாழ்நாளில் மிகவும் விரும்பிய பொருள்களில் ஒன்றாக இருந்தது. உற்சாகமான தூரிகை இயக்கங்களுடன், பல்வேறு நிலைகளில் பாம்பை வரைந்த அவரது ஓவியங்கள், அதன் பல்திறன் மற்றும் மாற்றத்திறனை வெளிப்படுத்துகின்றன. பானின் விளக்கங்கள் இந்த பண்புகளை மேலும் வலியுறுத்துகின்றன. மை மூங்கில் நான்கு தொங்கும் சுருள்கள் (1979) என்ற படைப்பில், அவர் “செல்வமும் பதவியும் நாடாமல், மூங்கிலை வரைப்பதைத் தேர்ந்தெடுத்தேன்” என எழுதுகிறார். இரவு நேரம் வரை உழைத்து, உலகியலான ஆசைகளைத் தள்ளி வைக்கிறேன். இந்த தெற்கு நிலம் வெறிச்சோடிய காட்டாக இல்லாமல் இருப்பது எவ்வளவு மகிழ்ச்சி; ஒவ்வொரு கிளையிலும் இணைப்புகள் உருவாகும்போது எச்சரிக்கையாக இருங்கள்.” மூங்கிலை அவர் வரைந்த விதங்களில், வாழ்நாளில் அவர் மதித்த நெறிமுறைகளும், உறுதியும் வெளிப்படுகின்றன.

Nurturing the Self
修己如竹
Memupuk Diri
சுய வளர்ச்சி

Bamboo and Orchids

1956

Chinese ink on paper

139 × 70 cm

Gift of Chan Kok Hua, from Qiu Zhai’s Collection

Collection of National Gallery Singapore

Inscription:

For Mr Tsze Chor’s correction. In the autumn of the Bingshen year [1956]. Yuanding (Gardener). Fan Chang Tien.

Seals:

Chang Tien (intaglio), Fan (relief)

EXL:

This painting was presented to Tan Tsze Chor, a Singapore collector of Chinese ink painting whose collection was known as Xiangxue Zhuang. It attests to the connections Fan Chang Tien established with Singapore’s ink painting community soon after his arrival. The orchid positioned at the lower right is set apart from the sturdy bamboo stalks above it.  Its delicate brushwork contrasts with the broad, powerful strokes of the bamboo leaves. At the same time, the pale ink washes of the rocks are set against the deep ink tones of the orchid and bamboo leaves, creating a vivid sense of depth and visual layering.

 

竹·兰

1956年

水墨纸本

139 × 70 厘米

秋斋曾国和捐赠

新加坡国家美术馆馆藏

款识：

之初先生正。丙申歲秋月。園丁，范昌乾。

钤印：

昌乾（白文）、范（朱文）

EXL:

此画献于新加坡水墨画藏家陈之初，其收藏以“香雪庄”闻名，见证了范昌乾初到新加坡时 与当地水墨界建立的联系。画中置于右 下方的兰花与上方粗壮的竹竿在构图上相互分隔；兰花的用笔 细腻柔劲，与竹叶宽阔有力的笔触形成 对比。同时，石头的淡墨晕染与兰、竹 叶的深浓墨色相互映衬，使画面的纵深 与层次更加鲜明。

 

Buluh dan Orkid 

1956 

Dakwat Cina di atas kertas

139 × 70 cm

Hadiah daripada Chan Kok Hua, dari Koleksi Qiu Zhai 

Koleksi Galeri Nasional Singapura

EXL:

Lukisan ini dihadiahkan kepada Tan Tsze Chor, seorang pengumpul lukisan dakwat Cina di Singapura yang koleksinya dikenali sebagai Xiangxue Zhuang. Karya ini menjadi bukti jalinan hubungan yang dibina oleh Fan Chang Tien bersama komuniti lukisan dakwat Singapura sejurus selepas kedatangan beliau. Bunga orkid yang terletak di bahagian bawah sebelah kanan diasingkan daripada batang-batang buluh yang kukuh di bahagian atasnya. Sapuan berusnya yang halus memperlihatkan kontras dengan strok lebar dan bertenaga daun buluh. Pada masa yang sama, tona dakwat lembut pada batu-batuan diimbangi dengan tona dakwat pekat pada daun orkid dan buluh, lalu mewujudkan rasa kedalaman  dan lapisan visual yang hidup.

 

மூங்கில் மற்றும் ஆட்கொடி 

1956 

சீன மை காகிதத்தில்

139 × 70 cm

சான் கோக் ஹுவா வழங்கியது, சியு சாய் திரட்டிலிருந்து 

சிங்கப்பூர் தேசியக் கலைக்கூடத் திரட்டு 

EXL:

இந்த ஓவியம், சீன மை ஓவியங்களைச் சேகரித்த சிங்கப்பூர் சேகரிப்பாளர் டான் ஸி சே சோர்க்கு வழங்கப்பட்டது; அவரது திரட்டு “சியாங்சுவே சுவாங்” என அழைக்கப்பட்டது. சிங்கப்பூருக்கு வந்ததும், பான் சாங் டியென் அங்கு மை ஓவியக் குழுமத்துடன் உருவாக்கிய உறவுகளுக்கு இது சாட்சி அளிக்கிறது. கீழ் வலது பகுதியில் உள்ள ஆட்கொடி, அதன் மேல் உள்ள வலுவான மூங்கில்  தண்டுகளிலிருந்து தனித்துவமாக அமைக்கப்பட்டுள்ளது. அதன் நுணுக்கமான தூரிகை இயக்கங்கள், மூங்கில்  இலைகளின் பரப்பும் வலுவான தூரிகை இயக்கங்களுடன் மாறுபட்டுப் பார்க்க முடிகிறது. அதே சமயம், கற்களின் மங்கிய மைத் துடுப்புகள், ஆட்கொடி மற்றும் மூங்கில்  இலைகளின் ஆழமான மை நிழல்களுடன் மோதியிருப்பதால், ஆழம் மற்றும் காட்சிப் படுக்கை உணர்வு உருவாகிறது.

Rejoicing in the Everyday
即景生趣
Gembira Meraikan Kehidupan Seharian
தினசரி வாழ்வில் மகிழ்ச்சி

Fan Chang Tien celebrates the vitality of life through his paintings of flowers and birds. His free, spontaneous brushstrokes work in tandem with his inscriptions, giving visual and literary form to both his observations of local life and his emotional responses. In Kampong Scene (1964), he writes, “Winter, summer, East and West are indeed different; there is an innumerable variety of green trees. Labouring over one’s lifetime to provide for one’s offspring; even when I seek a carefree heart, I cannot fully indulge.” 

An avid gardener and keen observer of nature, Fan drew inspiration from the flora and fauna around him. Birds such as mynahs, sparrows and ducks are vividly captured amid lush tropical settings of reeds, coconut palms and other palms. These works are not mere copies of nature; they reflect Fan’s engagement with human experience, a theme he further explored through his poetry. In his poems, Fan draws parallels between animal behaviour and human emotions to convey feelings such as affection, delight and fear. In Untitled (Ducks) (1964), he writes of the birds “calling to one another” and “gaz[ing] across with tender affection,” reinforcing through language the sense of community and love conveyed in the painting.

范昌乾借花鸟画礼赞蓬勃不息的生命。他洒脱率性的笔墨与画中题跋相互呼应，以图像与诗文记录对本地生活的观察，抒发内心的情思。在1964年的《甘榜风光》画中，他题道：“寒暑东西迥不同，青林无数拂苍穹。 劳生如许儿孙计，纵放心情未见浓。”

范昌乾热爱园艺，对自然体察入微，善于从周遭的花木鸟兽中汲取创作灵感。八哥、麻雀、鸭子等禽鸟栖身于芦苇、椰树、棕榈植物构成的葱郁热带景致之中，栩栩如生。这些作品并非对自然风物的简单摹仿，而是以画与诗文寄托对人生的感悟。在诗中，范昌乾常将动物情态比照人间境遇，传达眷爱、喜悦、忧惧等丰富情感。在1964年的《无题（鸭）》中，他描写群鸭彼此“呀呀相望切情中”，以文字进一步烘托画面所传达的群体的凝聚与关爱。

Fan Chang Tien meraikan daya hidup melalui lukisan bunga dan burungnya. Gaya sapuan berusnya yang bebas dan spontan selari dengan inskripsi beliau, sekali gus memberikan bentuk visual dan sastera terhadap pemerhatiannya tentang kehidupan tempatan serta luahan emosinya. Dalam karya Suasana Kampung (1964), beliau menulis, “Musim sejuk, musim panas, Timur dan Barat sememangnya berbeza; terdapat pelbagai jenis pokok hijau yang tidak terkira banyaknya. Bekerja keras sepanjang hayat demi menyara zuriat; walaupun saya mendambakan jiwa yang bebas, saya tidak mampu sepenuhnya menuruti hati.”

Sebagai seorang penggemar seni taman dan pemerhati alam semula jadi yang tekun, Fan meraih inspirasi daripada keindahan flora dan fauna di sekelilingnya. Burung-burung seperti burung jalak, pipit dan itik digambarkan dengan jelas di tengah-tengah suasana tropika yang subur dengan buluh, pokok kelapa dan pokok palma lain. Karya-karya ini bukan sekadar tiruan alam semata-mata; ia mencerminkan penghayatan Fan terhadap pengalaman manusia, satu tema yang diperjelas lagi menerusi bait-bait puisinya. Dalam puisinya, Fan membuat persamaan antara tingkah laku haiwan dan emosi manusia untuk menyampaikan perasaan seperti kasih sayang, kegembiraan dan ketakutan. Dalam karya Tanpa Tajuk (Itik-Itik) (1964), beliau menulis tentang burung-burung yang "saling memanggil antara satu sama lain" serta "melihat ke serata arah dengan kasih sayang yang lembut," mengukuhkan lagi semangat kemasyarakatan dan kasih sayang   yang diungkapkan dalam lukisan tersebut menerusi keindahan bahasa.

பூக்கள் மற்றும் பறவைகள் ஓவியங்களின் மூலம் பான் சாங் டியென் வாழ்க்கையின் உயிர்ப்பை கொண்டாடுகிறார். அவரது சுதந்திரமான, தன்னிச்சையான தூரிகை இயக்கங்கள், அவரது விளக்கங்களுடன் இணைந்து, உள்ளூர் வாழ்க்கை குறித்த அவரது கவனிப்புகளுக்கும், உணர்ச்சிகளுக்கும் காட்சிப் பாவனையும் இலக்கிய வடிவத்தையும் வழங்குகின்றன. காம்போங் காட்சி (1964) ஓவியத்தில், “குளிர்காலம், கோடை, கிழக்கு, மேற்கு – அனைத்தும் மாறுபட்டவை; எண்ணற்ற பசுமை மரங்கள் உள்ளன” என எழுதுகிறார். ஒருவரது வாழ்க்கை முழுவதும் பிள்ளைகளுக்காக உழைக்க வேண்டும்; சுதந்திரமான மனதை நாடினாலும், முழுமையாக அதில் மூழ்க முடியவில்லை.” 

தோட்டப் பணியில் ஆர்வமுள்ளவராகவும், இயற்கையை உன்னிப்பாகக் கவனிப்பவராகவும் இருந்த பான், சுற்றியுள்ள செடிகள் மற்றும் விலங்குகளிலிருந்து தூண்டுதல் பெற்றார். மைனா, சிட்டுக்குருவி, வாத்து போன்ற பறவைகள், செழிப்பான வெப்பமண்டல சூழலில் – புல்கள், தென்னை மரங்கள் மற்றும் பல்வேறு பனைகள் – உயிரோட்டமாக வரையப்பட்டுள்ளன. இவை இயற்கையின் நேரடி நகல்கள் அல்ல; மனித அனுபவங்களுடன் பான் கொண்டிருந்த தொடர்பை, அவர் கவிதைகளிலும் மேலும் ஆராய்ந்தார். அவரது கவிதைகளில், விலங்குகளின் நடத்தை மற்றும் மனித உணர்வுகளுக்கு இடையே ஒப்பீடு செய்து, பாசம், மகிழ்ச்சி, பயம் போன்ற உணர்வுகளை வெளிப்படுத்துகிறார். பெயரிடப்படாதது (வாத்துகள்) (1964) ஓவியத்தில், “ஒருவரையொருவர் அழைக்கும்” மற்றும் “பாசத்துடன் ஒருவரை ஒருவர் நோக்கிப் பார்க்கும்” பறவைகளைப் பற்றி அவர் எழுதுகிறார்; இதன் மூலம் ஓவியத்தில் உள்ள சமூகமும் பாசமும் மொழியின் மூலம் வலுப்படுத்தப்படுகிறது.

Rejoicing in the Everyday
即景生趣
Gembira Meraikan Kehidupan Seharian
தினசரி வாழ்வில் மகிழ்ச்சி

Pine and Three Cranes

1964

Chinese ink and colour on paper

140 × 34 cm

Private collection

Inscription:

Snowy white feathers, flawless as jade.
The verdant leaning pine lends it a temporary home.
Standing gaunt, who can comprehend its unmatched longevity?
It’s gaze stretched across the earth with its long legs and head held high.

Painted as a guest during the winter month of the Jiachen year (1964) in Singapore and inscribed this simple verse to fill the blank.

Seals:

Fan (relief), Chang Tien (intaglio),  Beyond the physical form (relief)

 

松荫·三鹤   

1964年

水墨设色纸本

140 × 34 厘米

私人藏品

款识： 

羽翎雪白玉無暇，  

松偃蒼青暫借家。  

癯立誰知無比壽，  

脛高翹首遍天涯。 

甲辰冬月客星洲畫并錄俚句補空白，園丁范昌乾。

钤印： 

范氏（朱文）、昌乾（白文）、情生象外（朱文）。

 

The Cockerel

1964

Chinese ink and colour on paper

137 × 33 cm

Private collection

Inscription:

Naturally carefree, the cockerel retains its virtuous spirit.
How can its plumage be inferior to a phoenix on a painted screen?
It’s crow rings true, proudly resounding from past to present.
Attracting officials and commoners to listen attentively.

Painted as a guest during the eleventh winter month of the Jiachen year (1964) in Singapore and inscribed this simple verse to fill the blank. Fan Chang Tien.

Seals:

Fan (relief), Chang Tien (intaglio), beyond reality (intaglio)

 

雄鸡  

1964年 

水墨设色纸本

137 × 33 厘米 

私人藏品

款识： 

賦性無憂守善靈， 

羽翎何逊鳳凰屏

出言重信驕今古，  

博得官民傾耳聽。

甲辰歲冬十一月客星洲畫并录俚句補空白，范昌乾。

钤印： 

范（朱文）、昌乾（白文）、超現實

（白文）

 

Six Mynahs and Canna Lily

1964

Chinese ink and colour on paper

140 × 34 cm

Private collection

Inscription:

On a morning after rain, dew forms and moistens the jade like branches.
The mynahs descend, their melodious calls piercing through the desolate stillness.
Purple and red flowers vie to bloom, delicate and exquisite.
Mutually concealing and complementing the garden, they make what is near seems far away.

Painted and inscribed as a guest in Singapore during the eleventh month in the winter of the Jiachen year, Fan Chang Tien.

Seals:

Fan (intaglio), Seal of Chang Tien (intaglio), beauty is found in unpretentious simplicity (relief)

 

六八哥·美人蕉

1964年

水墨设色纸本

140 × 34 厘米

私人藏品

款识： 

露濕瓊枝雨後朝，  

降天鳥囀破吟寥。  

紫紅競放嬌花貌，  

掩映者園咫尺遙。 

甲辰冬十一月客星洲畫并题，范昌乾。

钤印： 

范（白文）、昌乾之章（白文）、知美在拙（朱文）

 

Hen and a Brood of Chicks

1964

Chinese ink and colour on paper

140 × 33 cm

Private collection

Inscription:

Forming a flock, they dash about freely, without order.
Satiated and frolicking, they take pleasure in learning to fly.
Particularly carefree, they return when evening comes.
Jostling beneath their mother’s wings, they nestle there as a cosy resting place.

Painted as a guest in Singapore, on the sixteenth day of the eleventh month in the winter of the Jiachen year (1964), with simple verses inscribed to fill the blank. Gardener, Fan Chang Tien.

Seals:

Fan (relief), Chang Tien (intaglio), Beyond the physical form (relief)

 

母鸡十雏图

1964年

水墨设色纸本

140 × 33 厘米

私人藏品

款识： 

成羣奔闖自無行，  

饱食嬉逰情學翔。  

別具閑心㱕 近夕，  

相爭母翼作牙牀。 

時甲辰歲冬十一月既望客星洲畫

并缀俚句以補空白，范昌乾。

钤印： 

范（朱文）、昌乾（白文）、情生象外（朱文）

Wandering through Nature
心游丘壑
Menelusuri Alam Semula Jadi
இயற்கையில் சஞ்சாரம்

“The cascading waterfall roars in the mountain forests regardless of season; how could it not stir the poet’s admiration?” Fan Chang Tien inscribed these lines on Watching the Waterfall (1956). Fan’s landscapes represent a metaphysical journey, one that moves beyond time and place. They become sanctuaries where artists and poets can retreat from the worldly pursuit of fame and gain. Within the infinite expanse and majesty of these landscapes, they find endless inspiration. 

Fan's poetry brings another dimension to these works, vividly describing seasons, wind, rain, flowing water and greenery.  The viewer journeys alongside Fan, their sight, touch, smell and hearing engaged by the rustling of the forest winds, the crowing of the roosters and the scent of fresh air. This experience resonates with the view of Northern Song dynasty landscape painter Guo Xi (c. 1020–c. 1090) that the finest landscape works are those in which one can “walk, view, roam and dwell.”

“山林怒瀑不分时，难禁骚（人）起慕思。” 这是范昌乾在1956年的《观瀑图》上题写的诗句。他的山水画是一场超越时空的精神遨游。画中山水成为艺术家与诗人远离尘世名利纷扰的精神栖居地。在浩瀚雄浑的天地之间，创作者获得源源不绝的灵感。

诗文为范昌乾的山水画拓展出另一重意境，生动描绘四时更迭、风雨流水与葱郁草木。观者仿佛与范昌乾同行，视觉、触觉、嗅觉与听觉皆被调动，在林风的簌簌声、隐约的鸡鸣与清新空气的气息中感受画中景致。这种体验与北宋山水画家郭熙（约1020–约1090年）的观点相呼应：上乘的山水画应使人“可行、可望、可游、可居”。

“Air terjun yang menghempas menderu di rimba gunung tanpa mengira musim; bagaimana mungkin ia tidak mencetuskan rasa kagum sang penyair?” Fan Chang Tien menulis bait-bait ini pada karya Menyaksikan Air Terjun 1956). Landskap ciptaan Fan melambangkan sebuah perjalanan metafizik, yang melangkaui masa dan tempat. Karya-karya ini menjadi saujana tempat perlindungan di mana seniman dan penyair boleh mengundurkan diri dari pengejaran duniawi yang mendambakan kemasyhuran dan keuntungan. Dalam keluasan dan keagungan landskap ini yang tiada sempadan ini, mereka menemui inspirasi tanpa henti.

Puisi Fan membawakan dimensi baharu kepada karya-karya ini, dengan jelas menggambarkan musim, angin, hujan, air yang mengalir dan kehijauan. Penonton mengembara bersama Fan, dengan pandangan, sentuhan, bauan dan pendengaran mereka terlibat oleh desiran angin hutan, kokokan ayam jantan dan bau udara segar. Pengalaman ini seiring dengan pandangan pelukis landskap Dinasti Song Utara, Guo Xi (s. 1020– s.1090) bahawa karya landskap terulung adalah karya yang membolehkan seseorang "berjalan, menikmati pemandangan, mengembara dan tinggal menetap."

“பனிமலை காட்டுகளில், பருவம் எதுவாக இருந்தாலும் அருவி முழங்குகிறது; அது கவிஞனின் மனதை ஈர்க்காமல் இருக்க முடியுமா?” இந்த வரிகளை பான் சாங் டியென் அருவி பார்ப்பது (1956) ஓவியத்தில் எழுதியுள்ளார். பானின் இயற்கைக் காட்சிகள், காலம் மற்றும் இடத்தைத் தாண்டும் ஒரு தத்துவப் பயணத்தை பிரதிபலிக்கின்றன. இவை, கலைஞர்களும் கவிஞர்களும் புகழும் செல்வமும் நாடும் உலகியலிலிருந்து விலகி அமைதியாக இருக்கக்கூடிய தலங்களாக மாறுகின்றன. இந்த இயற்கைக் காட்சிகளின் எல்லையற்ற பரப்பும், மகத்துவமும் அவர்களுக்கு முடிவற்ற ஊக்கத்தைக் கொடுக்கின்றன. 

பானின் கவிதைகள் இந்த படைப்புகளுக்கு மற்றொரு பரிமாணத்தை வழங்குகின்றன; பருவங்கள், காற்று, மழை, ஓடும் நீர் மற்றும் பசுமை ஆகியவற்றை உயிரோட்டமாக விவரிக்கின்றன. பார்வையாளர்கள் பானுடன் இணைந்து பயணிக்கிறார்கள்; காட்டுக் காற்றின் சலசலப்பு, சேவலின் கூவு, பசுமை காற்றின் மணம் ஆகியவை அவர்களின் பார்வை, தொடுதல், மணம் மற்றும் கேள்வியை ஈர்க்கின்றன. இந்த அனுபவம், வடக்கு சாங் வம்சத்தின் இயற்கை ஓவியர் குவோ ஸி (ச. 1020–ச. 1090) கூறிய, “நடக்கவும், பார்க்கவும், சஞ்சரிக்கவும், தங்கவும் முடியும்” என்ற சிறந்த இயற்கை ஓவியக் கருத்துடன் ஒத்துப்போகிறது.

Wandering through Nature
心游丘壑
Menelusuri Alam Semula Jadi
இயற்கையில் சஞ்சாரம்

The Gathering of Poets

1971

Chinese ink and colour on paper

59.6 × 119.8 cm

Private collection

Inscription:

Painted at the Su Lan Studio in the spring of the Xinhai year [1971]. Fan Chang Tien.

Seals:

Poetry and painting (relief), Chang Tien (intaglio)

EXL:

The Gathering of Poets rendered in brisk and supple brushstrokes, showcases the artist’s command of landscape painting. Particularly distinctive is the inclusion of scenes from modern life in the central pavilion, where scholars gather in a traditional literati assembly while engaging in modern activities, such as reading newspapers and drinking coffee poured from flasks used in local coffeeshops. This depiction aligns with the artist’s self-identification with the literati tradition and his commitment to sustaining the tradition within modern life. The setting may also be allude to the local kopitiam (coffeeshop) scene, evoking the social landscape of everyday life in Singapore.

 

群贤觞咏图

1971年

水墨设色纸本

59.6 × 119.8 厘米

私人藏品

款识：

辛亥歲春於素蘭室畫, 范昌乾。

钤印：

詩畫（朱文）、昌乾 （白文）

EXL:

《群贤觞咏图》以轻快灵动的笔触绘成，展现了画家驾驭山水画的功力。尤为独特的是中央亭子里融入了现代生活的场景：文人以传统雅集的形式相聚，却在阅读报纸、饮用以本地咖啡店常见的咖啡壶盛装的咖啡等日常活动。这些描绘呼应了画家以文人自居的身份，以及他在现代生活中延续传统的坚持。画中场景或许也暗指本地的咖啡店（kopitiam）的景象，让人联想到新加坡日常生活中的社交景观。

 

Perhimpunan Penyair 

1971 

Dakwat dan warna Cina pada kertas

59.6 × 119.8 cm 

Koleksi peribadi

EXL:

Perhimpunan Penyair yang digambarkan dengan sapuan berus yang pantas dan lentur, mempamerkan penguasaan pelukis dalam lukisan landskap. Hal yang agak unik ialah penyertaan pemandangan kehidupan moden di paviliun tengah, di mana para cendekiawan berhimpun dalam perjumpaan tradisional literati sambil melakukan aktiviti moden, seperti membaca surat khabar dan minum kopi yang dituangkan dari termos yang digunakan di kedai kopi tempatan. Gambaran ini selari dengan pengenalan diri pelukis dengan tradisi literati dan komitmennya untuk mengekalkan tradisi dalam kehidupan moden. Komposisinya juga mungkin merujuk kepada suasana kopitiam tempatan, mencerminkan lanskap sosial kehidupan seharian di Singapura.

 

கவிஞர்களின் கூடல்

1971

சீன மையும் வண்ணமும் காகிதத்தில்

59.6 × 119.8 cm

தனிப்பட்ட திரட்டு

EXL:

கவிஞர்களின் கூடல் என்ற ஓவியம், வேகமான மற்றும் நெகிழ்வான தூரிகை இயக்கங்களில் வரையப்பட்டு, இயற்கை ஓவியத்தில் ஓவியரின் திறனை வெளிப்படுத்துகிறது. மைய மண்டபத்தில், பாரம்பரிய அறிஞர் கூடலில் அறிஞர்கள் கூடும் போதும், அவர்கள் செய்தித்தாள்கள் படிப்பது, உள்ளூர் காபிக்கடைகளில் பயன்படுத்தப்படும் பாட்டில்களில் இருந்து காபி பருகுவது போன்ற நவீன செயல்களில் ஈடுபடுவது போன்ற நவீன வாழ்க்கை காட்சிகள் சேர்க்கப்பட்டிருப்பது மிகவும் தனித்துவமானது. இந்தக் காட்சி, அறிஞர் மரபுடன் ஓவியர் தன்னை இணைத்துக் கொண்டதும், அந்த மரபை நவீன வாழ்க்கையில் தொடரும் அவரது அர்ப்பணிப்பையும் வெளிப்படுத்துகிறது. இந்த அமைப்பு, உள்ளூர் கோப்பிடியம் (காபிக்கடை) சூழலைக் குறிக்கவும், சிங்கப்பூரின் தினசரி சமூக வாழ்க்கை காட்சியை நினைவூட்டவும் செய்யலாம்.

 

Tending the Garden
艺圃耕耘
Memelihara Taman
தோட்டத்தை பராமரித்தல்

Fan Chang Tien dedicated much of his life to being a “gardener.” For over fifty years, he taught in China, Bangkok and Singapore, nurturing many artists who later became key figures in Singapore’s ink art scene. He provided students with a solid foundation in traditional Chinese ink painting, passing on knowledge gained through decades of working with brush and ink. 

This section features works by several of Fan’s students, reflecting their varied visual expressions. Building on what they had learnt from Fan, each developed an individual approach to reinterpreting and modernising the ink tradition. Ling Cher Eng first met Fan at Chung Cheng High School in 1957; Nai Swee Leng and Tan Oe Pang studied under him at Whampoa Secondary School in 1963. Fan continued to mentor them at Su Lan Studio, alongside students such as Low Eng and Lim Kay Hiong. In interviews, Nai Swee Leng and Tan Oe Pang share further memories of Fan as their teacher.

范昌乾将大半生奉献于“园丁”般的育人工作。五十余年间，他先后在中国、曼谷和新加坡授艺育人，培养了众多艺术家，其中不少后来成为新加坡水墨画坛的杰出人物。他将自己数十年研习笔墨所得倾囊相授，为学生打下扎实的中国传统水墨画基础。

本单元展出范昌乾数位学生的作品，呈现他们各具特色的艺术表达。在承继老师所授的基础上，他们各自发展出独属于自己的创作方式，以不同手法重新诠释水墨传统，并赋予其现代面貌。林子影于1957年在中正中学初识范昌乾；赖瑞龙和陈有炳则于1963年在黄埔中学跟随范昌乾学习。此后，范昌乾继续在素兰室指导他们，长期受教于他的还有刘恽、林家雄等。赖瑞龙和陈有炳的访谈，从学生的角度提供了关于范昌乾为师授艺的回忆。

Fan Chang Tien mendedikasikan sebahagian besar hidupnya sebagai seorang “penjaga taman.” Selama lebih 50 tahun, beliau mengajar di China, Bangkok dan Singapura, sekali gus membimbing ramai pelukis yang kemudiannya menjadi tokoh-tokoh utama dalam dunia seni dakwat di Singapura. Beliau memberi pelajar-pelajarnya asas yang kukuh dalam lukisan dakwat Cina tradisional, meneruskan warisan ilmu yang diperoleh melalui pengalaman berpuluh-puluh tahun berkarya dengan menggunakan berus dan dakwat.

Bahagian ini menampilkan karya-karya beberapa orang murid Fan, mencerminkan pelbagai ekspresi visual mereka. Berdasarkan apa yang mereka pelajari daripada Fan, masing-masing membangunkan pendekatan tersendiri dalam mentafsir semula dan memodenkan tradisi seni lukis dakwat. Ling Cher Eng mula mengenali Fan di Sekolah Tinggi Chung Cheng pada tahun 1957; Nai Swee Leng dan Tan Oe Pang pula belajar dengannya di bawah bimbingan beliau di Sekolah Menengah Whampoa pada tahun 1963. Fan terus membimbing mereka di Studio Su Lan, bersama-sama pelajar-pelajar lain seperti Low Eng dan Lim Kay Hiong. Menerusi sesi temu bual, Nai Swee Leng dan Tan Oe Pang turut berkongsi kenangan lanjut tentang Fan sebagai guru mereka.

பான் சாங் டியென் தனது வாழ்க்கையின் பெரும்பகுதியை “தோட்டக்காரராக” அர்ப்பணித்தார். ஐம்பது ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக, சீனா, பாங்காக் மற்றும் சிங்கப்பூரில் கற்பித்து, பின்னர் சிங்கப்பூர் மை ஓவியத் துறையில் முக்கிய ஆளுமைகளாக உருவான பல கலைஞர்களை அவர் உருவாக்கினார். பாரம்பரிய சீன மை ஓவியத்தில் வலுவான அடித்தளத்தை மாணவர்களுக்கு வழங்கி, தூரிகை மற்றும் மையுடன் பல ஆண்டுகள் பயிற்சி பெற்றதன் மூலம் பெற்ற அறிவை பகிர்ந்தார். 

இந்த பகுதியில் பானின் பல மாணவர்களின் படைப்புகள் இடம்பெற்றுள்ளன; அவை அவர்களின் தனித்துவமான காட்சித் திறன்களை பிரதிபலிக்கின்றன. பானிடமிருந்து கற்றதை அடிப்படையாகக் கொண்டு, ஒவ்வொருவரும் மை ஓவிய மரபை புதிதாகவும் நவீனமாகவும் விளக்கிய தனித்துவமான அணுகுமுறையை உருவாக்கினர். லிங் செர் எங் முதலில் பானை 1957-இல் சுங்க் செங் உயர்நிலைப் பள்ளியில் சந்தித்தார்; நை ஸ்வீ லெங் மற்றும் டான் ஓய் பாங் 1963-இல் வாம்போா உயர்நிலைப் பள்ளியில் அவரிடம் கற்றனர். பான், லோ எங் மற்றும் லிம் கே ஹியோங் போன்ற மாணவர்களுடன், ஸூ லான் ஸ்டூடியோவில் தொடர்ந்து வழிகாட்டியாக இருந்தார். நை ஸ்வீ லெங் மற்றும் டான் ஓய் பாங் ஆகியோர், பான் தங்கள் ஆசிரியராக இருந்த காலத்தைப் பற்றிய நினைவுகளை நேர்காணல்களில் பகிர்ந்துள்ளனர்.

Tending the Garden
艺圃耕耘
Memelihara Taman
தோட்டத்தை பராமரித்தல்

Tan Oe Pang

(b. 1947, Singapore)

Fish and Lotus

Undated

Chinese ink and colour on paper

155.2 × 58.5 cm

Gift of George Quek Meng Tong

Collection of National Gallery Singapore

Inscription：

The universe has been forged again.
All things should be distinct.
If you do not believe, look at the lotus.
Fully bearing with Mani jewels.

Oe Pang recorded and composed these lines.

Seal:

Tan Oe Pang (intaglio)

 

陈有炳

 (1947年生于新加坡)

鱼·莲花

无年款

水墨设色纸本

155.2 × 58.5 厘米

郭明忠捐赠

新加坡国家美术馆馆藏

款识：

宇宙既重铸，万物应皆殊。

不信看佛花，结满牟尼珠。

有炳並记並句之。

钤印：

陳有炳（白文）